بر خاک نویس تا بخواند بادشبيدل سخني چند که داري يادشاز خلق گذشته است استعدادشامروز تو نيز حرفي از گ…
انتشار: 2026/07/12 08:44 UTC
بر خاک نویس تا بخواند بادشبيدل سخني چند که داري يادشاز خلق گذشته است استعدادشامروز تو نيز حرفي از گفتۀ خويشبنويـس بهخـاک تا بخواند بادش! ــ ــ ــشعرم که بهصد زبان فرود آمده استدر چندين وقت و آن فرود آمده استتـورات نـبوده تـا بـگويـم کـه همـهيکبـاره ز آسمـان فرود آمـده اسـتاین رباعی دوم هشداری است به پژوهندگان شعر که انتظار دارند بر مجموعۀ آثار یک مؤلف، سبک یکدست و دیدگاه واحدی غالب باشد. تناقض و تضاد و تنوع احوال و طرز بیان در مجموعۀ سخنانی که حاصل عمر یک نویسنده یا شاعر است امری است طبیعی. بویژه شاعران که "لحظهنگارند و کاتب احساسات":بگفت احوال ما برق جهان استدمی پیدا و دیگر دم نهان استگهی بر طارم اعلا نشینیم گهی تا پش پای خود نبینیم


