▪️بهترین سالهای عمر ما«من پَر خواهم کشیدو به شیوۀ صبحاز گلوی خشک این شب تیرهگذر خواهم کرد»-یارمحمد…
انتشار: 2026/08/12 17:42 UTCدریافت: 2026/08/13 05:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 05:40 UTC
▪️بهترین سالهای عمر ما«من پَر خواهم کشیدو به شیوۀ صبحاز گلوی خشک این شب تیرهگذر خواهم کرد»-یارمحمد اسدپورحق داریم ناامید باشیم، بیگمان کفۀ مصائب در ترازوی این روزهای ما سنگینتر است.اما چه باید کرد؟ این سوالیست که بارها و بارها از خودم پرسیدهام. و هر بار به یک پاسخ رسیدهام: کار.شاید کار به امید نوسازی جامعهای پلاسیده و پوسیده ناچیز و بیسرانجام به نظر برسد؛ اما این نفس حرکت است که ارزشمند است.تاریکی از کسی که سرگرم کار است دورتر است. آنکه کار میکند کبکی نیست که سر در برف کرده، که بهعکس، اینگونه جلوی زوال و تباهی قد علم کرده.شاید بهتر باشد از نالیدن به خاطر تمام شدائد و مصائبی که بر ما رفته و میرود دست برداریم. اگر نقوناله راه به جایی برده بود قطعاً الان اینجا نبودیم.امیدی هم اگر به فردای این سرزمین هست امید به کسانیست که لحظۀ اکنون را -به امید رسیدن روزگاری موهوم که تمام راهها هموار باشد- به حال خود رها نمیکنند. به کارمان برسیم. ما آیندگانیم.✍️شاهین کلانتری@kootah_beshnavim



