مسیر تنها چیزیه که ما داریم.

"اِنسو" قرار نیست یک دایره‌ی کامل باشد؛ همان‌طور که زندگی هم قرار نیست همیشه بی‌نقص و بسته باشد. این خطِ ساده، جایی برای ناتمامی می‌گذارد؛ برای مکث، برای تغییر، برای چیزی که هنوز تمام نشده.وقتی اِنسو را می‌بینیم، درمی‌یابیم کامل نبودن، لزوماً نشانه‌ی کمبود نیست؛ که همین نقص ها و جاهای خالی، بخشی از مسیر است.

هیچوقت دست کم نگیر که خدا چقدر داره ازت در برابر چیزهایی که حتی ازشون خبر نداری محافظت میکنه.

جَبَرَ الله قُلوباً لایَعلمُ بِکَسرِها سِوَاهخدا بند بزند دل‌هایی را که هیچ کس جز خودش از شکسته بودنشان خبر ندارد...

خدایا...امروز را با «شکر» آغاز می‌کنم؛نه چون همه‌چیز کامل است،بلکه چون تو در همه‌چیز حضوری.به من دلی ببخشکه نعمت را پیش از عادت ببیند،امید را پیش از نگرانی،و لبخند را پیش از گلایه.آدینه را به نور حضورت می‌سپارم؛با یقین به اینکهبهترین روزها،از دلِ یک دلِ شکرگزار آغاز می‌شوند.