برای دردهای لاعلاجم، این آهنگ دواست.

سوفی در مست ترین حالت ممکنش حرف جالبی زد؛که یک شب‌هایی باید زیاده روی کرد؛در مستی، در غم، در دوست داشتن و در هر آنچه که همیشه محتاط بوده‌ای.

این مملکت هر شبما را با حس درماندگی و ناچاری خواب‌مانمی‌کند و هر صبحبا یک حس شرمساری که متعلق به ما نیست،بیدارمان می‌کند.

وقتی ریشه داشته باشی وقتی ریشت تو خاک باشه لبه پرتگاه میای ولی ریشه‌هات نگهت می داره.ریشه نوع شعور، تربیت، شخصیت، انسانیت واقعی و شرف یک انسان است و ربطی ب پول و تحصیلات ندارد.

آدمی که بهت اهمیت میدهبه اندازه عزیز بودنت ازت دلخور میشه نه اشتباهت...[ این جمله دو سه بار بخون ]

اگه می‌خواهید کسی را بهتر بشناسید،با او در مورد سیاست، مذهب و زن‌ها صحبت کنید.

هستی چه بود، قصه ی پر رنج و ملالیکابوسِ پر از وحشتی، آشفته خیالی…