اللهم في يوم الجمعةعافِ كل مريض، وارحم كل راحل،واشرح صدورنا، ويسّر أمورنا،واجعل هذه الجمعة فرجًا لك…

از نیرنگ‌ های شیطان این است که آنان را به پایبندی به یک نوع لباس، یک شکل ظاهری، یک حالت و شیوه راه‌ رفتن، یک شیخ معین و یک روش ابداع‌ شده وادار می‌کند؛ سپس پایبندی به آن را چنان بر آنان تحمیل می‌کند که گویا مانند فرائض الهی واجب است. آنان از آن روش خارج نمی‌شوند و کسی را که از آن خارج شود، مورد طعن قرار داده و سرزنش می‌کنند.(إغاثة اللهفان) لابن القيم ج۱ ص۱۲۵

نفس حد و مرز خود را نمی‌شناسد میزان نیاز نفس را عقل تنظیم می‌کند. مصلحت و منفعت نفس را نیز عقل تعیین می‌کند، و عقل برای این کار به《Data》یعنی علم و تجربه نیاز دارد.هر اندازه این Data بیشتر و دقیق‌ تر باشد، به همان اندازه حاکمیت عقل بر نفس بیشتر می‌گردد.کار عقل سرکوب کردن نفس نیست همان‌ گونه که برآورده کردن هر آنچه نفس می‌خواهد نیز نیست بلکه کار عقل، مدیریت نفس است.

ما انسان‌ ها عادت کرده‌ ایم همه‌ چیز را از بیرون ببینیم، پدیده‌ ها را مشاهده کنیم، درباره‌ شان قضاوت کنیم، تحلیل‌ شان کنیم و بر اساس برداشت خودمان برایشان معنا بسازیم.اما گاهی برای فهم عمیق‌ تر یک پدیده، باید جای نگاه‌ مان را تغییر دهیم به‌ جای اینکه فقط به آن نگاه کنیم، از آن نگاه کنیم.یعنی خودمان را در جایگاه آن قرار دهیم و تلاش کنیم جهان را از دریچه هستی و تجربه خودش ببینیم.شاید بسیاری از چیز هایی که امروز قضاوت می‌ کنیم، اگر یکبار از زاویه دیگری به آن‌ ها نگاه کنیم، معنای کاملا متفاوتی پیدا کنند.گاهی مشکل از آنچه می‌ بینیم نیست از جایگاهی است که ایستاده‌ ایم و از آن نگاه می‌کنیم.#عمر_علی_موحد

هنگامی که پیامبر صلى الله عليه و آله و سلم مشغول دشمن خارجی بود، منافقان مشغول دو کار می‌شدند:ـ به وجود آوردن آشوب‌ ها در جزئیات تا او را از کلیات باز دارند.ـ هدف قرار دادن زنان برای اهداف شهوانی خود.

زشتی حسد تا آنجاست که انسان نه تنها دین و داشته‌ های خویش را نادیده می‌گیرد و به دنیای خود قناعت نمی‌کند. بلکه دین و فضیلت دیگران را نیز نمی‌بیند و تنها به نعمت‌ های دنیوی آنان چشم می‌دوزد و فراتر از آن، با نهایت بی‌ پروایی و بی‌ شرمی آرزوی زوال و نابودی آن نعمت‌ ها را در دل می‌ پروراند.

اعتقاد به اینکه آیات صفات هیچ معنای روشنی ندارند و بشر از درک معنی آن‌ ها عاجز است، اتهامی سهمگین به ساحت وحیین است چرا که لازمه‌ اش این است که الله حکیم، بندگانش را با کلمات مجهول، مهمل و چیستان‌ های بی‌ معنا خطاب کرده باشد این نگرش قرآن را از کتاب مبین و هدایت‌ گر، به مجموعه‌ ای از الفاظ گنگ تنزل می‌دهد. حقیقت مذهب اهل‌ سنت و سلف صالح این است: معنای صفات الهی در لغت و وحی کاملا آشکار، معقول و مفهوم است و آنچه مجهول بوده و علمش به الله واگذار می‌شود تنها کیفیت و چگونگی آن‌ هاست نه اصل معنای آن‌ ها.