«ولی چیز چندانی از آن روزها نگفتم. آدمی فقط می‌تواند چیزی را وصف کند که تاب به خاطر سپردنش را دارد.…

+بگو ببینم تو بساطت گریه داری؟آخه قربانی آوردم :)#مہ_گوش 🌙#با_من_بشنو 🎶

حتی زخمی و نیمه‌جان برمی‌گردم... + مطمئن باشم ده هزار بار گفتم این آهنگ رو دوست دارم دیگه؟منو پلی لیستم، شما همه :)انفد این اجرا خوبه که من هیچی نگم بهتره.... برمی‌گردی!؟ 🥲

از میان نامه‌ی #ژرژ_ساند به گوستاو_فلوبر «می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام؛ تمام بعدازظهر بی‌محابا گریستم؛ تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم تو هم بیش از پیش دوستم بدار، چون غمگین‌ام.» پاریس، ۱۰ نوامبر ۱۸۸۶ #نامه_ها 💌- از نامه‌های #آنتوان_چخوف و اولگا کنیپر. «نمی‌دانم چه باید بکنم. و احساس تنهایی می‌کنم هرچند که همه‌جا پرِ آدم است.»#نامه_ها 💌

انگار اضافی‌ام....

و خب من برای 13 صفر هر چی فکر کردم آرزویی جز تو نداشتم...ولی من واسه شمع کیکم تولدمم تو رو آرزو کردم :)

«حس اینکه "من به اینجا تعلق ندارم" واقعاً وحشتناکه. یه جا نشستی، همه دارن با هم حرف می‌زنن و خوش‌وبش می‌کنن. بعد یهو یه حسی میاد سراغت که میگه: "من اینجا جایی ندارم... به این جمع تعلق ندارم."