*تله رهاشدگی (۱) زخمی که آرام و بیصدا با تو بزرگ میشود* بعضی ترسها در ما آنقدر عمیقاند که فکر…
انتشار: 2026/07/01 14:21 UTC
*تله رهاشدگی (۱) زخمی که آرام و بیصدا با تو بزرگ میشود* بعضی ترسها در ما آنقدر عمیقاند که فکر میکنیم «جزئی از شخصیت ما» هستند.اما حقیقت این است:گاهی آن اضطراب بیدلیل، آن دلشوره وقتی کسی دیر جواب میدهد، یا ترس قدیمی از تنها ماندن… صدای کودکِ جا ماندهای است که هنوز مطمئن نیست کسی واقعاً میماند.*وقتی این زخم در بزرگسالی فعال میشود، خودش را اینطور نشان میدهد*:1️⃣ اضطراب شدید وقتی کسی فاصله میگیرد 2️⃣ ترس دائمی از دست دادن آدمهای مهم 3️⃣ چسبیدن زیاد در رابطه، یا برعکس فرار از صمیمیت 4️⃣ جذب آدمهای سرد یا غیرقابلدسترس 5️⃣ احساس اینکه «من کافی نیستم، یک روز میرن» 6️⃣ دلشوره بیوقفه از تنها شدن — حتی اگر منطقی نباشد*این رفتارها «تو نیستی»؛ اینها رد پای یک تجربه قدیمیتر هستند*. *اما این زخم کجا شروع شده*؟ 👶در کودکی، وقتی آدمهای مهم:1️⃣ حضورشان پایدار نبود 2️⃣ احساسات کودک را نمیدیدند 3️⃣ از نظر احساسی در دسترس نبودند 4️⃣ یا کودک مدام میترسید یکی برود، دعوا شود، یا ناپدید شودذهن کوچک یاد میگیرد:«ثبات وجود ندارد… باید همیشه نگران باشم.»این نگرانی از همانجا با تو بزرگ میشود و در روابط بزرگسالی دوباره خودش را نشان میدهد.***پس یادت باشد 🌱 این ترسها و زخمها، ریشه در کودکی دارند. اما با آگاهی و مراقبت، میشود التیامت داد و دوباره ساخت🆔@khanehravanshenasiii🌱

