شرطش اینه: باید اون هدف یا نیت واضح رو با یک هیجان مثبت قلب محور رو ترکیب کنیمو کلیت (نه جزییات)اون…

آنچه می‌جویی تویی و آنچه می‌خواهی توییپس ز تو تا آنچه گم کردی ره بسیار نیست

عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیستچون گذشتی از دو عالم هیچکس را بار نیستهر دو عالم چیست رو نعلین بیرون کن ز پایتا رسی آنجا که آنجا نام و نور و نار نیستچون رسی آنجا نه تو مانی و نه غیر تو همپس چه ماند هیچ، کانجا هیچ غیر از یار نیستچون نمانی تو، تو مانی جمله و این فهم رادر خیال آفرینش هیچ استظهار نیستچون رسیدی تو به تو هم هیچ باشی هم همهچه همه چه هیچ چون اینجا سخن بر کار نیستآنچه می‌جویی تویی و آنچه می‌خواهی توییپس ز تو تا آنچه گم کردی ره بسیار نیستکل کل چون جان تو آمد اگر در هر دو کونهیچکس را هست صاعی جز تو را دربار نیستچون به جان فانی شدی آسان به جانان ره بریزانکه از جان تا به جانان تو ره دشوار نیستجان چو در جانان فرو شد جمله جانان ماند و بسخود به جز جانان کسی را هیچ استقرار نیستجمله اینجا روی در دیوار جان خواهند دادگر علاجی هست دیگر جز سر و دیوار نیستگر گمان خلق ازین بیش است سودایی است بسور خیال غیر در راه است جز پندار نیستهر که آمد هیچ آمد هر که شد هم هیچ شدهم ازین و هم از آن در هر دو کون آثار نیستهیچ چون جوید همه یا هیچ چون آید همهچون همه باشد همه پس هیچ را مقدار نیستراه وصلش چون روم چون نیست منزلگه پدیدحلقه بر در چون زنم چون در درون دیار نیستهست گنجی از دو عالم مانده پنهان تا ابدجای او جز کنج خلوتخانهٔ اسرار نیستدر زمین و آسمان این گنج کی یابی تو باززانکه آن جز در درون مرد معنی‌دار نیستدر درون مرد پنهان وی عجب مردان مردجمله کور از وی که آنجا دیده و دیدار نیستتا تو بر جایی طلسم گنج بر جای است نیزچون تو گم گشتی کسی از گنج برخوردار نیستگر تو باشی گنج نی و گر نباشی گنج هستبشنو این مشنو که این اقرار با انکار نیستتا دل عطار بیخود شد درین مستی فتادبیخودی آمد ز خود او نیست شد عطار نیست

یعنی بی‌نهایت فکربی‌نهایت امکان که می‌تونی باهاشون همراستا بشیتا به واقعیت تبدیلشون کنی.ولی یه شرط داره که این شرط رو اگه درست انجام بدی اون تجربه رو به سمتت می‌کشه 🔥

در واقع اطلاعاتی که در جهان ناشناخته‌ها هستخیلی بیشتر از چیزیه که می‌شناسی 🌌هر فکری یه فرکانسهو هر فرکانسی حامل اطلاعاته.

نگاه طلبکارانه و احساس عادی بودن وظیفه دونستن نعمت‌ها وتکبر ابزار شیطان است برای اینکه انسان را از سپاسگزاری که باعث دریافت نعمت‌های بیشتر می‌شود دور کند

اجازه ندیم غرور جلوی سپاسگزاری ما را بگیرد نعمت‌هایی که به ما عطا می‌شوند لطف است آن را وظیفه ندانیم که مانع سپاسگزاری می‌شود سعی کنیم با همه مشغله ای که داریم سپاس تمام نعمت‌ها را به جا بیاوریم و همیشه به خودمان یادآوری کنیم که این نعمت‌ها بدیهی نیستند و می‌توانست نباشد