آمارهای دروغ چه بر سر ملت‌ها و دولت‌ها می‌آورد؟مائو دستور داد تولیدات کشاورزی را دو برابر و سه براب…

آمارهای دروغ چه بر سر ملت‌ها و دولت‌ها می‌آورد؟مائو دستور داد تولیدات کشاورزی را دو برابر و سه برابر کنند و محصول اضافی صرف تامین مالی پروژه‌های بلند پروازانه صنعتی و نظامی شود. منویات ناممکن مائو زیر چتر سلسه مراتب بوروکراسی راه خود را باز کرده‌اند؛ از دفاتر دولتی در پکن گرفته تا مقامات استان‌ها و رؤسای روستاها. مقامات محلی که می‌ترسیدند صدای انتقادی بلند شود و می‌خواستند خود را نزد بالا دستی‌ها عزیز کنند، گزارش‌های تخیلی درباره‌ی افزایش چشمگیر محصولات کشاورزی سر هم می‌کردند. هنگامی که این اعداد ساختگی در سلسه مراتب بوروکراسی به بالا دستی‌ها می‌رسید، هرمقامی به سهم خود بر مبالغه می‌افزود و هرجا که می‌شد، با یک نیش قلم صفری اضافه می‌کرد.در نتیجه در سال ۱۹۵۸میزان تولید سالانه‌ی غلات ۵۰درصد بیش از آنچه واقعا بود به دولت چین گزارش داده شد. دولت که این گزارش را باور کرده بود، در قبال دریافت اسلحه و ماشین آلات سنگین میلیون‌ها تن برنج به کشورهای خارجی فروخت. با این تصور که ذخیره‌ی کافی برای تأمین غذای جمعیت چین گرد آمده است. پیامد این کار، بدترین قحطی تاریخ و مرگ ده‌ها میلیون چینی بود.درهمین حین، گزارش‌های پرشوری درباره‌ی معجزه‌ی کشاورزی چین به گوش مخاطبانی در سراسر دنیا می‌رسید. جولیوس نیه ره ره، رییس جمهور آرمان خواه تانزانیا، عمیقا تحت تاثیر موفقیت چین قرار گرفته بود. از این رو تصمیم گرفت برای نو‌سازی کشاورزی تانزانیا مزارع اشتراکی مطابق با الگوی چین به راه اندازد. با بلندشدن صدای اعتراض دهقانان به این دستور، نیه ره ره با اعزام ارتش و پلیس روستاهای سنتی را نابود کرد و صد‌ها هزار دهقان را به زور به مزارع اشتراکی جدید فرستاد.تبلیغات حکومتی این مزارع را بهشت‌هایی کوچک ترسیم می‌کرد. اما بسیاری از آنها فقط در اسناد دولتی وجود داشتند. توافق نامه‌ها و گزارش‌های تهیه شده در دارالسلام، پایتخت این کشور، نشان می‌داد که در فلان تاریخ ساکنان فلان روستا به مزرعه انتقال یافته‌اند.اما درواقعیت، زمانی که روستاییان به مقصد رسیدند، دریافتندکه آن جا هیچ چیز نیست.نه خانه‌ای! نه زمینی! نه ابزاری!مقامات به خود و به رییس جمهور از موفقیت‌های بزرگ گزارش می‌دادند، در حالیکه در واقعیت، در کمتر از ده سال، تانزانیا از بزرگترین صادر کننده‌ی مواد غذایی در آفریقا به وارد کننده محض تبدیل شد، که بدون کمک خارجی نمی‌توانست از عهده‌ی تامین مواد غذایی جمعیتش برآید.در۱۹۷۹، نود درصد کشاورزان تانزانیا درمزارع اشتراکی به‌سر‌می‌بردند، ولی فقط پنج درصدمحصولات کشاورزی را تولید می‌کردند.انسان خدا گونهیووال نوح هراری @Tafakkor