گاهی درد، آنقدر عمیق میشود که دیگر اشک هم راهی برای بیانش پیدا نمیکند. سکوت، پناه آخر دل خسته اس…
انتشار: 2026/06/27 18:05 UTC
گاهی درد، آنقدر عمیق میشود که دیگر اشک هم راهی برای بیانش پیدا نمیکند. سکوت، پناه آخر دل خسته است؛ دلی که هزار بار شکست و هر بار تظاهر کرد هنوز توان ایستادن دارد. بعضی زخمها نه دیده میشوند، نه درمان؛ فقط هر شب، در خلوت آدم، دوباره جان میگیرند و یادآوری میکنند که بعضی نبودنها تا همیشه درد دارند. چه سخت است لبخند زدن، وقتی تمام وجودت پر از دلتنگی و حسرتی است که هیچ واژهای توان توصیفش را ندارد.



