⭕️ راههای مختلفی وجود دارد برای مواجهه با این واقعیت که زندگی همگان، از جمله کسانی که دوستشان دار…
انتشار: 2026/07/12 09:16 UTCدریافت: 2026/08/15 03:13 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 03:13 UTC
⭕️ راههای مختلفی وجود دارد برای مواجهه با این واقعیت که زندگی همگان، از جمله کسانی که دوستشان داریم، روزی پایان خواهد یافت. پایان زندگی بشر را، که مرگ مینامیماش، میتوان به لطف تصور نوعی زندگی پس از مرگ در هادس یا والهالا، جهنم یا بهشت، اسطورهپردازی کرد. این کهنترین و معمولترین شکل تلاش بشری برای کنار آمدن با تناهی و کرانمندی حیات است. میتوانیم بکوشیم از اندیشهی مرگ دوری کنیم آن هم از طریق راندن آن از خویش _با پنهان یا سرکوب کردن این تصور ناخوشایند و شوم _یا از طریق توسل به باوری تزلزل ناپذیر به نامیرایی شخص خودمان _دیگران میمیرند، ولی من نه. در جوامع پیشرفتهی روزگار ما، گرایش سرسختانهای به این باور وجود دارد. سر آخر این که میتوانیم چهره در چهره با مرگ به منزلهی سویهای واقعی از هستیمان روبرو شویم؛ میتوانیم زندگیهایمان، به ویژه رفتارمان با دیگر افراد، را با مجال کوتاه حیات همخوان سازیم، یا این که، هنگامی که زماناش فرا رسد، وداع با دیگران را برای خود، همچنان که برای دیگران، تا آن جا که میشود، ساده و خوشایند کنیم. ممکن است این پرسش را پیش کشیم که به این وظیفه چگونه باید عمل کرد. در حال حاضر، فقط شماری از پزشکاناند که میتوانند این پرسش را به شیوهای روشن و بری از ابهام طرح کنند _در عرصهی فراخ مناقشات جامعه، پرسشی از این دست به ندرت سر میزند.چنین پرسشی صرفاً دربارهی خاتمهی زندگی، گواهی فوت و نگهداری از خاکستر مردگان نیست. بسیاری افراد تدریجاً میمیرند؛ رفته رفته قوایشان تحلیل میرود و پیر میشوند. واپسین ساعات، البته، اهمیت دارند. مردن روندی دارد که اغلب زودتر از این ها آغاز میشود. افرادی که پا بهسن میگذارند اغلب آن چنان ضعیف و ناتوان میشوند که خواهی نخواهی از افراد سالم و سرحال جدا میافتند. ممکن است دیگر چندان اهل معاشرت و نشست و برخاست نباشند و احساساتشان به سردی گراید، بیآنکه نیازشان به دیگر انسانها از بین برود. این سختترین چیز است _گویی قانونی نانوشته آنانی را که در آستانهی مرگ یا در بحبوحهی پیریاند از جماعت زندگان منزوی میکند، روابطشان را رفتهرفته با آنانی که زمانی دل بستهشان بودند سرد میکند، یعنی با همان افرادی که پیشتر به ایشان احساس بامعنا بودن و امنیت میبخشیدند. سالهای زوال نه فقط برای آنانی که درد میکشند، بلکه برای تنها گذاشته شدگان نیز طاقت فرساست. ./جامعهشناس آلمانی📖 تنهایی دم مرگ✍️ #نوربرت_الیاس 🇩🇪@kheradenaab 💯



