موسسه پژوهشی کودکان دنیا pinned «آدرس و لوکیشن محل برگزاری نمایشگاه کتاب «در جست‌وجوی امید»: ظفر، ف…

آدرس و لوکیشن محل برگزاری نمایشگاه کتاب «در جست‌وجوی امید»:ظفر، فرید افشار (بالای آرش)، دولتشاد غربی، رضوان، صبا شرقی، ایرج، پلاک ۱۶، از در پارکینگ.حضور در این نمایشگاه نیاز به هماهنگی ندارد

موسسه پژوهشی کودکان دنیا pinned a photo

«مراقبت، قصه، امید»کارگاهی ویژه‌ی تسهیلگران، مراقبان، برنامه‌ریزان و فعالان حوزه‌ی کودکبه همت مؤسسه‌ی پژوهشی کودکان دنیادر شهر کرجدر این کارگاه به چند مفهوم اساسی(مراقبت، قصه و امید) خواهیم پرداخت و ضمن بازتعریف آنها، تلاش می‌کنیم از خلال پیوند زدن آنها به یکدیگر، امیدواری را از نو معنا کنیم.و در پایان با این زاویه‌دید تازه امکان‌هایمان برای فعالیت به نفع کودکان را دوباره بررسی خواهیم کرد.سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ساعت ۱۵ تا ۱۹:۳۰کرج، به میزبانی کانون رشد خلاقبرای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام به شماره‌ی زیر پیام بدهید:09125685208

موسسه پژوهشی کودکان دنیا pinned a photo

از همه‌ی کودکان و نوجوانان، والدین، تسهیلگران و علاقه‌مندان این حوزه دعوت می‌کنیم تا به این نمایشگاه بیایند. در این نمایشگاه، ناشران تلاش می‌کنند در کنار سایر آثارشان، کتاب‌هایی با مضمون امید را نیز ارائه کنند.منتظر همه‌ی شما هستیم،پنجشنبه، ۲۹ مرداد، ساعت ۱۰ تا ۱۸در مؤسسه‌ی پژوهشی کودکان دنیا، به آدرس ظفر، فرید افشار (بالای آرش)، دولتشاد غربی، رضوان، صبا شرقی، ایرج، پلاک ۱۶ (درِ پارکینگ)لیست ناشران (به ترتیب حروف الفبا):افق، ایران‌بان، بازی‌ و اندیشه، پیدایش، چ، دوک، زعفران، طوطی، کارگاه کودک، کتابخورها، محراب قلم، مهاسا، مهرسا، میلکان، نردبان، نم، نوجهان

.سال‌هاست جریان‌های آموزشی مترقی، تفاوت‌های فردی را به عنوان یکی از اصول آموزشی خود در نظر می‌گیرند.در نگاهِ آموزشی مبتنی بر این اصل، یادگیری فعال و پایدار تنها زمانی اتفاق می‌افتد که کودک بتواند به واسطه‌ی تجارب خود دنیای اطرافش را کشف کند و تغییر دهد، به تجربه‌های خود بیندیشد و از آنها بیاموزد.یعنی کودکان به واسطه‌ی تجارب منحصربه‌فردشان درباره‌ی موضوعات مختلف می‌آموزند، نه با انباشت اطلاعات درباره‌ی آنها!اما تجارب کودکان برای اینکه به یادگیری منجر شوند، لازم است:منحصربه‌فرد باشد؛ - در بستر زندگی رقم بخورد؛ - بی‌واسطه باشد و حضور بزرگسالان در نقش تسهیل‌کننده، حمایت‌گر، ایده‌پرداز و یا همراه باشد. حال پرسش اینجاست که در غیاب چنین تجاربی، اساساً می‌توان از «یادگیری» سخن گفت؟و ما چطور می‌توانیم فرصت چنین تجربه‌هایی را برای کودکان فراهم کنیم؟