...روشنک اگر بداند دوباره در خوابیدن بینظم شدهام، رهایم نمیکند. هشدارهایش را باید جدی بگیرم. با…
انتشار: 2026/08/17 05:39 UTCدریافت: 2026/08/20 01:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 01:55 UTC
...روشنک اگر بداند دوباره در خوابیدن بینظم شدهام، رهایم نمیکند. هشدارهایش را باید جدی بگیرم. با زنگ تلفن بیدار شدم. به ساعت نگاه کردم. ۰۵:۳۶ بود. پرسید بیداری؟ گفتم همین حالا بیدار شدم. و دوباره به ساعت نگاه کردم. و حساب کردم ۲۴ دقیقه وقت دارم. با آرامش آماده شدم و نشستم پشت لبتاب. رفتم در گروه و چقدر خوشحال شدم همه زود آمدهاند. دو سه دقیقه طول کشید بفهمم من با ۲۰ دقیقه تاخیر وارد شدهام🙈 گیج شده بودم. به لطف عبور کردند دوستان و من این را بدهکار شدم به ایشان...☘با هممیخوانیم. هر روز صبح. ساعت ۵:۳۰عهد کردهایم با هم بخوانایم. قرآن را. و هر روز ۳۰ دقیقه روی پرسشها بمانیم. با صدای بلند یکدیگر را دعوت به تأمل کنیم. فقط همین.از سوره حمد شروع کردهایم. و امروز به آیه ۱۶ رسیدیم. البته یک دور چند روزه رفتیم و ایستادیم تا خوب نگاه کنیم دقیقا به کجا و از چه راهی میخواهیم برویم.قرارمان هم از ابتدا این بود که با ذهنی گشوده و خالی با متن مواجه شویم.کمی آهستهتر بخوانیم و مکث کنیم و ببینیم این کلمات، امروز، در زندگی اینجا و اکنون ما چه چیزی را روشن میکنند.از "الحمد" شروع کردیم. از این که شاید در جهانی که هر روز خبر کمبود، نگرانی و نداشتن را به سوی ما میفرستد، دیدن داشتهها خودش تمرین باشد.به "ربالعالمین" رسیدیم، ذهن من به کنترل کشیده شد. این که ما چقدر تلاش میکنیم همه چیز را در اختیار خودمان نگه داریم؛ آدمها را، آینده را، نتیجه کارها را.و شاید آرامش، از جایی آغاز شود که بپذیریم همه چیز در اختیار ما نیست."الرحمن الرحیم" ما را به رحمت توجه داد؛ به این که با دیگری چگونهایم و مهمتر از آن، با خودمان چگونه رفتار میکنیم.در "مالک یومالدین" کمیبیشتر ایستادیم. به محدود بودن زندگی فکر کردیم و به اینکه اگر زمان ما محدود است، انتخابهایمان چه معنایی پیدا میکنند.و بعد رسیدیم به " ایاک نعبد و ایاک نستعین" به نیاز. به این که آیا کمک خواستن نشانه ضعف است یا بخشی از انسان بودن؟و بعد "اهدنا الصراط المستقیم" ؛ ما را به راه هدایت کن. اما کدام راه؟و از هم پرسیدیم مگر نه این که قرآن با کلام خداوند آغاز میشود؟!پس در این سوره خدا کجاست؟این منِ انسان هستم که ابتدا او را ستایش میکنم و سپاس میگویم و توصیف میکنم و برای چه کسی یا کسانی او را معرفی میکنم به این که بخشنده و مهربان است و پروردگار جهانیان است و رحتمگر و مهرورز است و صاحب روز حساب است.و ناگهان میچرخم و رو به او میایستم و اکنون با او بیواسطه به صحبت مینشینم. و به او اطمینان میدهم که تنها او را میپرستم و از او یاری میجویم و بیدرنگ از او میخواهم مرا به راه هدایت کند و در پیمودن راه به من استقامت دهد.اما پرسش اینجاست:کدام راه؟!من چه گویم؟ یک رگم هشیار نیست!✍ مریم موسویبخش اول از پرسه در جستجوی دوست#سروش_مولانا@sorooshemewlana