گزارشی از تجمعات شبانهتجمعات شبانه در جستجویراه حلی برای مشکلات کشوروضع غذا در زندان ها بسیار وخیم…
انتشار: 2026/08/18 17:05 UTCدریافت: 2026/08/22 02:34 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 02:34 UTC
گزارشی از تجمعات شبانهتجمعات شبانه در جستجویراه حلی برای مشکلات کشوروضع غذا در زندان ها بسیار وخیم است. از اسفند به این طرف پولی در بساط نیست که غذای آنها را تامین کنند. خیرین که غذا اهداء میکردند هم دیگر مانند گذشته برای تهیه غذای خیری دست به جیب نمی برند. علت گرانی است.امروز بعد از ظهر، پس از سخنان شب گذشته رئیس جمهور به میدانهای فروش غذا در چند نقطه شهر سر زدم. قیمتها بسیار افزایش یافته است. بسیاری از مردم روز بروز فقیرتر میشوند و بدنبال راه حلی برای امور روزانه شأن هستند.دیشب سر کوچه محل زندگی ام به تجمع شبانه سری زدم. به چای و شربت با خرما دعوتم کردند. جمعیت پس از بازگشت از زیارت کربلا رو به ازدیاد است. با خیلیها اینجا آشنا شدم که دستی در سازماندهی تجمعات دارند . آنها هم از شرایط کنونی ناراضی هستند. از گرانی و بویژه کمبود دارو و قیمت آن ناراحت اند. خودشان می گویند که اگر خیابان را رها کنند معلوم نیست چه پیش می آید. آنها هم نمیدانند چگونه می توان جلوی فساد و جلوگیری از مهاجرت روستائی ها به شهرها گرفت.(همزمان با دریافت این گزارش خبرهائی را رسانه های داخلی منتشر کرده اند که ابراز نارضائی برخی دست اندکاران حکومت از این تجمعات است. حتی قالیباف نیز در تازه ترین سخنرانی خود اشاره کرد که تجمعات شبانه نباید محل متینگ های انتخاباتی شود که این نشان میدهد، خیابان بزودی تکلیف انتخابات شورای شهر و مجلس را روشن خواهد کرد.)
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 16 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — پیک نت - Pyknet
پانزدهمین گفتگوبا سردبیر راه تودهyoutube.com/watch?v=PhOfNoDMRFs&si=dYu9OL… پانزدهمین گفتگوی سردبیر راه توده با "رسانه ما" به سردبیری "رضا فانی یزدی". در این گفتگو، رویدادهای مهم سال 1362 و از جمله، دلائل یورش دوم به حزب توده ایران و نقش مخالفت این حزب با ادامه جنگ با عراق پس از شکست عراق در تصرف خرمشهر مورد بررسی قرار گرفته است. در این بخش اشاره به یکی از آخرین مصاحبه های سرلشگر باقری رئیس ستاد مشترک نیروهای نظامی جمهوری اسلامی درباره دلیل قبول قطعنامه 598 از سوی آیت الله خمینی شده است که نتیجه عدم پذیرش استدلال حزب توده ایران برای ادامه ندادن جنگ در خاک عراق و تحمیل جنگ فرسایشی به ایران است.
عنوان اول پیک نت اول شهریورنامه سرگشاده به عراقچیدر باره غربگرائی در ج. اسلامی بخش هائی از نامه سرگشاده "اکساندر بورتینکف" مدیر امنیت فدراسیون روسیه به عراقچی پس از حمله اوکراین به کشتی ایران دریای خزر:«.....روسیه بر اساس گزارشات بسیار زیاد و مستند اطلاعات وامنیت فدراسیون روسیه درباره فعالیت های نظامی ناتو در نزدیکی مرزهای اکراین و تاسیس پایگاه های مجهز به رادارهای پیشرفته و فرودگاههای مخصوص فراز وفرود جنگنده ها و سامانه های حمله پهبادی که نشانه های غیر قابل انکار تدارک حمله نظامی به روسیه بود دستور حمله پیش دستانه را با امضای پوتین صادر کرد .نازی های اکراین ابتدا می خواستند با حمله به استان های روس نشین دونتسک و لوهانسک این دو استان بزرگ را به چند منطقه تقسیم کرده و ساکنان روس آنها را قتل عام کنند.روسیه به کمک اطلاعات ضد جاسوسی از نقشه های ناتو در اوکراین مطلع شد. پیش از آن و از همین طریق روسیه از تاسیس پایگاههای ناتو در گرجستان مطلع شده بود تا از آن طریق به آذربایجان و سواحل دریای خزر در مرزهای ایران نزدیک شود. این طرح با اطلاع روسای جمهور ترکیه و آذربایجان تهیه و اجرا شده بود.بنابراین می بینید که از جمله انگیزه های حمله پیشدستانه روسیه به اوکراین، به نوعی جلوگیری از استقرار ناتو در مرزهای ایران بود. دولت وقت ایران (روحانی) چه عکس العملی داشت؟ آقای نامدار زنگنه وزیر نفت پس از قطع صادرات نفت وگاز روسیه به اروپا از طریق اکراین و آلمان (با انفجار لوله گاز نوراستریم) در مصاحبه ای گفت "ایران حاضراست خلاء قطع نفت و گاز روسیه به اروپا را پرکند و درآن زمستان به اروپا از طریق ترکیه گاز برساند زیرا این به سود منافع ملی است. در حالیکه کشور شما در زمستان برای تامین گاز خودش هم مشکل وکمبود داشت و دارد و ما و همسایگان آسیای میانه با دوستی کمبود گاز مناطق شمالی ایران را تامین می کنیم .دولت وقت ایران پیوستن شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت نشناخت و حتی آن را محکم کرد. در اوج حملات اکراین با پشتیبانی لجستیک و سایبری و نظامی ناتو به لنینگراد و بنادر روسیه و زیرساختهای غرب روسیه، وزارت خارجه ایران که شما معاون آن بودند سالروز استقلال اکراین را به زلنسکی تبریک گفت .!دولت وقت (دولت روحانی) هرگاه که مقامات روسیه به ایران آمدند به سردی از آنها استقبال کردید. ما این رفتار ایران را به حساب بازی های کودکانه گذاشتیم با حفظ پیوند پوتین با رهبر جمهوری اسلامی اهمیتی به این بازی ها نداد و حتی بدون تشریفات مرسوم به دیدار رهبر شهید شما شتافت.ایران برای سفارت روسیه غربگراترین افراد را اعزام کرد، همانگونه که برای سفارت ایران در چین عمل کرد. این سفرا جز سنگ اندازی در مسیر روابط ایران با روسیه و چین نقش دیگری نداشتند و همچنان نیز ندارند. فراموش نکیند که هنوز هم ایران تنها عضو شانگهای و بریکس است که حاضر به قبول ارز مشترک کشورهای عضو برای تبادلات تجاری نشده است.در مقابل، روسیه در جریان تجاوزهای نظامی به ایران چه کرد؟ بدستور موکد پوتین کمک های لجستیک روسیه پیوسته به ایران رسانده شد. البته مواضع دو پهلوی دولتی شما هرگز مانع سیاست اصولی روسیه برای دفاع از تمامیت ارضی ایران و تلاش در راه دوستی ایران و روسیه نشده است، زیرا روسیه به آینده شرق و دوستی با ایران نگاهی استراتژیک دارد.دولت شما هم می توانست در کارزای نجات جهان از بردگی دلار در کنار چین و روسیه قرار گیرد، اما چنین نکرد.(این نامه در سایت موسسه مطالعات استراتژیک روسیه منتشرشده است)عکس پناه بردن مردم کییف به ایستگاههای مترو و پناهگهای زیر مینی در این روزها که روسیه در پی پیروزی های پیوسته به پایتخت اوکراین نزدیک شده است.
rahetudeh.com/rahetude/2026/agost/1010/ba… حاصل ادامه جنگ با عراقهمین شد که سرلشگر باقری گفت! جرم اصلی حزب توده ایران، از نگاه رهبری جمهوری اسلامی در آغاز دهه 60 عبارت بود از مخالفت با ادامه جنگ در خاک عراق (پس از بازپس گیری خرمشهر). کسانی که نماز جمعه های 10 روز فاصله فتح خرمشهر و ورود قوای نظامی ایران به خاک عراق را به خاطر داشته باشند، میدانند که سه امام جمعه وقت تهران، یعنی رفسنجانی، جنتی و موسوی اردبیلی، از بیانیه و موضع گیری حزب توده ایران در مخالفت با ادامه جنگ در خاک عراق بشدت انتقاد کرده و حتی آن را سند خیانت حزب به انقلاب و جمهوری اسلامی دانستند. در پایان آن 10 روز، سرانجام آیت الله خمینی با نظر رفسنجانی و برخی فرماندهان سپاه (از جمله محسن رضائی) موافقت کرد و قوای نظامی ایران وارد خاک عراق شد. تلفات عظیم انسانی و نابودی تجهیزات نظامی ایران در این مرحله از جنگ غیر قابل توصیف است. به گفته هاشمی رفسنجانی در یکی از نمازهای جمعه (چندین سال پس از قبول قطعنامه آتش بس از طرف آیت الله خمینی) خسارات جنگ 8 ساله برای ایران ویرانی چند شهر در جنوب کشور و بالای یک هزار میلیارد دلار(زمانی که دلار شاید 7 تا 10 تومان بود) خسارت بود. جمهوری اسلامی به امید گرفتن سلاح از کشورهای غربی و در راس آنها امریکا و همچنین خرید تجهیزات جنگی از اسرائیل به خواست آنها برای یورش به حزب توده ایران تن داد و فاجعه گمراهی انقلاب از همین دوران آغاز شد و شتاب گرفت. جمهوری اسلامی حتی با "نیمرودی" رئیس شبکه موساد در ایران که در اروپا پرسه می زد تماس گرفت و تقاضای سلاح کرد. "نیمرودی" که در دوران شاه در ایران فعالیت داشت، به نوشته ارتشبد فردوست قائم مقام ساواک و چشم و گوش شاه بالای 300 مامور ورزیده موساد را در ایران رهبری می کرد.انگیزه دیگری که جمهوری اسلامی را تشویق به یورش به حزب توده ایران و دستگیری رهبران و بردن آنها به زیر مخوف ترین شکنجه ها شد، ترس از وحدت حزب و سازمان فدائیان اکثریت بود.تا فروردین 1362 بازجوئی و شکنجه رهبری حزب جریان داشت اما در فروردین ماه برای توجیه ادامه یورش به حزب و دستگیری های گسترده، یک سوژه و بهانه تازه یافتند و آن "کودتا"ی حزب توده ایران به سبک کودتای چپ در افغانستان و ورود ارتش سرخ به این کشور بود. در این دوران شکنجه هائی را اعمال کردند که شرح آن را زنده یاد کیانوری در نامه به علی خامنه ای رهبر وقت جمهوری اسلامی مو به مو نوشته و تاکید کرده که درباره این شکنجه ها و اعتراف گیری ها یکبار که "گالیندوپل" مسئول حقوق بشر سازمان ملل به زندان آمده و با وی گفتگو کرده بود سخن گفته است.با یک این مقدمه بسیار فشرده بخشی از سخنرانی سرلشگر باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران که در جنگ 12 روزه بدست عوامل اسرائیل در ایران ترور شد را منتشر می کنیم. این سخنان کارنامه فاجعه ادامه جنگ با عراق در خاک آن کشور است. یعنی همان مرحله از جنگ که حزب توده ایران با آن مخالفت کرد و آن را آغاز فاجعه بار جنگی فرسایشی تحلیل کرد. امروز نه کیانوری در قید حیات است و نه سرلشگر باقری که از جمله فرماندهان آگاه و شریف سپاه بود و با صراحت دلیل پذیرش قطعنامه سازمان ملل از سوی آیت الله خمینی برای خاتمه جنگ با عراق را بیان می کند.(نقل از راه توده 1010)
اختلافات درون حزبی و درون دولتیچگونه زمینه ساز سقوط دولت انقلابی شدyoutu.be/tOXvTwiDiOM?is=b4QtmbonaZZuckIm بخش سوم از گفتگو با اسدالله کشتمند، فعال سیاسی افغانستان و عضو رهبری حزب دمکراتیک خلق افغانستان در دو دوران "ببرک کارمل" و دکتر "نجیب الله" که بسیار کوشید با سیاست آشتی ملی، نوعی وحدت ملی در افغانستان بوجود آورده و مانع از سقوط دولت بدست طالبان شود که سرانجام چنین نشد و دکتر نجیب الله به طرز وحشیانه توسط دولت طالبان اول در حالی در میدان آریانای کامل به دار کشیده شد که بر اثر ضربات چوب و خنجر و قمه تقریبا جان سپرده بود.