دمی با #حافظ 📖گفتم به باد میدهدم باده نام و ننگگفتا قبول کن سخن و هر چه باد بادسود و زیان و مایه چ…
انتشار: 2026/08/24 20:25 UTCدریافت: 2026/08/24 23:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 23:10 UTC
دمی با #حافظ 📖گفتم به باد میدهدم باده نام و ننگگفتا قبول کن سخن و هر چه باد بادسود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دستاز بهر این معامله غمگین مباش و شادبادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچدر معرضی که تخت سلیمان رود به باد--------------------این ابیات درباره رها شدن از وابستگی به دنیا، آبرو، سود و زیان و پذیرفتن ناپایداری زندگی است.حافظ میگوید وقتی سرنوشت چیزی را از انسان میگیرد، نباید بیش از اندازه غمگین شود؛ چون همهچیز در معرض بادِ روزگار است.بیت اول:گفتم به باد میدهدَم باده نام و ننگگفتا قبول کن سخن و هر چه باد بادیعنی: گفتم شراب عشق و بیخودی، آبروی انسان و نام و ننگ او را بر باد میدهد. پاسخ این است که این را بپذیر و خودت را درگیر قضاوت مردم نکن؛ هرچه پیش آمد، بگذار بیاید.بیت دوم:سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دستاز بهر این معامله غمگین مباش و شاداگر قرار است سرمایه، سود و زیان و داشتههای تو روزی از دست بروند، نه از بهدست آوردنشان بیش از حد شاد شو و نه از دست دادنشان بیش از حد غمگین. این معامله دنیا با انسان است.بیت سوم:بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچدر معرضی که تخت سلیمان رود به باداین بیت بسیار عمیق است. میگوید اگر دل خود را به هیچ چیز دنیا گره نزنی، دیگر چیزی نمیتواند تو را اسیر و پریشان کند.حتی تخت و فرمانروایی حضرت سلیمان که نماد نهایت قدرت و شکوه است در برابر باد روزگار پایدار نماند.خلاصهٔ مفهومحرف اصلی حافظ این است:دل به دنیا، مال، مقام، آبرو و قضاوت مردم نبند؛ چون همه رفتنیاند. چیزی که امروز داری، ممکن است فردا نداشته باشی. پس آزاد زندگی کن، داشتهها را قدر بدان، اما اسیرشان نشو.به زبان امروزیتر:«آنچه آمد، خوش آمد؛ آنچه رفت، رفت. مهم این است که دلت را به چیزهای ناپایدار گره نزنی.»@meyguon


