خودِ مالکی این تهدیدها را ابزارهای فشاری توصیف کرد که هدفشان خفهکردن اقتصادی عراق است. او استدلال…
انتشار: 2026/07/16 14:46 UTC
خودِ مالکی این تهدیدها را ابزارهای فشاری توصیف کرد که هدفشان خفهکردن اقتصادی عراق است. او استدلال میکرد که عقبنشینی تحت فشار خارجی، رویهای را ایجاد میکند که حاکمیت ملی را تضعیف میسازد؛ وی در مصاحبهای تلویزیونی اظهار داشت که «پذیرش حق وتوی خارجی در امور رهبری، عملاً به حیات دولت عراق پایان خواهد داد.» این تهدید دقیقاً به این دلیل جدی و باورپذیر بود که دسترسی عراق به درآمدهای خود، به تأیید آمریکا وابسته است. ازاینرو، پیامدهای سیاسی بیش از آنکه بازتابدهنده مشروعیت داخلی یا پشتوانه انتخاباتی باشند، منعکسکننده قدرت وتوی مالی هستند. این ساختار، منعکسکنندهی رژیمهای تحریمی قبلی است که در دههی ۱۹۹۰ تحت نظارت سازمان ملل متحد اعمال شده بودند. قطعنامهی ۶۶۱ پس از حملهی عراق به کویت، تحریمهای جامعی را اعمال کرد، در حالی که محدودیتها را تمدید کرد و برنامهی نفت در برابر غذا را معرفی کرد. اگرچه این برنامه به عنوان کاهش بشردوستانه تنظیم شده بود، اما درآمد نفتی عراق را تحت نظارت خارجی قرار داد و به مرگ و میر فاجعهبار غیرنظامیان کمک کرد. بیش از یک میلیون عراقی در این دوره جان باختند که کودکان تقریباً نیمی از قربانیان را تشکیل میدادند، ارقامی که توسط یونیسف مستند شده و توسط دنیس هالیدی، هماهنگکنندهی سابق امور بشردوستانهی سازمان ملل متحد در عراق، که استعفا داد و اظهار داشت که تحریمها «در عمل نسلکشی» هستند، ذکر شده است. نظامِ پس از سال ۲۰۰۳، ضمن حذف نظارت رسمی سازمان ملل، منطقِ قیمومیت مالی را حفظ کرد. قطعنامه ۱۹۵۶ که در سال ۲۰۱۰ تصویب شد، انحلال «صندوق توسعه عراق» تا ژوئن ۲۰۱۱ و انتقال کامل کنترل آن به دولت عراق را الزامی میساخت؛ اما ایالات متحده از اجرای این دستور سر باز زد. حساب فدرال رزرو همچنان فعال باقی ماند و «هیئت مشورتی و نظارتی بینالمللی سازمان ملل» منحل شد؛ اقدامی که جیمز پل، از مقامات پیشین سازمان ملل، آن را «حذف آخرین مانع خارجی در برابر فساد ساختاری» توصیف کرد. نتیجه، فساد سیستماتیکی بوده است که هم در نهادهای عراقی و هم در معماری مالی دوران اشغال ریشه دوانده است. محمولههای نقدی ماهانه که به بغداد ارسال میشدند، شرایطی را برای انحراف گسترده، ضررهای غیرقابل محاسبه و صرافیهای تحت کنترل سیاسی ایجاد کردند. رتبهبندیهای شفافیت بینالملل به طور مداوم عراق را در میان فاسدترین کشورهای جهان قرار میدهد، وضعیتی که احمد طباقچالی، اقتصاددان عراقی، آن را مستقیماً به «نقدینگی تحت کنترل خارجی همراه با تصرف سیاسی داخلی» مرتبط دانسته است. با وجود در اختیار داشتن حدود ۱۲۰ میلیارد دلار درآمد نفتی در بانک فدرال رزرو نیویورک، عراق با بدهیهایی در همین حدودِ بزرگی مواجه است. ناتوانی در بهکارگیری این منابع مالی ملی برای توسعه زیرساختهای بلندمدت، کشور را ناچار به اتکا به وامهای بینالمللی میکند؛ این در حالی است که مازاد ذخایر ارزی مجدداً صرف خرید اسناد خزانه ایالات متحده میشود. عراق در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۱ میلیارد دلار اسناد خزانه آمریکا در اختیار داشت و عملاً درآمدهای بلوکهشده خود را دوباره به نهاد امانتدارش وام میداد؛ پدیدهای که مایکل هادسون، مورخ حوزه مالی، آن را «وابستگی به بدهی در پوشش مدیریت ذخایر» توصیف کرده است. فشارهای آمریکا فراتر از موضوع نظارت بر درآمدهای نفتی، حوزههای سیاستگذاری ارزی و رعایت مقررات بانکی را نیز در بر میگیرد. در ماه ژوئیه، بانک مرکزی عراق در پی فشار مستقیم فدرال رزرو، انجام مبادلات خارجی با واحد پول چین (یوان) را متوقف کرد. هدف از این اقدام، کاهش کمبود دلار ناشی از محدودیتهای نظارتی و مقرراتی آمریکا بود؛ با این حال، واشنگتن این حرکت را تهدیدی برای سلطه مالی خود تلقی کرد، حال آنکه صادرات نفت عراق در تمام طول اجرای این طرح همچنان بر پایه دلار انجام میشد؛ موضوعی که علی العلاق، رئیس کل بانک مرکزی عراق، نیز آن را تأیید کرده است. سازمان ملل متحد در این ساختار همچنان در حاشیه قرار دارد. قطعنامههای رسمی که اعاده حاکمیت مالی عراق را الزامی میکنند، اجرا نشده باقی ماندهاند، در حالی که دستورات اجرایی آمریکا در عمل جایگزین اختیارات چندجانبه میشوند. اشغال قانونی ممکن است در سال ۲۰۰۸ از طریق توافقنامه چارچوب استراتژیک پایان یافته باشد، اما اشغال مالی بدون محدودیت زمانی یا نظارت بینالمللی ادامه دارد، وضعیتی که سوزان مارکس، محقق حقوق بینالملل، آن را «کنترل پس از اشغال بدون مسئولیت» توصیف کرده است.
پستهای تلگرام — سیدجواد میری مینق
برخی مخاطبان در اینستاگرام بعضاً با عصبانیت مینویسند که مگر شریعتی را کسی در سطح جهانی میشناسد؟ من چندین بار تک تک به هر کدام از این مخاطبان پاسخ دادم ولی به نظر میآید کفایت موضوع نکرد. از این روی توصیه میکنم کمی ادبیات جهانی را تورق کنید پاسخ خود دریافت خواهی کرد. در اینجا یک لیست کوتاه برایتان تهیه کردم از متفکران مختلف در جهان: Raewyn Connell, Dustin J Byrd, Cornel West, Walter Mignolo, Anthony Giddens, John L. Esposito, Robert D Lee, Teo Lee Ken, Syed Farid Alatas, Ali Rahnama ...@seyedjavadmiri
هم اکنون گزارش ها از حملات هوایی شدید جت های اسرائیلی به تجهیزات نظامی ارتش ترکیه در فرودگاه ادلب، سوریه در 70 کیلومتری مرز با ترکیه.@seyedjavadmiri
دنیا یه فراموشخانه است. فراموشخانه که میگن همین دنیای ماست. (ساعدی، ۱۴۰۰. ۲۳۳)داستان "ای وای تو هم" در کتاب "آشفتهحالان بیداربخت"@seyedjavadmiri
اکنون شرایط برای وقوع جنگ جهانی سوم فراهم است.اوکراین، ایران و تایوان همچنان بحرانهایی جداگانه محسوب میشوند؛ اما خطر اینجاست که موانعِ مانع از تبدیل شدن آنها به یک جنگ بزرگتر، رو به تضعیف و فروپاشی نهادهاند.theintellectualistofficial.substack.com/p…
🔴۳. ریچارد شیرف (Richard Shirreff)، ژنرال سابق ارتش بریتانیا و معاون فرمانده ناتو: جنگ ایران را «کاتالیزور نهایی برای جنگ جهانی سوم» نامیده است.🔴۴. نائل فرگوسن (Niall Ferguson)، مورخ برجسته: مقالات متعددی نوشته و پرسیده «آیا این میتواند آغاز جنگ جهانی سوم باشد؟» و خطر را جدی گرفته است.🔴۵. ولودیمیر زلنسکی: صراحتاً گفته پوتین «از هماکنون جنگ جهانی سوم را آغاز کرده است».◀️وقتی این همه کارشناس جدی از خطر وقوع جنگ جهانی سوم (با احتمال پایین و یا بسیار بالا) سخن میگویند، باید گوشها را کاملاً باز کرد و دستکم صدای آنان را شنید. باید به جنگافروزان برای پایان بخشیدن به جنگها فشار وارد آورد. جنبش ضدجنگ را باید کاملاً در سطح جهانی فعال کرد. «طبقه اپستینی حاکم» نانش در جنگ است و از خون مردم جهان تغذیه میکند.از صفحه فیسبوک وارطان سالاخانیان@seyedjavadmiri
🔹*جیانگ ژوچین:**۳.۱ سه پیشبینی دقیق سال ۲۰۲۴ که همگی محقق شدند و اعتبار روش نظریه بازی را تأیید میکنند.۳.۲ وابستگی شدید آسیای شرقی به نفت خلیج فارس (ژاپن ۷۵٪، چین ۴۰٪، هند ۵۰–۶۰٪) و وابستگی خاورمیانه به غذا و کود شیمیایی عبوری از تنگهها.۳.۳ اظهارات ژنرال وسلی کلارک درباره نقشه حمله به هفت کشور پس از ۱۱ سپتامبر که با ایران پایان مییابد.۳.۴ استراتژی «موساک» ایران (تمرکززدایی فرماندهی به ۳۱ ارتش استانی) و کنترل عملی تنگه هرمز.۳.۵ حضور ۱۰ تا ۱۲ هزار نیروی کره شمالی در اوکراین و خطر گسترش جنگ به قفقاز شمالی.🔹*برانکو میلانوویچ:**۳.۱ کتابهای ایوان بلاک و نورمن آنجل پیش از ۱۹۱۴ که دقیقاً مانند امروز از «غیرممکن بودن جنگ» سخن میگفتند.۳.۲ برنامه ۹۰ میلیارد دلاری بانک جهانی با عنوان «صلح» برای اوکراین (بزرگترین برنامه تاریخ بانک) که عملاً تأمین مالی جنگ است.۳.۳ فروش فوری یورو برای خرید ین توسط خزانهداری آمریکا بهمنظور جلوگیری از فروش اوراق خزانه توسط ژاپن (نشانه نفسهای آخر امپراتوری دلار).۳.۴ نقش مستقیم استارلینک ایلان ماسک در تعیین نتیجه جنگ روسیه-اوکراین بهعنوان نمونه دخالت سرمایه خصوصی در جنگ.۳.۵ بازنگری دکترین استفاده از سلاح هستهای تاکتیکی توسط وزارت جنگ ترامپ و برآورد سازمان ملل از ۳۲ میلیون نفر اضافی که به فقر کشیده شدهاند.✅ ۴ – نتیجهگیریهای نهایی درباره جنگ جهانی سوم🔹جیانگ ژوچین:۴.۱ جنگ ایران نه اشتباه تاکتیکی بلکه نتیجه ساختاری پروژه اسرائیل بزرگ و منافع سرمایه فراملی است. اگر جبههها ادغام شوند، جنگ جهانی سوم و فروپاشی تمدن اجتنابناپذیر است.۴.۲ آمریکا در تله تشدید کلاسیک گیر کرده: یا پذیرش هژمونی در حال ظهور ایران یا خطر استفاده از سلاح هستهای تاکتیکی و فروپاشی سیستم.۴.۳ تنها راه جلوگیری از سقوط کامل در سطح فردی و جمعی: بیداری جمعی، زیر سؤال بردن روایتهای رسمی و تمرکز بر عشق، خانواده، خدا و خنده؛ زیرا ما موجودات معنوی هستیم که در ماتریکس مادی گرفتار شدهایم.🔹برانکو میلانوویچ:۴.۱ جهان در لبه پرتگاه جنگ جهانی سوم قرار دارد، درست مانند تابستان ۱۹۱۴. ائتلافها آماده، توهم «جنگ غیرممکن» حاکم، و شرکتهای بزرگ از دولت و ارتش برای منافع خود استفاده میکنند.۴.۲ جنگهای کنونی (ایران، غزه، اوکراین) نه تصادفی و نه نتیجه تصمیمهای شخصی، بلکه محصول ساختاری سرمایهداری در مرحله نهایی جهانیسازی و رقابت انحصاری شرکتهای بزرگ هستند.۴.۳ تنها راه جلوگیری از سقوط: توقف فوری تیراندازیها و برگزاری یک کنفرانس بزرگ بینالمللی در مقیاس وین، ورسای یا یالتا. بدون آن، سقوط اجتنابناپذیر خواهد بود. کسانی که تاریخ را نمیدانند، جنگ را بازی تصور میکنند؛ جنگ بازی نیست.✅ ۵ – نقاط اشتراک، تفاوت اساسی، ریشههای فکری و صداهای دیگر🔹نقاط اشتراک:- هر دو خطر جنگ جهانی سوم را بسیار جدی، نزدیک و ساختاری میدانند (نه تصادفی یا شخصی).- هر دو به نقش سرمایه بزرگ و دولتها در تشدید جنگ تأکید دارند.- هر دو فروپاشی تمدن یا سیستمهای جهانی را در بدترین سناریو محتمل میدانند.- هر دو وضعیت کنونی را با الگوهای تاریخی خطرناک مقایسه میکنند.🔹تفاوتهای اساسی و نقطه اتکای فکری هر یک:برانکو میلانوویچ از سنت اقتصاد سیاسی چپ (نزدیک به سنت مارکسیستی و نومارکسیستی) میآید. نقطه اتکای اصلی او سرمایهداری انحصاری، نئولیبرالیسم و پایان جهانیسازی نئولیبرال است. او جنگ را پیامد ساختاری منطق سرمایه میبیند و دقیقاً در ادامه هابسون، رزا لوکزامبورگ و لنین حرکت میکند. راهحل او نهادی و سیاسی است: کنفرانس بزرگ صلح.جیانگ ژوچین نقطه اتکای کاملاً متفاوتی دارد و چپگرایانه نیست. سه ستون اصلی تفکر او عبارتاند از:۱. نظریه بازی (Game Theory) بهعنوان ابزار مرکزی تحلیل۲. ژئوپلیتیک کلاسیک و استراتژیهای بزرگ (Grand Strategies)۳. پروژه اسرائیل بزرگ + جوامع مخفی و ایدئولوژی آخرالزمانیاو بیشتر به یک رئالیست ژئوپلیتیک با گرایشهای تمدنی و کمی توطئهمحور شبیه است. جنگ را برخورد اجتنابناپذیر استراتژیهای بزرگ تمدنی میداند، نه صرفاً محصول سرمایه. راهحل او بیشتر فردی و معنوی است: بیداری جمعی + تمرکز بر عشق، خانواده،📢صداهای صریح دیگر درباره خطر جنگ جهانی سوم:🔴۱. پل پواست (Paul Poast)، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو: صراحتاً گفته است «ما هماکنون در یک جنگ جهانی قرار داریم» (بهدلیل پیوند جنگ ایران و جنگ اوکراین).🔴۲. رابرت رایش (Robert Reich)، وزیر کار سابق آمریکا: جنگ ایران را «لبه پرتگاه جنگ جهانی سوم» توصیف کرده است.