آمده‌ام که تا به خود گوش‌کشان کشانمتبی‌دل و بی‌خودت کنم در دل و جان نشانمت#مولاناپنج‌شنبه، بیست‌ونه…

‏من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم‏کز تماشایِ تو خلقی به تماشایِ منند‏گفته بودی که چرا محوِ تماشایِ منی؟‏و چنان مات که یک دم مُژه بر هم نزنی‏مُژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود‏نازِ چشمِ تو به قدرِ مُژه بر هم زدنی#هوشنگ‌ابتهاج

شانه‌هایم عطش بوسه‌های تو را دارند‏غافلگیرم کن!‏جوانم کن!‏#رضابراهنی

صدف ز دوری گوهر، چمن ز رفتن توچنان به خاک برابر نشد، که من بی تو #صائب‌تبریزی

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرتمن آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم#سعدییکشنبه، اول شهریور

کو آنکه بر جراحتِ ما مرهمی کند؟#طالب‌آملی#درامان‌بمانید

یک لحظه خواستم تو راچون کودکی که ناشیانه دست در آتش فرو بَرَدخواستم تو راآن سطرها گذشت و حالااین پیریِ مداممرگ را زیبا کرده استآنقدرکه کوهِ کنارِ خانه‌امحتی اگر آتشفشان کنداز ایوان و غروب و قهوه‌ای که تازه ریخته‌امنخواهم گذشتمن که با ماهاز پنجره‌ات می‌آمدمروزهاستپشت پیغامگیرگیر کرده‌امدردیستدردیستدردیستخونت جوان بماند وپایت پیر شود#گروس‌عبدالملکیان