شما اگه یک سوپر مارکت داشته باشید، یک سری کارهای روتینی رو هر روز انجام میدید، احتمالا ابتدای کار ب…

شما اگه یک سوپر مارکت داشته باشید، یک سری کارهای روتینی رو هر روز انجام میدید، احتمالا ابتدای کار به انجام اینها بصورت منظم عادت ندارید و بعد از مدتی بصورت ناخوداگاه اونها رو انجام میدید؛ چیزی که با احتمال زیاد بهش اشاره نمیشه پشت پرده تبدیل این وظایف به عادت های ناخودآگاه هست، پشت پرده یک اتفاق کلیدی میفته، کلیدی و ساده، دخلِ سوپرمارکت!!اون چیزی که باعث میشه شما منظم تر و پیگیر باشید چیزی نیست جز فروش روزانه شما و حسی که در شما بوجود میاره، اگه برای مدتی احتمالا طولانی (زمانی بیش از اونچه در زمان راه اندازی حساب کردید) در انتهای روز صندوق شما خالی باشه با احتمال بسیار بالایی شما نامنظم تر میاین، انگیزه کمتری خواهید داشت، قفسه های سوپر مارکت خالی تر و اجناس هم ناقص تر خواهند بود و این مساله در مورد عکس قضیه هم صادق هست.در معامله گری هم این موضوع صدق میکنه مانند تمام مشاغل دیگه.شما روشی رو می اموزید، سیستمی برای خودتون میسازید و شروع میکنید به معامله کردن، اگر پیشرفت قابل اندازه گیری نداشته باشید و بعد از مدتی به سود تقریبا مستمری نرسید و زیانهای زیادی رو تجربه کنید، بی نظمی ها و سرپیچی از سیستم شروع میشه و با ادامه مسیر و ظهور زیانها این مسیر شتاب میگیره، از اونجایی که اعتیاد به معامله کردن قسمتی از این حرفه هست خودتخریبی تصاعدی میره بالا و قسمتی از شخصیت ناخودآگاه معامله گر میشه.بررسی مداوم سیستم با ابزار قابل اندازه گیری یکی از الزامات این کار هست تا ما رو در ریل درست نگه داره، در نهایت هدف نهایی این حرفه مانند تمام حرفه ها رسیدن به سود مستمر هست که افزایش هم پیدا کنه، همونطور که اگه ما یک سوپر مارکت داشته باشیم و فروشمون روز به روز پایینتر بیاد، اصراری بر حفظ اون به قیمت از دست رفتن سرمایمون نخواهیم کرد در این حرفه هم باید نقطه ای رو بعنوان نقطه قابل بازگشت برای خودمون تعیین کنیم، جایی در مسیر که اگه به اونجا رسیدیم قبول کنیم این حرفه با تمام جذابیتهاش برای شخصیت ما ساخته نشده، اکثریت ما در خیلی مواقع مسیرها رو میدونیم ولی دونستن یک مسیر به هیچ وجه به معنای توانایی پیمودن مسیر نیست، این مساله قطعا بمعنای ضعف ما نیست فقط به معنای عدم احساس رضایت، لذت بردن و آرامش در پیمودن مسیر هست!