«توبیخ ترجیح رضای خلق بر رضای خالق، که تفضیل مالایق است بر لایق.» در رضای خلق میکوشی به جان تا بیا…
انتشار: 2026/07/16 15:30 UTC
«توبیخ ترجیح رضای خلق بر رضای خالق، که تفضیل مالایق است بر لایق.» در رضای خلق میکوشی به جان تا بیابی فیض و باشی در امان یک توجه کن در استرضای حق او بود خوف و رجایت را احقترس دل را لایق، الله است و بس گر خداترسی، مترس از هیچکس جبرئیل از آسمان آمد فرود خلقت خود را به پیغمبر نمود پیکرِ باعظْمتِ روح الامینکرد پُر تا آسمان روی زمین شد نبی ترسان از آن هیئت چو دید پس ندا الله اکبر در رسید یعنی از حق ترس ای خیرالبشرزان که او دارد بزرگی بیشتر زان ندای غیب شد تکبیر فرض کان بزرگی خالق طول است و عرضخالق از مخلوق بیشک برتر است وین نه محتاج دلیل دیگر است هرچه باشد، هست از او، اما نه اوست کی توان آیینه را گفتن که روست؟ کس نگفت این نفی و این اثبات چیست عقل را دیوانه کرد این هست و نیستعقل چون در مشکلی حیران شوداز توجههای نفْس آسان شودغیر از این مشکل که هیچ آسان نشدعقل هرگز صاحب عرفان نشد.مثنوی منٌ و سلوی (سخن عالی)، سرودهٔ میرزا محمد نورالدین نعمت خان عالی شیرازی؛ مقدمه، تصحیح و تعلیقات: مجید محسنی وادقانی، تهران: مؤسسهٔ پژوهشی میراث مکتوب،۱۴۰۳، ص ۱۹۴_۱۹۳

