بِسمِ رَبِّ الحُسین علیه السلام اقیانوس حسینحسین، آن ترازویِ قدسی و ازلی بود که با خونِ خویش، مرزها…
انتشار: 2026/06/25 18:47 UTC
بِسمِ رَبِّ الحُسین علیه السلام اقیانوس حسینحسین، آن ترازویِ قدسی و ازلی بود که با خونِ خویش، مرزهایِ میانِ نور و ظلمت را ترسیم کرد؛ از آن دم، زیبایی معنا یافت و زشتی، در آیینِ حق، رنگ باخت. او آن الگویِ بیهمتایی بود که با جهادش، حقیقت و کذب، نیکی و پلشتی، و زیایی و زیبایی، از یکدیگر بازشناخته شدند.آی مردم؛ در غبارِ تندباد عاشورا، نه تنها خاک، که کائنات نیز لرزید؛ آنجا بود که جغرافیایِ انسانیت بازتعریف شد و مرزهایِ آزادی و عدالت، از زمین به عرشِ بیکران کشیده شد.أیهاالناس، مغناطیس حسین است که از هر ذرهیِ خاکی، خورشید میسازد و هر سیاهیِ ریشهداری را به نوری درخشان بدل میکند؛ و طاهریست که هر نجاستِ هستی را تطهیر می کند.او صیاد ماهری است که در بیابان لم یزرع انسانیت در عصر یزیدی، ۷۲ مروارید گرانبها را از اعماق هستی، صید کرد و به اقیانوس حسین برد. کافی است صید خوبی باشیم تا او صیادی کند.حسین جااااااانچون صید به دام تو به هر لحظه شکارمای طرفه نگارماز دوری صیاد دگر تاب ندارمرفته ست قرارمچون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانمتا دام در آغوش نگیرم نگرانماز ناوک مژگان چو دو صد تیر پرانیبر دل بنشانیچون پرتو خورشید اگر رو بکشانیوای از شب تارمدر بند و گرفتار بر آن سلسله مویماز دیده ره کوی تو با اشک بشویم با حال نزارماین دستگاهِ عظیمِ سوگ و تعزیهی اباعبدالله (علیه السلام)، تنها یک ساختار نیست؛ بلکه رسانهای به گسترهی کیهانی است که از کهکشانها تا رگهایِ خاک را در بر گرفته است؛ چنان وسیع که کائنات خود را در آغوشِ آن فرو میخورد، و سپس آفاق از بین می رود و جهان فقط بر افق کربلا اقامه صلاة عشق می کند.و چه سوگناک و تهی است زندگیِ آن کسان که از این اقیانوسِ بیکران، دور ماندهاند و از این میعادِ قدسی، بیخبرند.سلام بر اقیانوس بیانتهای عشق.شام غریبان، غریب کربلاعاشورای ۱۴۴۸ قمریپنجشنبه ۴ تیرماه ۱۴۰۵🏴 @mahdihaji_ir
