4_5798563848009030653 (1).pdfزندگی به مثابه بنیان فلسفهتأملی در باب زیستجهان، تاریخ، اخلاق و سیاست…
انتشار: 2026/07/11 09:08 UTC
4_5798563848009030653 (1).pdfزندگی به مثابه بنیان فلسفهتأملی در باب زیستجهان، تاریخ، اخلاق و سیاستچکیدهاین جستار بر این فرض استوار است که فلسفه نه از مفاهیم انتزاعی، بلکه از تجربه زیسته انسان آغاز میشود. آنچه اندیشه را ممکن میکند، پیش از هر نظام معرفتی یا نظریه هستیشناختی، خودِ زندگی است؛ زندگیای که همواره در جهانی مشترک، تاریخی و معنادار جریان دارد. بر این اساس، هستی، اخلاق، قانون، حق و سیاست، نه قلمروهایی مستقل، بلکه صورتهای مختلف آشکار شدن زندگیاند. ازاینرو، اگر فلسفه بخواهد دوباره به مسئله انسان بازگردد، باید زندگی را نه موضوعی در کنار سایر موضوعات، بلکه بنیان و سرچشمه تفکر بداند.---۱. آغازگاه چیست؟آغازگاه فلسفه را نمیتوان در یک گزاره، اصل منطقی یا مفهوم مجرد جستوجو کرد. انسان پیش از آنکه درباره جهان بیندیشد، در آن زندگی میکند. اندیشیدن، رویدادی است که در دل زیستن پدید میآید، نه برعکس. ازاینرو، آغازگاه فلسفه، تجربه بیواسطه حضور انسان در جهان است؛ حضوری که در آن هنوز میان ذهن و عین، سوژه و ابژه، یا انسان و طبیعت مرزهای قطعی شکل نگرفته است.فلسفه زمانی آغاز میشود که انسان از زیستن روزمره فاصله میگیرد و درباره همان زندگی که در آن غوطهور بوده است پرسش میکند.---۲. هستیِ زیستجهان به مثابه تاریخیتزیستجهان، جهانی ایستا نیست؛ جهانی است که در طول تاریخ ساخته و دگرگون شده است. تاریخ در اینجا صرفاً ثبت وقایع گذشته نیست، بلکه شیوهای است که انسان در آن خود و جهان را پیوسته بازتعریف میکند.هر نسل، جهان را از نو تفسیر میکند، اما این تفسیر هرگز از نقطه صفر آغاز نمیشود. زبان، سنت، فرهنگ، حافظه و تجربههای مشترک، همگی لایههایی هستند که تاریخ را در متن زندگی جاری نگه میدارند. بنابراین، تاریخیت یعنی آنکه زندگی همیشه ادامه گفتوگویی است که پیش از ما آغاز شده و پس از ما نیز ادامه خواهد یافت.---۳. زندگی چیست؟زندگی را نمیتوان به فرایندهای زیستی یا بقای جسم فروکاست. زندگی، توانایی گشودن افقی از معناست. موجود زنده تنها وجود ندارد؛ بلکه نسبت خود را با جهان برقرار میکند، انتخاب میکند، مسئولیت میپذیرد و آینده را تصور میکند.زندگی زمانی به حقیقت خود نزدیک میشود که از سطح تکرار و عادت فراتر رود و به عرصه آگاهی، پرسش و مسئولیت وارد شود. بنابراین، زندگی صرفاً ادامه یافتن نیست؛ بلکه شیوهای از بودن است که همواره امکان دگرگون شدن را در خود حفظ میکند.---۴. جهان طبیعیجهان طبیعی پیش از انسان وجود داشته است، اما جهان انسانی تنها زمانی شکل میگیرد که طبیعت در تجربه انسان حضور یابد.کوه، رودخانه یا آسمان در طبیعت صرفاً پدیدههایی فیزیکیاند، اما برای انسان میتوانند خانه، خاطره، ترس، امید یا حقیقت باشند. طبیعت، هنگامی که در افق تجربه انسانی قرار میگیرد، از سطح ماده فراتر میرود و به قلمرو معنا وارد میشود.---۵. زیستجهان طبیعی چیست؟زیستجهان، همان جهان طبیعی است که در پرتو تجربه زیسته فهمیده شده است.این جهان از طریق زبان، فرهنگ، روابط اجتماعی و حافظه تاریخی شکل میگیرد. انسان هرگز با طبیعتی کاملاً خنثی روبهرو نیست؛ بلکه همواره با جهانی مواجه است که از پیش، حامل معنا، ارزش و انتظار است.زیستجهان نه یک مکان، بلکه شیوه حضور انسان در جهان است.---۶. چگونه جهان طبیعی به زیستجهان بدل شد؟این دگرگونی از رهگذر کنش انسانی تحقق یافته است.کار، زبان، روایت، آیین، هنر و همزیستی اجتماعی، طبیعت را به جهانی قابل سکونت تبدیل کردهاند. انسان تنها مصرفکننده جهان نیست؛ بلکه در هر عمل، بخشی از جهان را دوباره میآفریند.از همین رو، زیستجهان محصول رابطهای دوسویه میان انسان و جهان است؛ رابطهای که در آن، هر دو یکدیگر را دگرگون میکنند.---۷. آیا زندگی میتواند بنیان فلسفه باشد؟اگر فلسفه جستوجوی حقیقت است، باید از جایی آغاز کند که حقیقت نخستین بار در آن تجربه میشود؛ یعنی زندگی.تمام مفاهیم فلسفی، از هستی و شناخت گرفته تا آزادی و عدالت، تنها در متن زندگی معنا پیدا میکنند. اندیشهای که از زندگی جدا شود، به نظامی از مفاهیم انتزاعی تبدیل خواهد شد که توان پاسخگویی به مسائل واقعی انسان را ندارد.بنابراین، زندگی نه یکی از موضوعات فلسفه، بلکه افق امکان فلسفه است.---۸. جامعه؛ بنیان زیستجهان بشریهیچ انسانی در انزوا به جهان دسترسی پیدا نمیکند.زبان، ارزشها، خاطره جمعی و سنت، همگی در بستر جامعه شکل میگیرند. حتی فردیترین تجربههای انسان نیز از زمینه اجتماعی جدا نیستند.جامعه، صرفاً مجموعهای از افراد نیست؛ بلکه میدان مشترکی است که در آن معنا میان انسانها پدید میآید و استمرار مییابد.---۹. فرد و جامعهفرد و جامعه را نباید در برابر یکدیگر قرار داد.Mohamdt.me/marzockacademy
پستهای تلگرام — آکادمی فلسفه و هنر مارزوک
🔻 آکادمی فلسفهی مارزوک تقدیم میکند...🔹درسگفتار :«امتناع گفتوگو و مسئله توسعه در ایران»🔸 با حضور: ارش احدی مطلق "دکترای جامعه شناسی"🕒 زمان: سه شنبه ۲۷ مرداد ماه،۱۴۰۵ساعت ۲۲بوقت ایرانلینک گروه آکادمی فلسفه مارزوکt.me/+RgpoTxExbs0yOTA0%DA%A9%D8%A7%D9%86%… جامعه شناسی واخلاقt.me/Sociology_of_Ethics%DA%A9%D8%A7%D9%8… آکادمی:t.me/marzockacademy%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%…
🄱🄰🅉🄼🄴🄼🄾🅄🅂🄸🄶🄷🄸#شبانه«Mi Corazón Sigue Aquí» Melancholic Flute, Flamenco Guitar, Accordion & Violin«قلب من هنوز اینجاست» فلوت مالیخولیایی، گیتار فلامنکو، آکاردئون و ویولن✧ کانال بزم موســیقی ✧@marzockacademy
اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای…اگرچه بسیاری از کارشناسان، پروژههای زیربنایی عظیم و کارخانههای نوپای چین که با سرمایههای خارجی ایجاد شدهاند را با بزرگراههای ویران و جریانات سرمایهگذاری مستقیم ناچیز در هند مقایسه میکنند، اما این دیدگاه در واقع نوعی اغراق در سهم مخارج عمومیو سرمایهگذاری خارجی در رشد اقتصادی چین است. هیچیک از این دو عامل پس از رفع کنترلهای مالی و گسترش کارآفرینیهای روستایی(که در دهه ۱۹۸۰ موج آغازین رشد را تسریع کردند) سهم عمدهای از اواخر دهه ۱۹۹۰ در چین نداشته اند.در دهه ۱۹۸۰ رشد اقتصادی چین بسیار سریعتر از دهه ۱۹۹۰ بود و پیامدهای اجتماعی مطلوبی را به همراه آورد؛ فقر کاهش یافت، شکاف میان فقیر و غنی کمتر شد و سهم نیروی کار در تولید ناخالص داخلی (به عنوان معیاری برای نفع طبقه متوسط از رشد اقتصادی) به طور اساسی افزایش یافت. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ تعداد مردم روستایی که در چین زیر خط فقر زندگی میکردند به بیش از ۱۵۰میلیون نفر کاهش یافت. اما در دهه ۱۹۹۰ بهرغم رشدهای دو رقمی تولید ناخالص داخلی و ایجاد زیرساختهای انبوه، تنها ۶۰میلیون نفر از زیر خط فقر خارج شدند. علاوه بر این، رشد چین در دهه ۱۹۸۰نسبت به حال حاضر بسیار کمتر به واسطه سرمایهگذاریها در مقابل مصرف ایجاد شده بود. به عبارت دیگر، سرمایهداری کارآفرین بر خلاف سرمایهداری دولتی نه تنها رشد ایجاد میکند، بلکه منافع حاصله را به طور گسترده توزیع مینماید. در واقع روح کارآفرینی موجود در آزادی و مالکیت خصوصی این نشاط و طراوت را ایجاد کرد.پیرامون جایگاه شهرهای بزرگی مثل پکن، شانگهای و شینزن به عنوان مراکز پرطراوت رشد اقتصادی نیز در مطبوعات غربی به طور معمول اغراق شده است. مناطق روستایی چین هم روی هم رفته به عنوان مناطق دورافتاده فقیر در این مطبوعات ترسیم شده اند. اما یک تحلیل دقیق از دادههای اقتصادی این مطلب را آشکار میکند که این تفاسیر بی مورد از افق شهرهای مدرن چین کاملا اشتباه است. چرا که در واقع اقتصاد در مناطق روستایی چین بیشترین تحرک و پویایی را داشتند، در حالی که دخالتهای ناشیانه دولت در مراکز شهری، کارآفرینی و مالکیت را در نطفه خفه کرده بود.منبع سایت اقتصاد t.me/marzockacademy
یاشنگ هاونگ مترجم: محمد امین صادق زاده بسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از…اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای آن حزب کمونیست نوعیگذار تدریجی به بازار را با تکیه بر کنترل دولتی فعالیتهای اقتصادی طراحی کرده بود. اما نکته اینجا است که تمام جزئیات مهم این پدیده، اشتباه استنباط شده بود. این تفسیر متعارف در واقع نقش بسیار کوچکی برای کارآفرینی، حقوق مالکیت خصوصی، آزادسازی مالی و اصلاحات سیاسی قائل است. با این وجود در تحقیقات نگارنده که بر اساس تحلیلی تفضیلی از دادههای دولت چین و اسناد دولتی در سطوح منطقهای و مرکزی صورت گرفته، نشان داده شده که حقوق مالکیت و کارآفرینی خصوصی، تحرک عمده و غالب را برای رشد سریع و کاهش سطح فقر ایجاد کرد.اغلب در مطالعات انجام شده میخوانیم که رعایت حرکت تدریجی، کلیدگذار موفق چین از مارکسیسم به بازار بود. بسیاری از تفاسیر موجود، پکن را به دلیل دوری از شوک درمانی به سبک روسیه و گرایش به رویکردی عملگرا مورد ستایش قرار داده اند که با ایجاد محیط کسب و کار پذیرا، به شرکتهای خصوصی اجازه داد تا به طور بنیانی رشد کنند. این تفاسیر بر این عقیدهاند که اقتصاد چین از طریق اصلاحاتی که در یک مقیاس کوچک در دهه ۱۹۸۰ و گسترش آن در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ انجام شد، توانست به رشد تصاعدی بازار محور و آزادتری دست یابد. اما در واقع این چنین نبود. آنچه حقیقتا رخداد این بود که تجربههای داخلی و منطقهای اولیه در آزادسازی مالی و مالکیت خصوصی در دهه ۱۹۸۰، جرقه اولیه کارآفرینی روستایی را ایجاد کرد. این دستاوردهای اولیه بودند که بنیان صحیح معجزه اقتصادی چین را ایجاد کردند، نه سرمایهگذاریهای زیربنایی دولتی انبوه و گرایش به شهر نشینی دهه ۱۹۹۰.t.me/marzockacademy
اقتصاد چین،در راستای جستارهفته @marzockacademyیاشنگ هاونگمترجم: محمد امین صادق زادهبسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از اولین قربانیان بحران مالی جهانی بود. با سقوط آشکار لمان برادرز، موج جهانی برای روی گردانی از اجرای آخرین قواعد و آرمانهای اقتصادی آمریکا من جمله محدودتر کردن دولت، حداقل قانونگذاری و تخصیص اعتبارات در چارچوب بازار آزاد افزایش یافته است. با سقوط مدل آمریکایی برخی به دنبال دیگر تفکرات جایگزین رفتند و نگاهها به سوی چین جلب شد، جاییکه بازارها به شدت زیر سلطه قوانین بوده و نهادهای مالی توسط دولت کنترل میشوند. در پی سقوط وال استریت، فرانسیس فوکویاما در نیوزویک، مدل سرمایهداری دولتی چین را «جذاب و جذاب تر» توصیف کرد. همچنین ستون نویس واشنگتن پست، دیوید ایگنیشس به تمجید از ظهور جهانی یک «مداخله گرایی جدید» که از مکتب کنفسیوس الهام گرفته شده، پرداخت. ایگنیشس به نوعی این پدیده را به استمداد ریچارد نیکسون از جان مینارد کینز نسبت میدهد و از این عبارت استفاده میکند که «حال ما همگی چینی هستیم».t.me/marzockacademy