marzockacademyفرد بدون جامعه قادر به شکل دادن هویت خویش نیست و جامعه نیز بدون آزادی و خلاقیت افراد،…
انتشار: 2026/07/11 09:18 UTC
marzockacademyفرد بدون جامعه قادر به شکل دادن هویت خویش نیست و جامعه نیز بدون آزادی و خلاقیت افراد، به ساختاری ایستا تبدیل میشود.رابطه این دو، رابطه وابستگی متقابل است؛ هر یک دیگری را کامل میکند و هیچیک بدون دیگری معنای کامل ندارد.---۱۰. قدرت و تواناییقدرت، در معنای اصیل خود، توان گشودن امکانهای تازه برای زندگی است.قدرت هنگامی از مسیر خود منحرف میشود که هدف آن حفظ سلطه باشد، نه پرورش انسان. قدرتی که امکان اندیشیدن، گفتوگو و مسئولیت را از میان ببرد، هرچند مقتدر به نظر برسد، در حقیقت با بنیان زندگی ناسازگار است.قدرت مشروع، قدرتی است که ظرفیتهای انسان را شکوفا کند.---۱۱. اخلاقاخلاق پیش از آنکه مجموعهای از بایدها و نبایدها باشد، شیوهای از حضور در کنار دیگری است.انسان اخلاقی کسی است که زندگی دیگری را همچون ارزشی مستقل به رسمیت بشناسد. مسئولیت اخلاقی از همین آگاهی سرچشمه میگیرد که هیچ انسانی جدا از دیگران زندگی نمیکند.اخلاق، هنر حفظ امکان زندگی مشترک است.---۱۲. قانون؛ تنظیمگر رفتار زیستجهانقانون زمانی مشروع است که پاسدار امکان همزیستی باشد.قانون نباید تنها ابزار حفظ نظم باشد، بلکه باید شرایطی فراهم آورد که آزادی، عدالت و مسئولیت بتوانند در کنار یکدیگر تحقق یابند.هر قانونی که زندگی را به اطاعت صرف تقلیل دهد، از هدف اصلی خود فاصله گرفته است.---۱۳. جهان اجتماعیجهان اجتماعی، جهانی ساختهشده از روابط، اعتماد، زبان و مسئولیت متقابل است.این جهان، پیوسته در حال تغییر است، زیرا زندگی انسان نیز همواره در حال دگرگونی است. هیچ نظم اجتماعی را نمیتوان حقیقتی نهایی دانست؛ هر نظم باید بتواند در برابر پرسشهای تازه، خود را اصلاح کند.---۱۴. فلسفه حقحق، پیش از آنکه مفهومی حقوقی باشد، مفهومی وجودی است.حق از این واقعیت ناشی میشود که هر انسان، حامل ارزشی است که نباید وسیله تحقق اهداف دیگران قرار گیرد. ازاینرو، حقوق انسانی نتیجه تصمیم دولت نیست؛ بلکه دولت زمانی مشروع است که این حقوق را به رسمیت بشناسد و از آنها پاسداری کند.---۱۵. فلسفه سیاسیسیاست، اگر از زندگی جدا شود، به مدیریت قدرت فروکاسته میشود؛ اما اگر بر زندگی استوار باشد، به هنر سامان دادن امکان زیستن مشترک تبدیل خواهد شد.مشروعیت هر نظام سیاسی را باید با این معیار سنجید که تا چه اندازه فرصت اندیشیدن، مشارکت، آزادی، مسئولیت و کرامت را برای انسانها فراهم میآورد.غایت سیاست، حفظ قدرت نیست؛ بلکه پاسداری از جهانی است که در آن انسان بتواند آزادانه و مسئولانه زندگی کند.---نتیجهگیریاگر فلسفه را صرفاً تأمل درباره مفاهیم بدانیم، از مهمترین واقعیت انسانی فاصله خواهیم گرفت. فلسفه، پیش از آنکه نظریهای درباره جهان باشد، تلاشی برای فهم کیفیت حضور انسان در جهان است.زندگی، سرچشمه همه پرسشهای فلسفی است؛ زیرا انسان نخست زندگی میکند، سپس میاندیشد، داوری میکند، قانون مینویسد و جامعه میسازد. از همین رو، هستی، اخلاق، حق و سیاست، همگی در افق زندگی معنا مییابند.شاید بنیادیترین پرسش فلسفه امروز دیگر این نباشد که «جهان چیست؟»، بلکه این باشد که انسان چگونه باید زندگی کند تا جهان، حقیقت خود را بر او آشکار سازد؟ پاسخ به این پرسش، فلسفه را از انباشت مفاهیم به مسئولیت زیستن بازمیگرداند؛ و این همان نقطهای است که اندیشه، دوباره با زندگی پیوند میخورد.Mohmadt.me/marzockacademy
پستهای تلگرام — آکادمی فلسفه و هنر مارزوک
🔻 آکادمی فلسفهی مارزوک تقدیم میکند...🔹درسگفتار :«امتناع گفتوگو و مسئله توسعه در ایران»🔸 با حضور: ارش احدی مطلق "دکترای جامعه شناسی"🕒 زمان: سه شنبه ۲۷ مرداد ماه،۱۴۰۵ساعت ۲۲بوقت ایرانلینک گروه آکادمی فلسفه مارزوکt.me/+RgpoTxExbs0yOTA0%DA%A9%D8%A7%D9%86%… جامعه شناسی واخلاقt.me/Sociology_of_Ethics%DA%A9%D8%A7%D9%8… آکادمی:t.me/marzockacademy%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%…
🄱🄰🅉🄼🄴🄼🄾🅄🅂🄸🄶🄷🄸#شبانه«Mi Corazón Sigue Aquí» Melancholic Flute, Flamenco Guitar, Accordion & Violin«قلب من هنوز اینجاست» فلوت مالیخولیایی، گیتار فلامنکو، آکاردئون و ویولن✧ کانال بزم موســیقی ✧@marzockacademy
اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای…اگرچه بسیاری از کارشناسان، پروژههای زیربنایی عظیم و کارخانههای نوپای چین که با سرمایههای خارجی ایجاد شدهاند را با بزرگراههای ویران و جریانات سرمایهگذاری مستقیم ناچیز در هند مقایسه میکنند، اما این دیدگاه در واقع نوعی اغراق در سهم مخارج عمومیو سرمایهگذاری خارجی در رشد اقتصادی چین است. هیچیک از این دو عامل پس از رفع کنترلهای مالی و گسترش کارآفرینیهای روستایی(که در دهه ۱۹۸۰ موج آغازین رشد را تسریع کردند) سهم عمدهای از اواخر دهه ۱۹۹۰ در چین نداشته اند.در دهه ۱۹۸۰ رشد اقتصادی چین بسیار سریعتر از دهه ۱۹۹۰ بود و پیامدهای اجتماعی مطلوبی را به همراه آورد؛ فقر کاهش یافت، شکاف میان فقیر و غنی کمتر شد و سهم نیروی کار در تولید ناخالص داخلی (به عنوان معیاری برای نفع طبقه متوسط از رشد اقتصادی) به طور اساسی افزایش یافت. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ تعداد مردم روستایی که در چین زیر خط فقر زندگی میکردند به بیش از ۱۵۰میلیون نفر کاهش یافت. اما در دهه ۱۹۹۰ بهرغم رشدهای دو رقمی تولید ناخالص داخلی و ایجاد زیرساختهای انبوه، تنها ۶۰میلیون نفر از زیر خط فقر خارج شدند. علاوه بر این، رشد چین در دهه ۱۹۸۰نسبت به حال حاضر بسیار کمتر به واسطه سرمایهگذاریها در مقابل مصرف ایجاد شده بود. به عبارت دیگر، سرمایهداری کارآفرین بر خلاف سرمایهداری دولتی نه تنها رشد ایجاد میکند، بلکه منافع حاصله را به طور گسترده توزیع مینماید. در واقع روح کارآفرینی موجود در آزادی و مالکیت خصوصی این نشاط و طراوت را ایجاد کرد.پیرامون جایگاه شهرهای بزرگی مثل پکن، شانگهای و شینزن به عنوان مراکز پرطراوت رشد اقتصادی نیز در مطبوعات غربی به طور معمول اغراق شده است. مناطق روستایی چین هم روی هم رفته به عنوان مناطق دورافتاده فقیر در این مطبوعات ترسیم شده اند. اما یک تحلیل دقیق از دادههای اقتصادی این مطلب را آشکار میکند که این تفاسیر بی مورد از افق شهرهای مدرن چین کاملا اشتباه است. چرا که در واقع اقتصاد در مناطق روستایی چین بیشترین تحرک و پویایی را داشتند، در حالی که دخالتهای ناشیانه دولت در مراکز شهری، کارآفرینی و مالکیت را در نطفه خفه کرده بود.منبع سایت اقتصاد t.me/marzockacademy
یاشنگ هاونگ مترجم: محمد امین صادق زاده بسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از…اما پیش از اعلان ظهور یک سده چینی جدید، رهبران و مدیران اجرایی در سرتاسر جهان تمام تلاش خود را برای مطالعه منشاء قدرت تحرک چین را بهکار بستند. نتیجهای که از این مطالعات در جهت درک معجزه اقتصادی چین به دست آمد، غلبه تکنوکراسی در این کشور بود که بر مبنای آن حزب کمونیست نوعیگذار تدریجی به بازار را با تکیه بر کنترل دولتی فعالیتهای اقتصادی طراحی کرده بود. اما نکته اینجا است که تمام جزئیات مهم این پدیده، اشتباه استنباط شده بود. این تفسیر متعارف در واقع نقش بسیار کوچکی برای کارآفرینی، حقوق مالکیت خصوصی، آزادسازی مالی و اصلاحات سیاسی قائل است. با این وجود در تحقیقات نگارنده که بر اساس تحلیلی تفضیلی از دادههای دولت چین و اسناد دولتی در سطوح منطقهای و مرکزی صورت گرفته، نشان داده شده که حقوق مالکیت و کارآفرینی خصوصی، تحرک عمده و غالب را برای رشد سریع و کاهش سطح فقر ایجاد کرد.اغلب در مطالعات انجام شده میخوانیم که رعایت حرکت تدریجی، کلیدگذار موفق چین از مارکسیسم به بازار بود. بسیاری از تفاسیر موجود، پکن را به دلیل دوری از شوک درمانی به سبک روسیه و گرایش به رویکردی عملگرا مورد ستایش قرار داده اند که با ایجاد محیط کسب و کار پذیرا، به شرکتهای خصوصی اجازه داد تا به طور بنیانی رشد کنند. این تفاسیر بر این عقیدهاند که اقتصاد چین از طریق اصلاحاتی که در یک مقیاس کوچک در دهه ۱۹۸۰ و گسترش آن در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ انجام شد، توانست به رشد تصاعدی بازار محور و آزادتری دست یابد. اما در واقع این چنین نبود. آنچه حقیقتا رخداد این بود که تجربههای داخلی و منطقهای اولیه در آزادسازی مالی و مالکیت خصوصی در دهه ۱۹۸۰، جرقه اولیه کارآفرینی روستایی را ایجاد کرد. این دستاوردهای اولیه بودند که بنیان صحیح معجزه اقتصادی چین را ایجاد کردند، نه سرمایهگذاریهای زیربنایی دولتی انبوه و گرایش به شهر نشینی دهه ۱۹۹۰.t.me/marzockacademy
اقتصاد چین،در راستای جستارهفته @marzockacademyیاشنگ هاونگمترجم: محمد امین صادق زادهبسیاری از اقتصاددانان غربی بر این باورند که چین مسیر خود به سوی کامیابی و موفقیت را با اتکا به تامین مالی و نظارت دولتی پیدا کرده است، اما این تفکر کاملا اشتباه است. اعتبار نظام سرمایهداری به شیوه آمریکایی یکی از اولین قربانیان بحران مالی جهانی بود. با سقوط آشکار لمان برادرز، موج جهانی برای روی گردانی از اجرای آخرین قواعد و آرمانهای اقتصادی آمریکا من جمله محدودتر کردن دولت، حداقل قانونگذاری و تخصیص اعتبارات در چارچوب بازار آزاد افزایش یافته است. با سقوط مدل آمریکایی برخی به دنبال دیگر تفکرات جایگزین رفتند و نگاهها به سوی چین جلب شد، جاییکه بازارها به شدت زیر سلطه قوانین بوده و نهادهای مالی توسط دولت کنترل میشوند. در پی سقوط وال استریت، فرانسیس فوکویاما در نیوزویک، مدل سرمایهداری دولتی چین را «جذاب و جذاب تر» توصیف کرد. همچنین ستون نویس واشنگتن پست، دیوید ایگنیشس به تمجید از ظهور جهانی یک «مداخله گرایی جدید» که از مکتب کنفسیوس الهام گرفته شده، پرداخت. ایگنیشس به نوعی این پدیده را به استمداد ریچارد نیکسون از جان مینارد کینز نسبت میدهد و از این عبارت استفاده میکند که «حال ما همگی چینی هستیم».t.me/marzockacademy