🔰و دلیلش این است که ما این مفهوم را نخستین بار در ارتباط با چیزی می‌شناسیم که امروزه هر دوی ما آن ر…

🔰و دلیلش این است که ما این مفهوم را نخستین بار در ارتباط با چیزی می‌شناسیم که امروزه هر دوی ما آن را استنتاج منطقی می‌نامیم.اگر «اندی» از «بیل» بزرگ‌تر باشد و «بیل» از «چارلی» بزرگ‌تر باشد، در نتیجه اندی نیز از چارلی بزرگ‌تر است.🔰در اینجا اصلاً اهمیتی ندارد که چه کسی چه چیزی را تصور یا باور می‌کند. نتیجه، مستقل از باور افراد است.اما در جهان یونان باستان، تنها چیزی که تصور می‌شد مستقل از اندیشه انسان وجود دارد، امر جاودان و نامیرا بود.🔰حالا به تفاوت میان آن جهان و دنیای امروز فکر کنید.🔰نخستین کسی که میان عقیده و حقیقت تمایز قائل شد، پارمنیدس بود. ظاهراً او با نوعی معبد پیشگویی درباره مردگان یا مؤسسات مشابه ارتباط داشت. او در سکویی متعلق به یکی از زیارتگاه‌های منلائوس قرار داشت و در نوشته‌هایش اشاره می‌کند که بارها به آنجا رفته است.🔰او در اثر خود توصیف می‌کند که چگونه الهه‌ای او را با ارابه‌ای جادویی به جهان زیرین برد. آن الهه برای او ترانه‌ای خواند و این ترانه، نخستین استدلال منطقیِ ثبت‌شده به شکل مکتوب بود.🔰الهه به او گفت: «پارمنیدس، وقتی به زمین بازگشتی، به مردم نگو که باید این را باور کنند چون یک الهه چنین گفته است. به آن‌ها بگو خودشان درباره آن فکر کنند و به نتیجه برسند.»🔰در آن زمان سواد خواندن و نوشتن وجود داشت، اما بیشتر شبیه خواندن یک نت موسیقی بود. تعداد اندکی توانایی خواندن داشتند و در مقابل، اکثریت مردم از این توانایی محروم بودند.🔰پارمنیدس اصرار داشت شاگردانش آن ترانه را بارها و بارها بخوانند و تکرار کنند تا آن را از بر شوند. و با همین تکرار بود که آن‌ها به‌تدریج شروع کردند به درک رابطه میان مقدمات یک استدلال و نتیجه‌ای که از آن‌ها به دست می‌آید.🔰و این همان چیزی است که مفهوم حقیقت را شکل می‌دهد.🔰مردم به این موضوع خندیدند. اما بر اساس دیدگاهی که این نویسنده مطرح می‌کند، ایده بنیادین منطق از «آن سوی دیگر» آمده است.