📝درباره ی یک خدای مهربان تر!▫️توی دانشگاه ارواین یک نقطه ی استراتژیک وجود دارد که ظهرها، مهمان چندت…
انتشار: 2026/08/19 14:57 UTCدریافت: 2026/08/19 16:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 16:05 UTC
📝درباره ی یک خدای مهربان تر!▫️توی دانشگاه ارواین یک نقطه ی استراتژیک وجود دارد که ظهرها، مهمان چندتا جانماز میشود و دانشجوهای انگشت شماری که آمده اند برای نماز. یک فضای کوچولو و جمع و جور که سقفش آسمانِ خداست و آفتابِ ملسِ کالیفرنیا. از سه طرف پوشیده شده با گلهای رازقی و برگهایی که دیوار راست را گرفته اند و رفته اند بالا. حالا به این صحنه چندتا دختر و پسر جوان را اضافه کن که توی شلوغ پلوغی دنیا در حال قنوت هستند یا یک قرآنِ جیبی را زیر لب زمزمه میکنند. انقدری این منظره انرژی مثبت دارد که دین و پیغمبر و معاد که هیچ، حتی آدم خداناباور هم وقتی از اینجا رد می شود سرعتش را کم می کند تا سهمیه ی آرامش روزش را ذخیره کند.▫️راستش این روزها، این نمازخانه ی باصفا من را خیلی یاد "بهنام" یکی از رفیق های نزدیکم توی ایران می اندازد. بهنام مغز متفکر کامپیوتر بود و هر وقت هرجا کارم گیر می کرد می رفتم سراغش. آرزوهای دور و درازی هم داشتیم که یک روز با هم شرکت بزنیم و من مدار الکترونیک طراحی کنم و بهنام هم کد کامپیوتر بنویسد، که خب طرح هایمان همه در نطفه خفه شدند. یک بار ماه رمضان رفته بودم سراغش و خیلی پکر بود. پاپِی شدم که چی شده؟ تعریف کرد که از شرکتشان آمده بیرون و داشته از گشنگی به خودش می پیچیده. رفته توی یک بقالی و کیک و ساندیس را انداخته توی مشمای مشکی و سوار ماشین شده. بنده خدا طاقت نیاورده تا خانه صبر کند. همان جا با کله رفته توی کیک و ساندیس و همین طوری که دو لپی مشغول بوده یک نفر می زند به شیشه ی ماشین: "تق تق". بهنام خیلی اسلوموشن، شبیه قاتلی که اثر انگشتش روی تمام وسایل خانه جا مانده، سرش را برمی گرداند و زل میزند توی چشم های مامور. پنج ثانیه ی تمام مامور و بهنام که یک نصفه کیک گوشه ی لپش جا خوش کرده روی هم قفل می شوند و کسی حرفی نمیزند. بهنام می گفت تنها کاری که در آن شرایط طاقت فرسا از عهده اش برآمده این بوده که با همان حالت اسلوموشن لقمه را قورت بدهد و بعد مثل مرغ بال و پرکنده ای که از توی قفس به دنیا نگاه میکند، منتظر بشود تا ببیند دست تقدیر چه خوابی برایش دیده. خلاصه ی ماجرا اینکه مامور کوتاه نیامد و کار بهنام و ماشینش بیخ پیدا کرد و چه و چه.▫️داشتم فکر می کردم که اگر یک روزی بخواهم از خدا بنویسم، ترجیح میدهم از خدای دانشجوی دانشگاه ارواین بنویسم، نه خدای آن ماموری که بهنام را خِفت کرد. به من حق بده و بگذار که بروم دنبال خدایی که مهربان تر بود. خدایی که بنده هایش به خداناباورها آرامش هدیه می دادند.👤 #مهدی_معارف@khorshid_Nevesht
پستهای تلگرام — پرسه در حوالی خورشید
مرحوم شیخ رجبعلی خیاط می گفت:بطری وقتی پر است و میخواهی خالی اش کنی، خمش میکنی. هر چه خم شود خالی تر میشود.اگر کاملا رو به زمین گرفته شود سریع تر خالی میشود. دل آدم هم همین طور است، گاهی وقتها پر میشود از غم، از غصه، از حرفها و طعنههای دیگران.قرآن میگوید: "هر گاه دلت پر شد از غم و غصه ها، خم شو و به خاک بیفت." این نسخهای است که خداوند برای پیامبرش پیچیده است:"ما قطعا میدانیم و اطلاع داریم، دلت میگیرد، به خاطر حرفهایی که میزنند.""سر به سجده بگذار و خدا را تسبیح کن"📖 سوره حجر آیه ۹۸@Khorshid_Nevesht
رفته بودی اما صدایت در هوا شناور مانده بود، چسبیده به کلماتی که حرفبهحرف چون چراغهای رنگیِ روشنماندۀ ریسههای پس از جشن، در حياط خانۀ خالی جا مانده باشند، فراموش شده باشند.دهانم را باز کردم. میخواستم یک تکه از آن هوا را گاز بزنم، ببلعم، و برای همیشه یک گوشه از ریههایم پنهان کنم. بعد هربار که دلتنگت شدم، چشمهایم را ببندم و با بازدمهای عمیق، ساعتهای لعنتیِ روزهای شلوغِ کاری را تبدیل کنم به همان غروب گمشده در اوایل پاییز.لیلا_کردبچهشادمهر عقیلی جان@Khorshid_Nevesht
☆☆☆فریبیکی از اندوهبارترین درسهای تاریخ این است که اگر انسان برای مدتی طولانی در دام فریب گرفتار شود، بهتدریج نهتنها در برابر شواهدِ آشکار آن مقاومت میکند، بلکه هر حقیقتی را که این فریب را برملا کند نیز انکار خواهد کرد. در چنین وضعیتی، میل به حقیقت جای خود را به میلِ حفظ باورهای پیشین میدهد.فریب، تنها ذهن را اسیر نمیکند؛ بلکه هویت، غرور و احساس امنیت انسان را نیز به بند میکشد. از همین رو، پذیرش این حقیقت که روزی فریب خوردهایم، گاه از خودِ فریب دردناکتر است. اعتراف به اشتباه، بهویژه هنگامی که با باورها، تصمیمها یا سالها اطمینان ما گره خورده باشد، برای بسیاری دشوارتر از ادامهدادن همان خطاست.همین ویژگی روانشناختی است که سبب میشود انسانها گاهی حقیقت را نه به دلیل نبودِ شواهد، بلکه به دلیل هزینهٔ عاطفیِ پذیرفتن آن نادیده بگیرند.کارل ساگاناز دیدگاه روانشناسی شناختی «دلیل این عمل در برابر فریب» و اینکه «چرا انسان در برابر شواهدِ فریب مقاومت میکند؟» این است که مهمترین علت، ناهمخوانی شناختی (Cognitive Dissonance) است. زمانی که فرد سالها به یک باور، ایدئولوژی، شخص یا تصمیم اعتماد کرده باشد، پذیرفتن اینکه اشتباه کرده، با تصویری که از خود دارد تعارض ایجاد میکند. ذهن برای کاهش این تعارض، اغلب حقیقت را انکار میکند، نه اینکه خود را اشتباهکار بپذیرد.نقش عوامل دیگر:هزینهٔ عاطفی: اعتراف به فریبخوردگی میتواند احساس شرم، خشم، پشیمانی یا از دست رفتن اعتمادبهنفس را به همراه داشته باشد.سوگیری تأییدی (Confirmation Bias): انسانها معمولاً فقط اطلاعاتی را میپذیرند که باورهای قبلیشان را تأیید کند و شواهد مخالف را نادیده میگیرند.اثر هزینهٔ هدررفته (Sunk Cost Fallacy): هرچه زمان، پول، احساس یا اعتبار بیشتری صرف یک باور یا تصمیم شده باشد، رها کردن آن دشوارتر میشود.هویت فردی و اجتماعی: گاهی یک باور بخشی از هویت یا عضویت فرد در یک گروه است؛ بنابراین تغییر آن، به معنای از دست دادن جایگاه یا تعلق اجتماعی احساس میشود.حفظ عزتنفس: برای بسیاری از افراد، پذیرفتن اینکه فریب خوردهاند، از ادامه دادن همان اشتباه دردناکتر است.به همین دلیل، جملهٔ منسوب به کارل ساگان تنها دربارهٔ فریب نیست؛ بلکه دربارهٔ سازوکار دفاعی ذهن انسان است. انسان همیشه حقیقت را انکار نمیکند چون شواهد کافی وجود ندارد؛ گاهی حقیقت را انکار میکند، چون پذیرفتن آن مستلزم اعتراف به این است که سالها اشتباه کرده است.این موضوع را میتوان با جملهای از روانشناس اجتماعی Leon Festinger خلاصه کرد: هرچه یک باور بیشتر با هویت فرد گره بخورد، تغییر آن دشوارتر میشود؛ حتی اگر شواهد علیه آن قوی باشند.@khorshid_Nevesht
☆☆☆ گنجشک کوچک من باش تا در بهار تو من درختی پر شکوفه باشم. #احمد_شاملو @khorshid_Nevesht