4_5798563848009030653 (1).pdfزندگی به مثابه بنیان فلسفهجستاری برای آکادمی فلسفه مارزوکفلسفه همواره…
انتشار: 2026/07/11 08:42 UTC
4_5798563848009030653 (1).pdfزندگی به مثابه بنیان فلسفهجستاری برای آکادمی فلسفه مارزوکفلسفه همواره میپرسد آغاز کجاست؛ اما شاید خودِ این پرسش، آخرین پرسشی باشد که باید پرسید. زیرا هر آغازی، پیش از آنکه آغاز باشد، از دلِ زیست برآمده است. هیچ اندیشهای پیش از زندگی به جهان نمیآید. پیش از مفهوم، تنفس بوده است؛ پیش از منطق، گرسنگی؛ پیش از حقیقت، لمسِ جهان.شاید نخستین خطای متافیزیک آن بود که زندگی را موضوع فلسفه پنداشت، نه شرط امکان آن. از همان لحظه، فلسفه بر زمینی ایستاد که دیگر خاک نبود؛ بر مفاهیمی ایستاد که ریشههای خود را از زیستن بریده بودند.آغازگاه، نه یک لحظه تاریخی است و نه یک اصل منطقی. آغازگاه، همان رخداد ورود انسان به جهانی است که پیش از او جریان داشته است. انسان جهان را خلق نمیکند؛ در جهانی چشم میگشاید که از پیش در آن صدا، دیگری، زبان، ترس، امید و مرگ حضور دارند. آغاز، همواره دیر رسیده است.از همین رو، هستی، تاریخی است؛ نه به این معنا که تنها در زمان اتفاق میافتد، بلکه زیرا هر تجربه، بر دوش تجربههای پیشین ایستاده است. هیچ آگاهیای از نقطه صفر آغاز نمیشود. حافظه، سنت، زبان و بدن، پیش از هر تصمیمی در ما سخن گفتهاند.زندگی چیست؟زندگی، صرفاً مجموعهای از فرایندهای زیستی نیست. زندگی، آن توانایی شگفت است که جهان را به معنا بدل میکند. سنگ نیز هست؛ اما جهان ندارد. درخت هست؛ اما از بودن خویش پرسش نمیکند. انسان، موجودی است که بودن، برای او مسئله میشود.از اینجاست که جهان طبیعی، آرامآرام به زیستجهان بدل میشود.جهان طبیعی، مجموعهای از اشیا، نیروها و فرایندهاست. اما زیستجهان، جهانی است که در آن اشیا دیگر فقط اشیا نیستند. نان، دیگر ترکیب شیمیایی نیست؛ خاطره است. خانه، صرفاً بنا نیست؛ امنیت است. رودخانه، فقط آب نیست؛ تاریخ یک شهر است.زیستجهان، طبیعتی است که از درون تجربه انسانی گذشته است.زبان، حافظه و اجتماع، طبیعت را از سکوت بیرون میآورند. جهان، زمانی زیستجهان میشود که بتوان درباره آن سخن گفت، آن را به یاد آورد و با دیگری در آن شریک شد.از این رو، جامعه صرفاً مجموعهای از افراد نیست؛ جامعه همان افقی است که زندگی در آن به معنا تبدیل میشود. انسان بیرون از جامعه زنده میماند؛ اما انسان نمیشود.رابطه فرد و جامعه نیز تقابل نیست. فرد، گرهای است در شبکهای از روابط. هیچ «منی» پیش از «ما» وجود ندارد. حتی زبانِ «من» نیز از دیگری به ارث رسیده است.قدرت نیز پیش از آنکه سلطه باشد، توانایی است. هر زندگی، قدرتی برای آفریدن، دگرگون کردن و پاسخ گفتن به جهان دارد. سلطه زمانی آغاز میشود که قدرت، از امکان آفرینش به ابزار تصرف فروکاسته شود.اخلاق نیز از همینجا زاده میشود. اخلاق، فرمانی آسمانی یا قراردادی صرف نیست؛ اخلاق، شکل زیستن با دیگری است. آنجا که دیگری فقط وسیله نباشد، اخلاق آغاز شده است.اما اخلاق بدون قانون پایدار نمیماند. قانون، اگر حقیقت خود را فراموش نکند، حافظ امکان همزیستی است، نه صرفاً ابزار مجازات. قانون زمانی مشروع است که از زندگی محافظت کند، نه اینکه زندگی را به انقیاد خود درآورد.جهان اجتماعی، محصول انباشت همین نسبتهاست؛ زبان، حافظه، کار، عشق، رنج، قانون، قدرت و امید. جامعه، شبکهای از این پیوندهاست و فلسفه، اگر بخواهد آن را بفهمد، باید از زندگی آغاز کند، نه از انتزاع.از همین منظر، فلسفه حق نیز تنها بحثی حقوقی نیست. حق، پیش از آنکه در متن قانون نوشته شود، در خودِ امکان زیستن ریشه دارد. انسان حق دارد، زیرا زندگی حامل ارزشی است که هیچ قدرتی آن را خلق نکرده است تا بتواند آن را سلب کند.و سرانجام، فلسفه سیاسی.سیاست، اگر از زندگی جدا شود، به مدیریت بدنها تبدیل میشود. اگر از جامعه جدا شود، به تکنیک قدرت فرو میکاهد. اگر از اخلاق جدا شود، خشونت را عقلانیت مینامد.فلسفه سیاسی، زمانی دوباره زنده میشود که بپرسد چگونه میتوان جهانی ساخت که در آن زندگی، امکان شکوفایی داشته باشد، نه صرفاً امکان بقا.در پایان، شاید بتوان همه این جستار را در یک جمله خلاصه کرد:فلسفه از مفهوم آغاز نمیشود؛ از زندگی آغاز میشود. مفهوم، دیرتر میرسد. زندگی، همیشه پیشاپیش در جهان جریان داشته است. هر اندیشهای، دیرهنگامترین مهمانِ سفرهای است که زندگی از آغاز گسترده بود.فرید_کیانیt.me/marzockacademy
پستهای تلگرام — آکادمی فلسفه و هنر مارزوک
🔻 آکادمی فلسفهی مارزوک تقدیم میکند...🔹درسگفتار :«امتناع گفتوگو و مسئله توسعه در ایران»🔸 با حضور: ارش احدی مطلق "دکترای جامعه شناسی"🕒 زمان: سه شنبه ۲۷ مرداد ماه،۱۴۰۵ساعت ۲۲بوقت ایرانلینک گروه آکادمی فلسفه مارزوکt.me/+RgpoTxExbs0yOTA0%DA%A9%D8%A7%D9%86%… جامعه شناسی واخلاقt.me/Sociology_of_Ethics%DA%A9%D8%A7%D9%8… آکادمی:t.me/marzockacademy%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%…
🄱🄰🅉🄼🄴🄼🄾🅄🅂🄸🄶🄷🄸#شبانه«Mi Corazón Sigue Aquí» Melancholic Flute, Flamenco Guitar, Accordion & Violin«قلب من هنوز اینجاست» فلوت مالیخولیایی، گیتار فلامنکو، آکاردئون و ویولن✧ کانال بزم موســیقی ✧@marzockacademy
اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای…اگرچه بسیاری از کارشناسان، پروژههای زیربنایی عظیم و کارخانههای نوپای چین که با سرمایههای خارجی ایجاد شدهاند را با بزرگراههای ویران و جریانات سرمایهگذاری مستقیم ناچیز در هند مقایسه میکنند، اما این دیدگاه در واقع نوعی اغراق در سهم مخارج عمومیو سرمایهگذاری خارجی در رشد اقتصادی چین است. هیچیک از این دو عامل پس از رفع کنترلهای مالی و گسترش کارآفرینیهای روستایی(که در دهه ۱۹۸۰ موج آغازین رشد را تسریع کردند) سهم عمدهای از اواخر دهه ۱۹۹۰ در چین نداشته اند.در دهه ۱۹۸۰ رشد اقتصادی چین بسیار سریعتر از دهه ۱۹۹۰ بود و پیامدهای اجتماعی مطلوبی را به همراه آورد؛ فقر کاهش یافت، شکاف میان فقیر و غنی کمتر شد و سهم نیروی کار در تولید ناخالص داخلی (به عنوان معیاری برای نفع طبقه متوسط از رشد اقتصادی) به طور اساسی افزایش یافت. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ تعداد مردم روستایی که در چین زیر خط فقر زندگی میکردند به بیش از ۱۵۰میلیون نفر کاهش یافت. اما در دهه ۱۹۹۰ بهرغم رشدهای دو رقمی تولید ناخالص داخلی و ایجاد زیرساختهای انبوه، تنها ۶۰میلیون نفر از زیر خط فقر خارج شدند. علاوه بر این، رشد چین در دهه ۱۹۸۰نسبت به حال حاضر بسیار کمتر به واسطه سرمایهگذاریها در مقابل مصرف ایجاد شده بود. به عبارت دیگر، سرمایهداری کارآفرین بر خلاف سرمایهداری دولتی نه تنها رشد ایجاد میکند، بلکه منافع حاصله را به طور گسترده توزیع مینماید. در واقع روح کارآفرینی موجود در آزادی و مالکیت خصوصی این نشاط و طراوت را ایجاد کرد.پیرامون جایگاه شهرهای بزرگی مثل پکن، شانگهای و شینزن به عنوان مراکز پرطراوت رشد اقتصادی نیز در مطبوعات غربی به طور معمول اغراق شده است. مناطق روستایی چین هم روی هم رفته به عنوان مناطق دورافتاده فقیر در این مطبوعات ترسیم شده اند. اما یک تحلیل دقیق از دادههای اقتصادی این مطلب را آشکار میکند که این تفاسیر بی مورد از افق شهرهای مدرن چین کاملا اشتباه است. چرا که در واقع اقتصاد در مناطق روستایی چین بیشترین تحرک و پویایی را داشتند، در حالی که دخالتهای ناشیانه دولت در مراکز شهری، کارآفرینی و مالکیت را در نطفه خفه کرده بود.منبع سایت اقتصاد t.me/marzockacademy
یاشنگ هاونگ مترجم: محمد امین صادق زاده بسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از…اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای آن حزب کمونیست نوعیگذار تدریجی به بازار را با تکیه بر کنترل دولتی فعالیتهای اقتصادی طراحی کرده بود. اما نکته اینجا است که تمام جزئیات مهم این پدیده، اشتباه استنباط شده بود. این تفسیر متعارف در واقع نقش بسیار کوچکی برای کارآفرینی، حقوق مالکیت خصوصی، آزادسازی مالی و اصلاحات سیاسی قائل است. با این وجود در تحقیقات نگارنده که بر اساس تحلیلی تفضیلی از دادههای دولت چین و اسناد دولتی در سطوح منطقهای و مرکزی صورت گرفته، نشان داده شده که حقوق مالکیت و کارآفرینی خصوصی، تحرک عمده و غالب را برای رشد سریع و کاهش سطح فقر ایجاد کرد.اغلب در مطالعات انجام شده میخوانیم که رعایت حرکت تدریجی، کلیدگذار موفق چین از مارکسیسم به بازار بود. بسیاری از تفاسیر موجود، پکن را به دلیل دوری از شوک درمانی به سبک روسیه و گرایش به رویکردی عملگرا مورد ستایش قرار داده اند که با ایجاد محیط کسب و کار پذیرا، به شرکتهای خصوصی اجازه داد تا به طور بنیانی رشد کنند. این تفاسیر بر این عقیدهاند که اقتصاد چین از طریق اصلاحاتی که در یک مقیاس کوچک در دهه ۱۹۸۰ و گسترش آن در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ انجام شد، توانست به رشد تصاعدی بازار محور و آزادتری دست یابد. اما در واقع این چنین نبود. آنچه حقیقتا رخداد این بود که تجربههای داخلی و منطقهای اولیه در آزادسازی مالی و مالکیت خصوصی در دهه ۱۹۸۰، جرقه اولیه کارآفرینی روستایی را ایجاد کرد. این دستاوردهای اولیه بودند که بنیان صحیح معجزه اقتصادی چین را ایجاد کردند، نه سرمایهگذاریهای زیربنایی دولتی انبوه و گرایش به شهر نشینی دهه ۱۹۹۰.t.me/marzockacademy
اقتصاد چین،در راستای جستارهفته @marzockacademyیاشنگ هاونگمترجم: محمد امین صادق زادهبسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از اولین قربانیان بحران مالی جهانی بود. با سقوط آشکار لمان برادرز، موج جهانی برای روی گردانی از اجرای آخرین قواعد و آرمانهای اقتصادی آمریکا من جمله محدودتر کردن دولت، حداقل قانونگذاری و تخصیص اعتبارات در چارچوب بازار آزاد افزایش یافته است. با سقوط مدل آمریکایی برخی به دنبال دیگر تفکرات جایگزین رفتند و نگاهها به سوی چین جلب شد، جاییکه بازارها به شدت زیر سلطه قوانین بوده و نهادهای مالی توسط دولت کنترل میشوند. در پی سقوط وال استریت، فرانسیس فوکویاما در نیوزویک، مدل سرمایهداری دولتی چین را «جذاب و جذاب تر» توصیف کرد. همچنین ستون نویس واشنگتن پست، دیوید ایگنیشس به تمجید از ظهور جهانی یک «مداخله گرایی جدید» که از مکتب کنفسیوس الهام گرفته شده، پرداخت. ایگنیشس به نوعی این پدیده را به استمداد ریچارد نیکسون از جان مینارد کینز نسبت میدهد و از این عبارت استفاده میکند که «حال ما همگی چینی هستیم».t.me/marzockacademy