این درهم دوزبانه از نادرترین شواهد تعامل فرهنگی در روزگار سلطان محمود غزنوی (درگذشتهٔ ۴۲۱ هـ.ق / ۱…
انتشار: 2026/08/03 07:53 UTCدریافت: 2026/08/06 09:37 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/06 09:37 UTC
این درهم دوزبانه از نادرترین شواهد تعامل فرهنگی در روزگار سلطان محمود غزنوی (درگذشتهٔ ۴۲۱ هـ.ق / ۱۰۳۰ م) به شمار میرود؛ زیرا بر روی یک سکه، هم از زبان عربی و هم از زبان سانسکریت استفاده شده است. @tamadone_islamiاین درهم دوزبانه از نادرترین شواهد تعامل فرهنگی در روزگار سلطان محمود غزنوی (درگذشتهٔ ۴۲۱ هـ.ق / ۱۰۳۰ م) به شمار میرود؛ زیرا بر روی یک سکه، هم از زبان عربی و هم از زبان سانسکریت استفاده شده است.بر روی سکه به زبان عربی، کلمه توحید با فرمول رایج اسلامی نقش بسته که بیانگر هویت اسلامی دولت غزنوی است.اما روی سانسکریت سکه، این عبارت دیده میشود:अव्यक्तम् एक मुहम्मद अवतार नृपति महमूदکه به صورت آوانویسی چنین خوانده میشود:Avyaktam eka Muḥammad avatāra nṛpati Mahāmūdaو ترجمه آن چنین است:«آنِ ناپیدا (یا نامتجلی) یگانه است؛ محمد اوتاره (تجلی یا فرستاده الهی) است و محمود پادشاه است.»کاربرد واژه «اوتاره» (avatāra) توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است؛ زیرا به احتمال زیاد، این واژه در اینجا به عنوان معادلی اصطلاحی برای نزدیک کردن جایگاه پیامبر اسلام ﷺ به مخاطبان هندی به کار رفته، نه با معنای کلامی و آیینی آن در آیین هندو که به تجسد یا ظهور خدا در قالب زمینی اشاره دارد.چرا از سانسکریت استفاده شد؟سانسکریت زبان مقدس و فرهنگی هند بود و بسیاری از نخبگان، کاهنان و دبیران آن را میشناختند. استفاده از آن روی سکه، به پذیرش پول غزنویان در مناطق تازه فتحشده کمک میکرد و مشروعیت حکومت را افزایش میداد.منظور از «اوتاره» (Avatāra) چه بود؟واژهٔ अवतार (avatāra) یا در شکل کلاسیک avatāraḥ (अवतारः) از نظر ریشهشناسی کاملاً شفاف است و از یک فعل سنسکریت ساخته شده است.ava- (अव): پیشوند به معنای پایین، به سوی پایین، فرو√tṝ (तॄ): ریشهٔ فعلی به معنای گذشتن، عبور کردن، عبور دادن«فرود آمدن»، «نزول»، «پایین آمدن» یا به صورت تحتاللفظی «عبور به پایین» سپس در متون دینی هندو، به ویژه در ویشنوپرستی، این واژه معنای تخصصی پیدا کرد:تجلی یا نزول یک خدا بر زمینیعنی خدایی مانند ویشنو از عالم الهی به جهان انسانها «فرود میآید».در آیین هندو، avatāra به معنای «فرود آمدن» یا «ظهور» یک خدا، بهویژه خدای ویشنو، در قالب انسانی یا موجودی دیگر است.به همین دلیل، avatāra در اصل به معنای «تجسد» نیست، بلکه نزول الهی استریشهٔ √tṝ به نیا-هندواروپایی بازمیگردد:terh₂- / trh₂-«عبور کردن، گذشتن»همین ریشه در بسیاری از زبانهای هندواروپایی دیده میشود.نمونهها:سنسکریت tarati = عبور میکند.اوستایی tar- = گذشتن.فارسی باستان tar- (در برخی مشتقات).لاتین trans = آن سوی، از میان.انگلیسی through و thorough نیز از همین خانوادهٔ ریشهای هستند.اما در اسلام، پیامبر اسلام تجسد خدا نیست و چنین مفهومی پذیرفته نمیشود. به همین دلیل، بیشتر پژوهشگران معتقدند که این واژه روی سکه صرفاً یک معادل تقریبی برای رساندن مفهوم «پیامبر» یا «فرستاده الهی» به مخاطبان هندی بوده است، نه اینکه غزنویان عقیده هندو را پذیرفته باشند.از این رو، این نوشته را بیش از آنکه نشانه پذیرش مفهوم هندوئیستی «اوتاره» بدانند، نمونهای از ترجمه فرهنگی و سیاسی مفاهیم دینی در محیطی چندزبانه و چنددینی تلقی میکنند.عبارت «نامتجلی یگانه است»عبارت آغازین Avyaktam eka به معنای «آنِ ناپیدا (یا نامتجلی) یگانه است» است. این بخش نیز احتمالاً برای بیان مفهوم توحید با واژگانی آشنا برای سنت فلسفی هند انتخاب شده است. بنابراین، کل عبارت را میتوان چنین فهمید:«خدای ناپیدا و یگانه است؛ محمد فرستاده اوست؛ و محمود پادشاه است.»یعنی همان پیام اصلی سکههای اسلامی، اما با واژگان قابل فهم برای مخاطبان هندی.این درهم همچنین نشان میدهد که دستگاه ضرب سکه غزنویان، ضمن حفظ هویت اسلامی در متن عربی، از انعطاف لازم برای برقراری ارتباط با جوامع محلی و مخاطبان هندی برخوردار بوده است.@tamadone_islami


