چه تفاوتی است میان تسلیم در مقابل اراده خداوند و آنچه که شما درباره پذیرش «آنچه هست» میگویید وجود…
انتشار: 2026/07/09 14:29 UTC
چه تفاوتی است میان تسلیم در مقابل اراده خداوند و آنچه که شما درباره پذیرش «آنچه هست» میگویید وجود دارد؟شکی نیست که بین این دو، تفاوت بزرگی وجود دارد. تسلیم به اراده خداوندی دلالت بر این دارد که شما از قبل از اراده خداوند آگاهاید. شما تسلیم چیزی نادانسته نمیشوید. اگر حقیقت را بشناسید، نمیتوانید تسلیم آن شوید؛ از زیستن باز میمانید؛ چیزی به نام تسلیم در برابر یک اراده والاتر وجود ندارد. آن چه شما اراده والاتر مینامید و تسلیم آن میشوید، انعکاسی است از خود شما؛ زیرا حقیقت را نمیتوان از راه دانستهها شناخت. حقیقت فقط زمانی موجودیت پیدا میکند که آن چه دانسته شده است، وجود نداشته باشد.دانستهها را ذهن ما میآفریند؛ زیرا اندیشه، نتیجه دانستههای گذشته است و اندیشه میتواند آنچه را که میشناسد خلق کند؛ بنابراین آنچه را که میشناسد، جاودانه نیست. علت این است که به اراده خداوند که در واقع تسلیم به فرافکنیهای خویش است، ممکن است راضی کننده و آرامش بخش باشد؛ ولی حقیقت ندارد.درک آنچه هست، روند دیگری را طلب میکند؛ شاید واژه «روند»، واژهای درست نباشد؛ ولی منظور من از آن این است که درک «آنچه هست»، از پذیرش صرف و یا تسلیم شدن در برابر یک ایده، هم دشوارتر است و هم به هوشمندی و آگاهی بیشتر نیاز دارد. درک «آنچه هست»، نیازی به کوشش ندارد؛ کوشش نوعی انصراف خاطر است. برای درک چیزی و برای درک «آنچه هست»، شما نمیتوانید انصراف خاطر داشته باشید. اگر قرار باشد که آنچه را شما بگویید من بفهمم، دیگر نمیتوانم به موسیقی، به سر و صدای مردم بیرون گوش دهم؛ باید تمامی هوش و حواسم را متوجه سخنان شما کنم. از این رو، آگاهی از «آنچه هست»، فوق العاده دشوار و مشکل است؛ زیرا همین اندیشیدن مـا هم خود انصراف خاطری است. ما نمیخواهیم آنچه هست را بفهمیم.ما به آنچه هست از پشت عینک تعصب، محکوم سازی و یا تعیین هویت نگاه میکنیم و برداشتن این عینک و نگاه کردن مستقیم بر «آنچه هست»، کاری است بس شاق. به طور یقین آن چه هست، حقیقت و واقعیتی است و بقیه هرچه هست، گریز است و غیر حقیقت. برای درک آنچه هست، تعارض دوگانگی باید متوقف شود؛ زیرا پاسخ منفی چیزی به جز «آنچه هست»، شدن و نوعی انکار درک «آنچه هست»، است. اگر قرار باشد من کبر را بشناسم نباید به بررسی متضاد آن بپردازم؛ کوشش شدن و یا حتی تلاش سعی در ادراک آنچه هست داشتن نباید برای من انصراف خاطر ایجاد کند. اگر من متکبر باشم، چه اتفاق خواهد افتاد؟ اگر من كبر را نام گذاری نکنم، متوقف میشود که معنایش این است که پاسخ در خود مسأله است و نه دور از آن.♾♾♾♾♾♾♾@Mahdishafiei86 ®️✅ اینستاگرام➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖


