⏪سرودِ چهاردهم تیر ماه برای نهم خرداد ماه◀️موسی اکرمی۱در من،همچنان کسی هستکه با آتش آن سپیدهدمان م…
انتشار: 2026/07/05 06:36 UTCدریافت: 2026/08/14 23:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 23:30 UTC
⏪سرودِ چهاردهم تیر ماه برای نهم خرداد ماه◀️موسی اکرمی۱در من،همچنان کسی هستکه با آتش آن سپیدهدمان میرقصد،کسی که سرخوشانهبر این قله شده استبا سرودی تازه بر لبتا همچون هر سپیدهدم،آفرینش را برای نخستین بار تماشا کند.او جهان را مینگردچون چشمی که نخستین بار رنگ میبیند،بی خاطرهای در پشت پلکهاو بی سایهای از دیروز در جان.گویی هستی،همین اکنوناز لبان خاموشِ ازلی به واژه درآمده است۲من از آتش عبورم،نه از خاکسترِ ماندن.آتش را در دل پاس داشتمو بر هر برگی به مهر گذشتم،و با پای زخمیشعلۀ خجسته را بدین آتشگاه آوردم.هر زخم،ریشهام شدو هر رؤیا،میوهای که هنوز از شاخه نچیدهام.در بادها گم نشدم،که راه خود را در تاریکی نوشتم.اکنون ایستادهامنه بر خاکبل بر تپشِ همۀ سوختنهایم؛و هنوزآوازی خاموشدر سینهام میتپد،که تنها آتش میتواند آن را بخواند..۳هفتاد و دو قلهفتح شدهاند،نه برای نصب پرچمییا ثبت کردن نامی یا شمارهای،بل برای سلوک پرماجرای جانو صیقل دادنِ لوحی که به امانت داشتم- در تلاقیِ آینه و آتش -تا خود آینهای شوددر آینهداری آتشی که هماره در دل است.نه بر بلندی قلهها،که در ژرفنای هر گام،رازهائی نگاشتمکه تنها خاموشیِ قله درمییابد.و اکنون هر سنگ،پارهای از من است،و هر سکوت،ادامۀ ندائی که از دوردست آمده است.۴من زمین را در هر لحظه بس بسیار زیستهام،ولی در هفتاد و دومین سپیدهدم،چشمانم هنوزنخستین تمنای آن سپیدهدمان تاریک رادر خود دارند؛نه در پیِ پاداشاند،نه پناهی میجویند؛آنها زیستهاند برای عشق بیعلت هستی،با دستانی پر از نور،در شبهائی که بیدفاع بودند.و اکنون، در این روشنیِ تازه،میدانند که هر شب تاریک،پلی استبه سوی سپیدهدمی دیگر.۵گاهی جهانی که محبوب بود،چون سیبی تلخبر کامِ تشنه مینشست؛ولی لبخند،هنوز از طعمِ امیدلبریز بودچرا که ناامیدی،آموزگاری خاموش بودکه بینقاب میآمد،و در هیأتِ شکستی سرد،آیۀ مهر میآموخت؛و چه بسیار زخمهائیکه بیصدا دهان میگشودندتا حقیقتی ابدی را نجوا کنند؛و چه بسیار شبهائیکه با دستان تهی،چراغِ صبح را افروختند.۶سفرِ من،از پرسش در ملتقای شب و روز آغاز شدتا جان و تن را توشۀ سفری کنم که هر نقطهاش منزلی بود و مقصدی.در پیچوخم راه هزار خان دیوها در کمین بودندو من در گرما و سرمای استخوانسوز گردنهها،سایهای از یقین نمییافتمولی نوازش نسیمی تازه در هُرم آفتاب یا تابش نوری شگفت در زمهریر طاقتسوزطعم معنائی مستیبخش بر ذائقۀ جان شیفته بود.۷در سرم، زمزمهای بودکه دانایی را آهسته میسرود،و در دلم، نغمهایکه زیبایی را بیهراس میطلبید.و جانم در التهابی خاموش میتپید،که نه درد بود، نه فریادبل آتشی از جنس هستی.راستی را بیکرانه یافتم،چون نوری که مرزی نمیشناسد.و دروغ،سایهای بودکه حتی توان خاموش کردن شمعی را نداشت.۸بر بامی از جهان ایستادهام،نه چون فاتح،بل چون ناظرِی خاموشِ در حیرت؛نه به تمنای جایگاهی برتر،بل به شوق جائی که جهان رابینقابتر میتوان دید.چشم به افقهای ناشناخته دوختهامو میدانم این بلندی تنها زمانی بلند استکه دل به پایین بنگرد.۹چه بگویم از سرمستی رازناک شفقت و مهرکه نه در شعربلکه در زرفای جان جاری است بی هیچ هیاهوئیچون بوی نانی تازه در سپیدهدمان ازلو نخستین لبخندی که جان را تسخیر میکندو یادش بر این بلندای هفتاد و دومهوش از سر عقل میرباید.۱۰ایستاده بر پلی از رنگینکمان سحرآمیزکه به دشت فردای بوتههای رقصنده میرود،به افق دودآلود و زخمی مینگرمو به آینده ایمان دارم،نه چون وعدهای شیرین،یا آذرخشی که در ابر سترون نوید باران میدهد،بل چون بذریکاشته در نسیمیکه بر دلهای افسونزدهای میگذرد که در خواب گلهای ساختگیآمادۀ ترک خوردناندتا نقب زنندبرای عبور نور۱۱در قلهپیماییهای دیرینمبا سایهای همنفسم که برفراز شانهام میلغزدو هماره از آن لحظه در آن سپیددمان همراهم بوده استچون همزادی هماره پنهاندر آینۀ چشم زندگی، تا هر زمان که بخواهد مرا به بدان بزنگاهی برد که نمیدانم پرتگاه است یا سکوی پرواز.با او خواهم رفتاگرچه دستانمهنوز از ناتمامها لبریز است،و شاید تنها شکوهام از غافلگیری خواهد بودو از ندانستن مقصد نه از رفتن.۱۲و اینک،در این سپیدهدمان روزی به نام «جهان» به یاد سپیدهدمان آن آذرروز،تنها چیزی که از جهان میخواهم،نه بقا و نه افتخاربل سطری است که باد از زبانهای خوشبوبه هر سو بَرَد:"او که ستایندۀ مهر و دوستدارا دانایی بوددوست داشت هستی را چنان که از آن هیچ نرنجیدو دریافت نیستی را چنان که هیچ از آن نهراسید".سپیدهدمان شنبه چهاردهم تیر ماه 1404 خورشیدی
پستهای تلگرام — موسی اکرمی: فلسفه از تعبیر جهان تا تغییر جهان
🔻 آکادمیِ فلسفهی مارزوک تقدیم میکند...🔹 درسگفتار:«رویکرد فیزیکالیستی در روانشناسی: امکانها، محدودیتها، و بدیلها» 🔻با حضور:استاد دکتر موسی اکرمی 🕒 زمان: شنبه "سوم امرداد ماه، ۱۴۰۵" ساعت ۲۲،بوقت ایران#فیزیکالیسم#فروکاستگرایی#روانشناسی#رفتارگرایی#کارکردگرایی#آگاهی#کیفیات_ذهنی#نیتمندی#قصدمندی#حیث_التفاتی#دربارهگی#پدیدارشناسی#علوم_شناختی#فلسفهی_ذهن#موسی_اکرمی#4Eکانالِ استاد اکرمی@musa_akramiکانالِ آکادمی@marzockacademyاینستاگرامinstagram.com/marzockacademy
⏪عدالت، کرامت انسانی و فوتبال✍️🏻موسی اکرمی/ استاد فلسفه❇️دربارۀ رخدادهای مربوط به تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، شاید مهمترین نکته این باشد که میان دو موضوع متفاوت تمایز بگذاریم؛ یکی ادعای قطعی دربارۀ وقوع بیعدالتی یا تخلف و دیگری ضرورت بررسی شفاف و بیطرفانۀ شرایطی که موجب شکلگیری چنین ادعاهایی شده است. در یک نظام عادلانه، درخواست برای بررسی به معنای صدور حکم پیشاپیش نیست. برعکس، یکی از نشانههای سلامت یک نظام این است که بتواند در برابر پرسشها و ابهامهای عمومی، امکان بررسی و توضیح فراهم کند.❇️در مورد مسابقات ورزشی، بهویژه در سطح جام جهانی، تصمیمهای داوری گاه میتوانند سرنوشت یک تیم، کوشش چندین سالۀ ورزشکاران و احساس میلیونها هوادار را تحت تأثیر قرار دهند. از این رو، هرچه پیامد یک تصمیم بزرگتر باشد، اهمیت شفافیت دربارۀ فرایند اتخاذ آن نیز بیشتر میشود. این اصل فقط دربارۀ تیم ایران صدق نمیکند؛ هر تیمی از هر کشور دیگری که در شرایط مشابه قرار گیرد، باید از همین امکان برخوردار باشد.❇️این همان چیزی است که در فلسفۀ سیاسی و اخلاق عمومی از آن با عنوان «عدالت رویهای» یاد میشود. عدالت فقط در این خلاصه نمیشود که در پایان چه نتیجهای حاصل شده است، بلکه به این نیز مربوط است که آیا مسیر رسیدن به آن نتیجه؛ منصفانه، روشن و قابل ارزیابی بوده است یا نه. انسانها معمولاً زمانی تصمیمها را عادلانهتر میشمارند که بدانند قواعد مشخص بودهاند، معیارها برای همه یکسان اعمال شدهاند و در صورت بروز اختلاف، راهی برای بررسی وجود دارد.❇️در ورزش مدرن، این مسئله با ورود فناوریهای پیشرفته اهمیت بیشتری یافته است. استفاده از فناوریهایی مانند سامانۀ آفساید نیمهخودکار با هدف کاهش خطاهای انسانی و افزایش دقت در تصمیمهای داوری طراحی شده است. این فناوریها بدون تردید دستاورد مهمی برای فوتبال معاصر هستند و میتوانند بسیاری از خطاهای گذشته را کاهش دهند، ولی درعینحال، فناوری نیز مانند هر ابزار انسانی دیگری نیازمند پاسخگویی است.❇️هرچه تصمیمگیری بیشتر به سامانههای پیچیدۀ فنی وابسته شود، ضرورت توضیحپذیری آن و تردیدزدایی از احتمال دخالت سوگیرانه نیز افزایش مییابد. اگر یک داور انسانی اشتباه کند، امکان بررسی رفتار و استدلال او وجود دارد، ولی هنگامی که تصمیمی بر اساس دادهها، تصاویر، الگوریتمها و سامانههای فنی اتخاذ میشود، طبیعی است که افکار عمومی بخواهد بداند این دادهها چگونه انتخاب و تفسیر شدهاند، چه معیارهایی در تصمیم نهایی نقش داشتهاند و آیا همین فرایند برای همۀ تیمها به یک شکل اجرا شده است یا نه.🗞مطلبی که خواندید بخشهایی از یادداشتی با همین عنوان است که در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. متن کامل: musaakrami.blogfa.com/post/438 #جام_جهانی_فوتبال#تیم_ملی_فوتبال_ایران#عدالت_رویهای#شفافیت_در_داوری#فناوری_در_داوری#موسی_اکرمی ▫️▫️▫️@cm_magazine
🔻 آکادمیِ فلسفهی مارزوک تقدیم میکند...🔹 درسگفتار:«رویکرد فیزیکالیستی در روانشناسی: امکانها، محدودیتها، و بدیلها» 🔻با حضور:استاد دکتر موسی اکرمی 🕒 زمان: شنبه "سوم امرداد ماه، ۱۴۰۵" ساعت ۲۲،بوقت ایران#فیزیکالیسم#فروکاستگرایی#روانشناسی#رفتارگرایی#کارکردگرایی#آگاهی#کیفیات_ذهنی#نیتمندی#قصدمندی#حیث_التفاتی#دربارهگی#پدیدارشناسی#علوم_شناختی#فلسفهی_ذهن#موسی_اکرمی#4Eلینگ گروه آکادمی فلسفهt.me/+RgpoTxExbs0yOTA0%DA%A9%D8%A7%D9%86%… استاد اکرمی@musa_akramiکانالِ آکادمی@marzockacademyاینستاگرامinstagram.com/marzockacademy
◀️رسانهها در ایران پساجنگ – از انحصار تا تکثر خردمندانه◀️موسی اکرمی، استاد فلسفه✔️مدیریت ارتباطات، شمارهی ۱۹۳، خرداد ماه ۱۴۰۵مقدمه. روزنهی امید پس از طوفانبا همهی فرازونشیبهای تلخ جنگ، این روزها نسیمی از امید در فضای سیاسی ایران وزیده است. مذاکرات میان ایران و آمریکا، اگرچه پرپیچوخماند، ولی شاید سرآغازی بر پایان یک دورهی فرسایشی و ورود به فصلی تازه از صلح پایدار، بازسازی همهجانبه، و زندگی در سایهی آزادی و عدالت نسبی باشند. تجربهی جنگ به ما آموخت که موشک و سنگر به تنهایی نمیتوانند کشوری را تابآور کنند؛ نرمافزار اصلی بقا، «اعتماد»، «حمایت مردمی»، و «ارتباطات شفاف» هستند. در چنین فضایی، رسانهها نه در حاشیه بلکه در نقطهی کانونی بازسازی ملی قرار میگیرند. پرسش این است: در ایران پساجنگ، چه الگویی از رسانه میتواند هم نیاز به آزادی و تنوع را برآورده کند، هم امنیت و انسجام را حفظ نماید؟ این نوشتهی کوتاه، نگاهی به جایگاه، حقوق و وظایف بازیگران گوناگون عرصهی رسانه در افق فردایی است که شاید نزدیک باشد.یکم. اهمیت رسانهها در دوران پساجنگ: چرا بدون رسانههای نیرومند بازسازی ممکن نیست؟هنگامی که آتش جنگ خاموش میشود، نخستین ویرانهای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چند پاره میکند: گروهی جان باختهاند، گروهی آواره شدهاند، گروهی از سود جنگ ثروتمند گردیده، و گروهی به فقر مطلق رسیدهاند، و گروهی إحساس میکنند که به اهدافی دست نیافتهاند. بدون رسانههای مستقل و کارآمد، زخمهای روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمییابند. رسانهها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا میکنند:۱. شفافسازی دربارهی حقیقت جنگ تا آشکار گردد که بهراستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهائی در بیرون و درون کشور چه تصمیمهای مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند، و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟۲. نظارت بر فرآیند بازسازی: تعیین اولویتهای تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستهی اولویتهای بازسازی، و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمکهای بینالمللی.۳. ایجاد فضای گفتوگوی شایستهی ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی.کشورهایی که پس از جنگ، رسانههای خود را آزاد و رقابتی کردهاند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشتهاند، به ثبات رسیدند.دوم. گونهشناسی رسانهها در افق جدید: از دولتی تا مستقلدر ایران پساجنگ، به جای الگوی «رسانهی تکصدا»ی دوران جنگ، باید به استقبال زیستبومسامانهی فرهنگی و سیاسی متنوع رفت:۱. رسانههای دولتی و حاکمیتی (صداوسیما، خبرگزاریهای رسمی). این رسانهها دیگر ابزار «تبلیغ جنگ» نیستند؛ بلکه وظیفه دارند به رسانهی خدمات عمومی تبدیل شوند، یعنی باید با احترام به قانون میزبان همهی صداها – حتی منتقدان دولت – باشند. در آلمان پساجنگ، شبکههای عمومی الگوی موفقی از تعادل میان دولتی بودن و استقلال تحریریهای ارائه دادند.۲. رسانههای مستقل و خصوصی (روزنامهها، سایتهای خبری، و رادیوها و تلویزیونهای خصوصی که باید پدید آیند). این بخش موتور اصلی نقد سازنده و خلاقیت است. در پساجنگ، باید انحصار صدور مجوز شکسته شود و فرایند تأسیس رسانه شفاف، سریع و مبتنی بر قانون باشد. حاکمیت از طریق نهادهای قضایی و اجرایی تنها نظارت بر خطوط قرمز (عدم تشویش راستین اذهان، عدم توهین، عدم افشای اسرار نظامی) را بر عهده خواهد داشت و از هرگونه سانسور پیشاپیش و مجازات برای اقدامات تحقق نیافته دروری خواهد جست.۳. رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای اینترنتی. فضای مجازی میدان جدید نبرد افکار است. در دوران پساجنگ، باید قانونگذاری هوشمند (برای نمونه الزام به شفافیت الگوریتمها، مقابله با اخبار جعلی با همکاری خود پلتفرمها) جایگزین قطعیهای مکرر اینترنت و فیلترینگ گسترده شود.متن کامل:musaakrami.blogfa.com/post/437#%D8%AC%D9%…
سلام به دوستان عزیزفروتنانه اجازه میخواهم از علاقهمندان دعوت کنم به گونهای جدی به شنیدن یا خواندن این گفتوگو بپردازند.این متن برای آشنایی با اختلافهای درونی در سیاست آمریکا و نقش چهرههایی چون ونس و تعیین یک دیپلماسی قدرتمند همبسته با میدان نظامی بسیار سودمند است.پاینده ایرانسرفراز ایرانیموسی اکرمی