🔹بگذارید فردوسی یک شاعر - متفکر باقی بماند.✍سینا جهاندیده بنا به گفتهی استاد خالقی پنج - شش هزار ب…
انتشار: 2026/07/08 11:20 UTC
🔹بگذارید فردوسی یک شاعر - متفکر باقی بماند.✍سینا جهاندیده بنا به گفتهی استاد خالقی پنج - شش هزار بیت بعد از سرایش شاهنامه، بر این کتاب افزوده شده است؛ یعنی ابیات شاهنامه را از چهل و هشت هزار بیت به پنجاه و پنج هزار بیت رساندهاند. به نظر من تحلیل تبارشناختی این پنج- شش هزار بیت مشخص میکند که قصدیت ایدئولوژیها برای باردار کردن مجدد شاهنامه و کاشتن ریشههای مصنوعی در آن چه بودهاست؟ بارها گفتهام ناسیونالیسم همچنان که دنبال ریشهها است، ریشههای بسیاری را از بیخ و بن میکند. ناسیونالیسم دنبال تاریخ کهن برای تخیل نوخاسته است. بنابراین آنهایی که تعصب غیر منطقی به شاهنامه دارند باید دست از تعصب بردارند تا فردوسی بتواند با همهی ایدئولوژیها سخن بگوید. نباید هر روز با روایتهای ایدئولوژیک چه با نوشتن کتاب و مقاله چه با ساختن روایت تخیلی، تخیل باشکوه فردوسی را محدود کنند. تصرف شاهنامه به عنوان سند هویتی ایرانیان و تبدیل کردن فردوسی بزرگ بهمثابهی سرباز ایرانی، جفایی بزرگ به شاهنامه و فردوسی است. ما حق نداریم حرکت دریاوار شاهنامه را مسدود کنیم. بگذارید فردوسی شاعر و متفکر باقی بماند. او یکی از عمیقترین شاعران جهان است. تخیل فردوسی تنها متعلق به ایرانیان نیست. او متعلق به جهان است. او را آزاد کنید. بگذارید همه انسانها، همه نژادها و همه ایدئولوژی با او سخن بگویند.بیت معروفی را که سعدی با تغییر در کلمات فردوسی به فردوسی پاکزاد نسبت داده نشان میدهد که حافظههای بسیاری کلمات فردوسی را تغییر دادهاند. سعدی آن بیت را چنین در حافظه ما حک کرد: میازار موری که دانهکش است که جان دارد و جان شیرین خوش است در حالی که به گفتهی استاد خالقی در نسخههای قبل از پیدایش بوستان سعدی این بیت اینگونه ثبت شده است: مکش مورکی را که دانهکش است که او نیز جان دارد و جان خوش استدرود بیکران بر فردوسی پاکزاد@tabarshenasi_ketab
پستهای تلگرام — تبارشناسی کتاب
فردریک چارلز بیزر(Frederick C Beiser)، ( ۱۹۴۹ - ) فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه سیراکیوز است. وی از برجستهترین محققان انگلیسیزبان ایدهآلیسم آلمانی است. @tabarshenasi_ketabروزگارزدگی: بدبینی در فلسفهی آلمان فردریک بیزر ( بیسر) چاپ اصل کتاب ۲۰۱۶ترجمهی عرفان موسویان چاپ اول ترجمهی فارسی ۱۴۰۵ مرداد
سیروس رادمنش در گفتوجوی داریوش کیارسچاپ اول ۱۴۰۵ مرداد148 ص
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketabتمام محققانی که این روزها با زاویهی خاص دربارهی ایران و شاهنامه تحقیق میکنند، بیش از هر زمان دیگری باید به این سخن راسل وفادار بمانند؛ در غیر این صورت تمام تحقیاتشان به زودی از دل تاریخ پاک خواهد شد و آیندگان بیتردید رسوایشان میکنند.پیام اول راسل به محققان است و پیام دوم او به سیاستمداران و البته دربارهی تحمل دیگری، هر دو پیام گویی برای امروز ایران است.
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketab
رنه وِلِک (۲۲ اگوست ۱۹۰۳ در وین- ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵ در همدن)، منتقد ادبی چکی-آمریکایی بود. او در وین متولد و بزرگ شده و به زبان چکی و آلمانی صحبت میکرد. وی قبل از عزیمت به تدریس در دانشکده اسلاوی و مطالعات اروپای شرقی (اکنون بخشی از کالج دانشگاه لندن) در سال ۱۹۳۵، ادبیات را در دانشگاه چارلز در پراگ تحصیل کرد و در بین زبان شناسان مدرسه پراگ نیز فعال بود. ولک یکی از بنیانگذاران روانشناسی موسیقی بود و در آلمان زندگی می کرد. قبل از سال ۱۹۳۹ ، ولک حدود ۶۰ مقاله را منتشر كرد كه همگی به زبان چكی نوشته شده بودند.رنه ولک افزون بر نظریهپردازی، منتقد و تاریخنگاری برجسته در عرصه مطالعات ادبی، تطبیقگری کمنظیر در عرصهی مطالعات ادبیات تطبیقی بهویژه در آمریکا نیز هست. او را پایهگذار مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی میدانند؛ مکتبی که ادبیات را پدیدهای جهانی و کلیتی در عرصهی تخیل هنری به شمار میآورد. رنه ولک برای ۲۶ سال، از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۲، رئیس کارگروه ادبیات تطبیقی دانشگاه ییل بود؛ از پایهگذاران مجلهی «ادبیات تطبیقی» و یکی از کسانی بود که در انتشار کتابنامهی ادبیات تطبیقی سهم فراوانی داشت.@tabarshenasi_ketab
