پله به پله تا سعادت

از نیرنگ‌ های شیطان این است که آنان را به پایبندی به یک نوع لباس، یک شکل ظاهری، یک حالت و شیوه راه‌ رفتن، یک شیخ معین و یک روش ابداع‌ شده وادار می‌کند؛ سپس پایبندی به آن را چنان بر آنان تحمیل می‌کند که گویا مانند فرائض الهی واجب است. آنان از آن روش خارج نمی‌شوند و کسی را که از آن خارج شود، مورد طعن قرار داده و سرزنش می‌کنند.(إغاثة اللهفان) لابن القيم ج۱ ص۱۲۵

نفس حد و مرز خود را نمی‌شناسد میزان نیاز نفس را عقل تنظیم می‌کند. مصلحت و منفعت نفس را نیز عقل تعیین می‌کند، و عقل برای این کار به《Data》یعنی علم و تجربه نیاز دارد.هر اندازه این Data بیشتر و دقیق‌ تر باشد، به همان اندازه حاکمیت عقل بر نفس بیشتر می‌گردد.کار عقل سرکوب کردن نفس نیست همان‌ گونه که برآورده کردن هر آنچه نفس می‌خواهد نیز نیست بلکه کار عقل، مدیریت نفس است.

ما انسان‌ ها عادت کرده‌ ایم همه‌ چیز را از بیرون ببینیم، پدیده‌ ها را مشاهده کنیم، درباره‌ شان قضاوت کنیم، تحلیل‌ شان کنیم و بر اساس برداشت خودمان برایشان معنا بسازیم.اما گاهی برای فهم عمیق‌ تر یک پدیده، باید جای نگاه‌ مان را تغییر دهیم به‌ جای اینکه فقط به آن نگاه کنیم، از آن نگاه کنیم.یعنی خودمان را در جایگاه آن قرار دهیم و تلاش کنیم جهان را از دریچه هستی و تجربه خودش ببینیم.شاید بسیاری از چیز هایی که امروز قضاوت می‌ کنیم، اگر یکبار از زاویه دیگری به آن‌ ها نگاه کنیم، معنای کاملا متفاوتی پیدا کنند.گاهی مشکل از آنچه می‌ بینیم نیست از جایگاهی است که ایستاده‌ ایم و از آن نگاه می‌کنیم.#عمر_علی_موحد

اللهم في يوم الجمعةعافِ كل مريض، وارحم كل راحل،واشرح صدورنا، ويسّر أمورنا،واجعل هذه الجمعة فرجًا لكل صابر،ومغفرةً لكل مذنب يا كريم.یا الله به برکت عظمت خودت در این روز جمعه،هر بیمار را شفا و عافیت عطا کن، هر رفته‌ای را مورد رحمت خویش قرار بده، سینه‌های ما را گشاده و دل‌های ما را آرام بگردان، کارهای ما را آسان فرما، و این جمعه را برای هر صبر پیشه‌ای گشایش، و برای هر گناهکاری آمرزش قرار بده، ای الله بزرگوار و کریم. 🤲🥹امروز جمعه عرضه مستقیم صلوات امت اسلام به خدمت رسول اللهﷺ استپس مواظب باش که غافل نشویاللهم صلی علی محمد وعلی آل محمد

هنگامی که پیامبر صلى الله عليه و آله و سلم مشغول دشمن خارجی بود، منافقان مشغول دو کار می‌شدند:ـ به وجود آوردن آشوب‌ ها در جزئیات تا او را از کلیات باز دارند.ـ هدف قرار دادن زنان برای اهداف شهوانی خود.

زشتی حسد تا آنجاست که انسان نه تنها دین و داشته‌ های خویش را نادیده می‌گیرد و به دنیای خود قناعت نمی‌کند. بلکه دین و فضیلت دیگران را نیز نمی‌بیند و تنها به نعمت‌ های دنیوی آنان چشم می‌دوزد و فراتر از آن، با نهایت بی‌ پروایی و بی‌ شرمی آرزوی زوال و نابودی آن نعمت‌ ها را در دل می‌ پروراند.

اعتقاد به اینکه آیات صفات هیچ معنای روشنی ندارند و بشر از درک معنی آن‌ ها عاجز است، اتهامی سهمگین به ساحت وحیین است چرا که لازمه‌ اش این است که الله حکیم، بندگانش را با کلمات مجهول، مهمل و چیستان‌ های بی‌ معنا خطاب کرده باشد این نگرش قرآن را از کتاب مبین و هدایت‌ گر، به مجموعه‌ ای از الفاظ گنگ تنزل می‌دهد. حقیقت مذهب اهل‌ سنت و سلف صالح این است: معنای صفات الهی در لغت و وحی کاملا آشکار، معقول و مفهوم است و آنچه مجهول بوده و علمش به الله واگذار می‌شود تنها کیفیت و چگونگی آن‌ هاست نه اصل معنای آن‌ ها.

یکی از بزرگ‌ ترین اصول عقیده اسلامی تسلیم کامل در برابر الله تعالی و رسول الله صلی الله علیه وسلم است. سلامت دین، استواری ایمان و آرامش قلب، تنها زمانی حاصل می‌شود که انسان حکم الله و رسولش را بر هر رأی، سلیقه، ذوق، فلسفه و اندیشه بشری مقدم بدارد و یقین داشته باشد که هر چه الله حکم کرده و هر چه رسول صلی الله علیه وسلم آورده حق، عدل، حکمت و خیر محض است.حکم الله بر دو نوع است: حکم کَونی و حکم شرعی. مؤمن در برابر هر دو تسلیم است به تقدیر های الهی راضی است و در برابر احکام شرعی نیز با اطاعت و فرمانبرداری گردن می‌نهد. او نه به تقدیر های الله اعتراض می‌کند و نه احکام شریعت را با عقل ناقص، سلیقه یا خواهش نفس خود می‌سنجد بلکه می‌داند که الله حکیم، علیم و عادل است و در آفرینش، تقدیر و تشریع او هیچ ظلم، بیهودگی و نقصی وجود ندارد.اسلام حقیقی همان استسلام و انقیاد است. از این‌ رو، اسلام بنده جز بر پایه تسلیم استوار نمی‌شود و هر اندازه تسلیم او بیشتر باشد، ایمان، توحید، معرفت و اطمینان قلبی او نیز کامل‌ تر خواهد بود. اما هرگاه انسان بخواهد عقل خود را بر وحی حاکم سازد، یا بخواهد همه اسرار تقدیر، آفرینش و صفات الهی را با عقل محدود خویش درک کند، از توحید خالص، معرفت صحیح و ایمان کامل محروم خواهد شد؛ زیرا عقل انسان هرچند نعمت بزرگی است، محدود است و نمی‌تواند بر همه حقایق غیبی احاطه یابد.اهل سنت بر این باورند که نصوص قرآن و سنت از جهت معنا قابل فهم‌ اند اما کیفیت امور غیبی، مانند: حقیقت صفات الله و حقیقت نعمت‌ ها و عذاب‌ های آخرت، از اموری است که علم کامل آن تنها نزد الله است. بنابراین مؤمن معانی نصوص را می‌پذیرد، به آنها ایمان می‌ آورد و هرچه را حقیقت و کیفیت آن بر او پوشیده است به الله واگذار می‌کند و می‌گوید: الله أعلم، بی‌ آنکه سخنی بدون علم درباره الله بر زبان آورد.بدعت‌ گذاران از این اصل فاصله گرفته‌ اند زیرا به آنچه رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده قانع نشدند و عقل و روش‌ های کلامی را بر نصوص مقدم داشتند. برخی ظاهر نصوص صفات را انکار کردند برخی آنها را بی‌ معنا دانستند و برخی با تأویلات دور از ظاهر، معنای آنها را تغییر دادند. نتیجه این روش آن است که عقل بر وحی حاکم می‌شود در حالی که مؤمن، وحی را معیار قرار می‌دهد و عقل سالم را تابع آن می‌داند زیرا عقل صریح هرگز با نقل صحیح تعارض ندارد.از نشانه‌ های ضعف تسلیم اعتراض به تقدیر های الهی است مانند: اینکه انسان بگوید: چرا الله چنین آفرید؟ چرا این شخص فقیر و آن دیگری ثروتمند است؟ چرا فلانی بیمار شد؟ یا بگوید: فلانی سزاوار این مصیبت نبود. چنین سخنانی ریشه در نا آگاهی از حکمت و عدالت الله دارد. مؤمن می‌داند که همه کار های الله بر پایهٔ علم، حکمت و عدالت است هرچند حکمت بسیاری از آنها بر انسان پوشیده باشد.هرگاه شبهه یا وسوسه‌ ای بر قلب انسان وارد شود، باید آن را فورا با درمان نبوی دفع کند از ادامه دادن به آن خود داری نماید، به الله از شر شیطان پناه ببرد و بگوید:《آمنت بالله ورسله》اگر پاسخ علمی شبهه را می‌داند، با دلیل آن را رد می‌کند و اگر نمی‌داند، آن را به الله واگذار کرده و بر ایمان خود استوار می‌ماند. نفرت از وسوسه‌ ها و ناراحت شدن از آنها نشانه ایمان است نه دلیل ضعف آن.در روزگار ما که رسانه‌ها و فضای مجازی میدان گسترده‌ای برای انتشار شبهات، بدعت‌ ها و افکار گوناگون شده‌ اند مسلمان بیش از هر زمان دیگری نیازمند تمسک به این اصل است که هر سخنی که با قرآن و سنت صحیح مخالفت داشته باشد مردود است هرچند گوینده آن مشهور یا منسوب به اهل سنت باشد. لازم نیست انسان پاسخ همه شبهات را بداند بلکه کافی است یقین داشته باشد که حق با کتاب الله و سنت رسول او صلی الله علیه وسلم است و هرچه با آن مخالفت کند باطل است.خلاصه آنکه تسلیم در برابر الله و رسولش اساس توحید، سرچشمه معرفت صحیح، شرط کمال ایمان و سبب آرامش قلب است. هرکس به این اصل چنگ زند، از بسیاری از فتنه‌ ها، وسوسه‌ ها، بدعت‌ ها و گمراهی‌ ها محفوظ می‌ماند، و هرکس آن را رها کند و عقل یا هوای نفس را بر وحی مقدم بدارد به اندازه دوری خود از این اصل از حقیقت ایمان، معرفت و توحید فاصله خواهد گرفت.تحلیل، اختصار و ترجمه از کتاب شرح العقيدة الطحاوية، اثر شیخ عبدالرحمن بن ناصر البراک.

شیخ ابن عثیمین رحمه الله همواره در تمام اسناد و فرم‌ های رسمی با وجود داشتن مقام‌ های بالای علمی و دولتی در بخش شغلش تنها می‌نوشت: (امام مسجد جامع) وقتی شیخ عبدالرزاق البدر می‌ خواست شیخ ابن عثیمین رحمه الله را در یک سخنرانی عمومی به حاضرین معرفی کند از القاب سنگینی چون العلامة، فقیه العصر و عضو هیئت کبار العلماء استفاده کرد.شیخ ابن عثیمین فورا کلام او را قطع کرد میکروفون را گرفت و با لحنی جدی اما متواضعانه گفت: ساکت باش... من را این‌ گونه معرفی نکن معرفی سپس خود فرمود من فقط یک معلم و خادم دین هستمسخن طلایی وی است که میگوید:《العالم الحقیقي هو الذي كلما ازداد علما، ازداد تواضعا》عالم حقیقی کسی است که هر چه بر دانش او افزوده می‌شود، تواضع و فروتنی او نیز بیشتر شود.