🎨 Mars and Venus by Sandro Botticelli, 1485 چرا #آرس، خدای جنگ، عاشق #آفرودیت، خدای عشق شد؟ #عشق بد…
انتشار: 2026/07/08 14:36 UTC
🎨 Mars and Venus by Sandro Botticelli, 1485 چرا #آرس، خدای جنگ، عاشق #آفرودیت، خدای عشق شد؟ #عشق بدون #پرخاشگری وجود ندارد. پرخاشگری نیز بدون عشق وجود ندارد. در روابط انسانی، میل، رقابت، مالکیت، حسادت و محبت اغلب در هم تنیدهاند. یونانیان این پیچیدگی را…اگر بخواهیم از منظری لاکانی به این مسئله نگاه کنیم، شاید بتوان گفت پرخاشگری صرفاً محصول عشق نیست، بلکه محصول شکستِ عشق در تصاحب دیگری است. عشق تا زمانی که دیگری را بهمثابه «دیگری» به رسمیت میشناسد، ضرورتاً به خشونت نمیانجامد. خشونت از جایی آغاز میشود که میل میخواهد دیگری را به ابژهای برای رفع فقدان خود تقلیل دهد.از سوی دیگر، اگر آرس و آفرودیت را فقط به یک فرمول روانکاوانه تقلیل دهیم، چیزی از خود اسطوره از دست میرود. اسطورههای یونانی بیش از آنکه نظریهای دربارهٔ روان باشند، روایتی از نیروهای متعارض هستیاند. آرس فقط پرخاشگری نیست؛ نیروی آشوب، خطر، شجاعت و ویرانگری است. آفرودیت نیز فقط عشق رمانتیک نیست؛ نیروی زایش، زیبایی، اغوا و آفرینش است. پیوند آنها صرفاً به این معنا نیست که عشق و خشونت از یک سرچشمه میآیند، بلکه نشان میدهد آفرینش و ویرانی، میل و مرگ، زیبایی و خطر، همواره در هم تنیدهاند.شاید مسئله حتی بنیادیتر باشد. عشق، دیگری را کاملاً در اختیار ما قرار نمیدهد و همین دستنیافتنی بودن، هم امکان آزادی را میآفریند و هم امکان خشونت را. بنابراین خشونت نتیجهٔ ضروری عشق نیست؛ نتیجهٔ ناتوانی انسان در پذیرش این حقیقت است که دیگری هرگز به تمامی از آنِ ما نخواهد شد.فرید کیانیt.me/marzockacademy
