💠موسی غنینژاد؛ هر روز شریعتیوارتر از دیروز🖌حمیدرضا حسینی🔘افراد شبهدانشمند یا آنها که علم دارند…
انتشار: 2026/07/31 11:45 UTCدریافت: 2026/08/01 00:04 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:04 UTC
💠موسی غنینژاد؛ هر روز شریعتیوارتر از دیروز🖌حمیدرضا حسینی🔘افراد شبهدانشمند یا آنها که علم دارند اما روش و منش علمی ندارند، معمولا در چند ویژگی مشترک هستند:۱. زیاد حرف میزنند و در هر موضوعی به اظهار نظر میپردازند؛ ۲. از موضع دانای کل و با قطعیت سخن میگویند؛ ۳. به جای عقل مخاطب، با احساسات و عواطف او کار دارند و حرفهای هیجانی را جایگزین استدلالهای منطقی میکنند؛۴. شفاهی هستند و به جای خلق آثار پژوهشی (ولو به زبان ساده و همه فهم) میل مفرط به سخنرانی دارند؛ 🔘علی شریعتی که موسی غنینژاد او را «شیاد» خوانده، تا حدّ زیادی چنین ویژگیهایی را داشت و چنان که آقای دکتر مصطفی ملکیان گفته است: «بیش از هر چیز سخنران بود». اما نکته اینجاست که آقای غنینژاد که شریعتی را چنین محکوم میکند، خود در سالهای اخیر، روش شریعتی را در پیش گرفته است. او هر از چندگاهی در مجامع عمومی یا در شبکههای اجتماعی ظاهر میشود و با حرفهای تند و هتاکانه و تمسخرآمیز، جامعهای را که بسیار ناآرام و پُرستیز است، ناآرامتر و پُرستیزتر میکند. فرقی هم ندارد که موضوع صحبتش شریعتی باشد یا مصدق یا آبراهامیان یا هر شخص دیگری. 🔘برای نمونه، در یکی از مناظرههایش، آثار یرواند آبراهامیان را «لایق سطل آشغال» دانسته است. آبراهامیان پژوهشگر پرکار و تأثیرگذاری است که بارها توسط دیگر پژوهشگران نقد شده است. حتی برخی شاگردان او نیز روش پژوهش تاریخی یا نظرات او درباره تاریخ معاصر را نقد کردهاند، اما هیچکدام فحاشی را با نقد اشتباه نگرفتهاند؛ زیرا چنان که دکتر تورج اتابکی نوشته است: «تشبیه یک کتاب به آشغال، نه استدلال آن را رد میکند، نه شواهدش را میآزماید و نه روایتی بدیل عرضه میکند. تنها از مخاطب میخواهد پیش از خواندن و سنجیدن، حکم خود را صادر کند. در اینجا، مرجعیت گوینده جای استدلال را میگیرد». 🔘جان کلام در همین نکته آخر است که گویا غنینژاد میخواهد مثل شریعتی مرجعیت فکری پیدا کند و در حالیکه نظراتش در حوزه تاریخ چندان مورد اعتنای مجامع علمی و دانشگاهی نیست، (چنانکه نظرات شریعتی نیز نبود)، میکوشد با داد و قال، توجهها را به خود جلب کند. گویا اهمیتی هم ندارد که این کار، غیر از شهرتی زودگذر که برایش فراهم میکند، چه گرهی از کار فروبسته ایران و ایرانی میگشاید؟ 🔘البته از حق نگذریم که آقای غنینژاد نه استعداد شگرف شریعتی در سخن گفتن را دارد و نه برخلاف شریعتی، زمینه و زمانه با او موافق است. شریعتی خطیب قهاری بود که با رگبار کلمات و جملات سحرانگیز، وجود مخاطب را تسخیر میکرد. او در ۴۴ سالگی درگذشت و در اوج سخنرانیهای حسینیه ارشاد، فاصله سنی چندانی با مخاطبان دانشجو و جوان خود نداشت. ذهنشان را بهراحتی میخواند و زبانشان را بلد بود. بعید است که آقای غنینژاد چنین بخت و استعدادی داشته باشد و بتواند در هشتمین دهه زندگی، تأثیر عمیقی بر نسل امروز بگذارد. شریعتی هر که بود و هرچه بود، مقلّد کسی نبود و اگر هم بود، از کسی که فحشش میداد، تقلید نمیکرد. 🔺تلگرام و اینستاگرام ناف تهرون @nafetehroon





