☆☆☆گاهی زندگی آن‌قدر با خواسته‌ها و توقعات بیرونی گره می‌خورد که یادمان می‌رود بخش‌هایی از وجودمان…

تاب بنفشه میدهد طّره‌ی مشک سای توپرده‌ی غنچه می‌درد خنده‌ی دلگشای تو#حافظ#دریا_دادور@khodavandegareshgh

☆☆☆#امشب_با_حافظ 📖تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای توپرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تومن که ملول گشتمی از نفس فرشتگانقال و مقال عالمی می‌کشم از برای توخرقه زهد و جام می گر چه نه درخور همنداین همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق⁨ از آهنگ «تاب بنفشه» از بزرگداشت ۷۰۰ سالگی حافظ در وستمینستر لندنتکخوان : @mehrnigormusic آهنگساز : @arash.fouladvand

☆☆☆#دمی_با_سعدی 📓بیا که گر به گریبانِ جان رسد دستمز شوق پاره کنم ، تا به پیرهن چه رسد!@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق

☆☆☆ولی من اگر هزاران سال زنده باشمپیر و شکسته و مردنی شوم، بازهم به یاد تو خواهم بود؛ باور کن اگر بمیرم استخوان‌هایم، خاکسترم، جسدم، کفنم، تو را دوست خواهند داشت.#غلامحسین_ساعدی@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق

☆☆☆▫️دو جان؛ یکی برای خواستن و یکی برای دیگر نخواستنگاهی در آدم دو موجودِ همزمان زندگی می‌کنند: یکی که رویا و شور و امید دارد و آینده را می‌خواهد و یکی که با همه این‌ها می‌تواند همین لحظه سرش را بگذارد روی زمین و برود‌. گاهی آدم ترکیبی از شورِ زندگی و بی‌تفاوتی به مرگ است. گاهی همان لحظه که می‌خواهد، می‌تواند که نخواهد و همان لحظه که پیش می‌رود، اگر بایستد هم دنیای درونش تکان چندان نمی‌خورد. گاهی آدم همان اندازه که زنده است، می‌تواند با مرگ همنشین باشد و از چیزی نترسد. از بلوغ است که چنین حالی دارد؟ از فرطِ خواستن و نشدن است؟ از رسیدنِ زیاد به خواسته‌ها و آرزوهاست؟ از به پایان رسیدنِ فهرستِ تمناهاست؟ از برابر شدنِ ارزش همه چیز‌ها در نگاه آدم است؟ از ناامیدی به خواستن و در عین حال ناگزیری به زنده ماندن است؟ از دوپاره شدنِ کامل درون و همزمان نیمی مرده و نیمی زنده بودن است؟ از سوگ و فقدان عزیزی است که سهمی از زندگی را با خودش برده و شوق هم‌سرنوشتی با خودش را باقی گذاشته؟ از خواستنِ زندگی برای دیگران (و در نتیجه کاری کردن برای آن‌ها) و خواستن مرگ (آرامشی همیشگی) برای خود است؟ از خواستنِ ذهنی و نتوانستن تن است؟ از خواستنِ تن و نتوانستن روان است؟ از تکلیف ناتمام (از زندگی نزیسته) و در عین حال خستگی از دویدن است؟ از پی بردن به سرشتِ گذرای خواستن‌ها و رسیدن‌ها در این جهان است؟ از هرچه که هست، حال غریبی است این دو جانِ همزمان داشتن؛ جانی برای خواستن و زنده ماندن و جانی برای مردن و دیگر نخواستن.#محمود_مقدسی@TheWorldasISee@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق

☆☆☆دختر کنار پنجره تنها نشست و گفتای دختر بهار حسد میبرم به توعطر و گل و ترانه و سرمستی ترابا هر چه طالبی بخدا میخرم ز توبر شاخ نوجوان درختی شکوفه‌ایبا ناز می‌گشود دو چشمان بسته رامی‌شست کاکلی به لب آب نقره‌فامآن بالهای نازک زیبای خسته راخورشید خنده کرد و ز امواج خنده‌اشبر چهر روز روشنی دلکشی دویدموجی سبک خزید و نسیمی به گوش اورازی سرود و موج بنرمی از او رمیدخندید باغبان که سرانجام شد بهاردیگر شکوفه کرده درختی که کاشتمدختر شنید و گفت چه حاصل از این بهارای بس بهارها که بهاری نداشتمخورشید تشنه‌کام در آن‌سوی آسمانگوئی میان مجمری از خون نشسته بودمی‌رفت روز و خیره در اندیشه‌ئی غریبدختر کنار پنجره محزون نشسته بود#فروغ_فرخ‌زاددختر و بهار (مجموعه‌ی اسیر)@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق