آغاز دوبارهبعد از آنکه بهدلیل برخی چالشها ناچار شدم فعالیتهایم را در مسجد امام علی محلهٔ قبرستا…
انتشار: 2026/06/23 06:27 UTCدریافت: 2026/08/08 00:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:10 UTC
آغاز دوبارهبعد از آنکه بهدلیل برخی چالشها ناچار شدم فعالیتهایم را در مسجد امام علی محلهٔ قبرستان کنار بگذارم، دلم همچنان با بچههای آنجا بود. حس میکردم هنوز میتوانم با روشی متفاوت در کنارشان بمانم. ایدهام این بود که خانوادههای آسیبدیده—کودکانی با پدر در زندان، والدین بدسرپرست یا گرفتار فقر شدید—را تحت پوشش کتابخوانی قرار دهم.هر هفته به خانههایشان سر میزدم. دو کتاب داخل کیف میگذاشتم و محترمانه درِ خانهشان را میزدم. کتابها را مستقیم به خود بچهها امانت میدادم و هفتهٔ بعد، کتابها را تحویل گرفته و دو کتاب تازه جایگزین میکردم. در این رفتوآمدها، اگر خانوادهای مشکل مالی فوری داشت، تا حد توان کمک میکردم. گاهی اگر چند خانواده در یک محله بودند، همه را در یک خانه جمع میکردم و با بچهها دربارهٔ کتاب گفتوگو میکردم؛ با والدین هم صحبت میشدم. این روند بیش از شش ماه ادامه داشت.با شیوع کرونا کارمان کند شد، اما بعد از یک ماه دوباره ادامه دادیم. این بار تصمیم گرفتم طرح را بزرگتر کنم و همه آن محله را تحت پوشش ببریم. در آن محله سه مدرسه ابتدایی با جمعیت بالا وجود داشت.در همین زمان، خانم امیری—که خود از اهالی همان محله بود و خواهر و برادرش از شرکتکنندگان فعال کلاسهای قصهخوانی مسجد بودند—به ما پیوست. او مربی واحد سیار کتابخوانی شد و روزی پنج ساعت کوچهبهکوچه و خانهبهخانه میرفت و به بچهها کتاب امانت میداد. اینگونه بود که «پرواز کوچهها» شکل گرفت؛ پروازی کوچک اما واقعی روی سقف خانههایی که تشنهٔ قصه و مهربانی بودند.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — قصه.رنگ.توپ
در کنار هم شادیم، باهم یاد میگیریم و میسازیم آنچه خیال میکنیم.
یک مادر با گلایه زنگ زد: «چرا اینهمه بازی دارید؟»پاسخ من این بود: چون بازی در خانه بلوط فقط برای سرگرمی نیست.هر بازی قرار است چیزی را در کودک تقویت کند؛ همکاری، حل مسئله، خلاقیت، مسئولیتپذیری، ارتباط، کنترل هیجان، تصمیمگیری یا اعتمادبهنفس.گاهی کودک در یک ساعت بازی، چیزهایی یاد میگیرد که در ساعتها آموزش مستقیم یاد نمیگیرد.بازی، روش یادگیری ماست؛ نه وقتِ تلفشده.یک مادر با گلایه زنگ زد: «چرا اینهمه بازی دارید؟»پاسخ من این بود: چون بازی در خانه بلوط فقط برای سرگرمی نیست.هر بازی قرار است چیزی را در کودک تقویت کند؛ همکاری، حل مسئله، خلاقیت، مسئولیتپذیری، ارتباط، کنترل هیجان، تصمیمگیری یا اعتمادبهنفس.گاهی کودک در یک ساعت بازی، چیزهایی یاد میگیرد که در ساعتها آموزش مستقیم یاد نمیگیرد.بازی، روش یادگیری ماست؛ نه وقتِ تلفشده.
شنیدن برای فهمیدنخداوند درباره پیامبر(ص) میفرماید:«قُلْ أُذُنُ خَیْرٍ لَّکُمْ»«بگو او گوشِ خیر برای شماست.»(توبه، ۶۱)مخالفان، پیامبر را به خاطر زیاد شنیدن سرزنش میکردند؛ اما قرآن این ویژگی را ضعف نمیداند.از نگاه روانشناسی، وقتی انسان احساس میکند شنیده میشود، احساس امنیت و آمادگی بیشتری برای گفتوگو پیدا میکند.گوش دادن واقعی فقط ساکت بودن نیست؛ یعنی تلاش کنیم بفهمیم آدم مقابل چه میگوید و چرا اینگونه فکر یا رفتار میکند.در کار با کودکان، به جای اینکه فقط بگوییم «این بچه بینظم است»، میتوانیم بپرسیم:«این رفتار چه چیزی میخواهد به من بگوید؟»در روستا هم قبل از طراحی یک برنامه، باید مردم، نیازها و ظرفیتهایشان را بشناسیم. گاهی یک گفتوگوی ساده با یک مادر، کودک یا پدربزرگ، بهتر از دهها گزارش به ما نشان میدهد از کجا باید شروع کنیم.شنیدن، پذیرفتن همه حرفها نیست؛ شنیدن یعنی قبل از قضاوت، تلاش کنیم بفهمیم.شاید یکی از مهارتهای مهم زندگی همین باشد:کمی کمتر پاسخ بدهیم و کمی بیشتر گوش کنیم.پسشنیدنِ فعال، اعتماد میسازد، سوءتفاهم را کم میکند، رابطه را عمیقتر میکند و به ما کمک میکند قبل از قضاوت، انسانها و نیازهایشان را بهتر بفهمیم.
پروین، دختر تحصیلکرده روستای اکبرآباد، از هفته پیش مروج و کتابدار خانه بلوط شد.در مورد شرح مسئولیتش با او گفتگو کردم؛ اما صحبت ما فقط دربارهٔ امانت دادن کتاب و مرتب کردن قفسهها نبود. دربارهٔ یک نگاه تازه به کتاب و کتابخانه صحبت کردیم.در خانه بلوط، ترویج کتاب فقط به معنی خواندن کتاب نیست. ما میخواهیم کودکان با قصه زندگی کنند؛ قصههای کتابها، قصههای خودشان، قصههای روستا و قصههای پدربزرگها و مادربزرگها.مروج کتاب در خانه بلوط میتواند با کودکان پادکست بسازد، روزنامه دیواری درست کند، کتاب معرفی کند، نمایش اجرا کند، جشنواره برگزار کند، خاطرات و قصههای محلی را ثبت کند و خانوادهها را همراه دنیای کتاب کند.ما باور داریم هر روستا پر از قصه، تجربه و دانایی است؛ فقط باید کسی باشد که این گنجینهها را کشف و روایت کند.هدف خانه بلوط این است که کتابخانه فقط جایی برای امانت گرفتن کتاب نباشد؛ بلکه به خانهای برای گفتوگو، خلاقیت، یادگیری و رشد کودکان تبدیل شود.
