ایران به «پیمان مکه» دعوت شده است: این چه معنایی دارد؟ایران تأیید کرده است که برای پیوستن به «پیمان…
انتشار: 2026/08/24 04:38 UTCدریافت: 2026/08/24 05:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 05:10 UTC
ایران به «پیمان مکه» دعوت شده است: این چه معنایی دارد؟ایران تأیید کرده است که برای پیوستن به «پیمان مکه» دعوت شده است؛ ائتلاف نظامی دفاعی میان ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان.اگرچه تاکنون هیچیک از سه عضو بنیانگذار درباره این موضوع اظهارنظری نکردهاند، این سکوت و محرمانه نگهداشتن موضوع، جنبهای راهبردی دارد. تأیید رسمی پیوستن ایران، پیش از آنکه درباره شروط مربوط به شبهنظامیان مذاکره شود، میتواند واکنش دیپلماتیک فوری و شدیدی از سوی اسرائیل و ایالات متحده به دنبال داشته باشد.این دعوت مستقیماً با موضوعی مرتبط است که دیروز به آن پرداختم: چه کسی هزینه صلح در خلیج فارس را میپردازد و این هزینه چگونه پرداخت خواهد شد؟ در مناقشات ژئوپلیتیکی، تحمیل توافقهای نظامی معمولاً پوششی برای حل گلوگاههای فوری اقتصادی و لجستیکی است.پیوستن ایران به پیمان مکه یا نزدیک شدن آن به این پیمان، اساساً یک مانور دیپلماتیک برای پایان دادن به خفگی اقتصادی تهران و تضمین بازگشایی تنگه هرمز است؛ آن هم در چارچوب همان ترتیبات اقتصادی منطقهای که دیروز به آن اشاره کردم.عربستان سعودی و کشورهای همسایه آن شاهد بودند که بنادر و پالایشگاههایشان به اهداف حمله تبدیل شدند و اقتصادهایشان در پی محاصره تنگه هرمز دچار اختلال شدند.آنها برای نجات برنامههای توسعهای خود، به هر قیمتی نیاز دارند مسیر دریایی دوباره باز شود؛ اما چنین اقدامی بدون آنکه این تصور ایجاد شود که این امر یک پیروزی نظامی برای ترامپ بوده است، امکانپذیر نیست. در میان تمام این تحولات، ایران نشان داده است که آمادگی دارد درباره مدیریت تنگه هرمز و کاهش محاصره مذاکره کند.دعوت به این پیمان بهعنوان یک اهرم چانهزنی و تضمین امنیتی عمل میکند؛ تضمینی مبنی بر اینکه کشورهای عرب همسایه، در صورت بازگشایی مسیر دریایی، از حملات علیه خاک ایران حمایت نخواهند کرد.اما فراتر از آن، ایران با پذیرفتن گفتوگو یا ورود به پیمان مکه، راهبرد آمریکا و اسرائیل برای انزوای کامل ایران را درهم میشکند. حضور تهران بر سر یک میز با عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، به ایران جایگاه یک بازیگر سیاسی مشروع و غیرقابلجایگزین برای برقراری ثبات را میدهد.برای شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، تأمین مالی بازسازی کشور همسایه یک اقدام خیرخواهانه نیست، بلکه یک راهبرد امنیتی است. این امر باید در قالب یک بلوک منطقهای تثبیت شود که ابعاد دفاعی را نیز در بر بگیرد.پیشرفت قابلتوجهی نیز تاکنون حاصل شده است.صندوقهای ثروت ملی عربستان سعودی، قطر و کویت میلیاردها دلار به اقتصاد ایران تزریق خواهند کرد؛ اما پرداخت این منابع به برچیده شدن تدریجی تأمین مالی شبهنظامیان مشروط خواهد بود و همین موضوع همچنان یک مانع محسوب میشود.آنچه عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان به ایران پیشنهاد میکنند، ایجاد فضای سیاسی لازم برای تهران جهت کنترل شبهنظامیان خود، بدون آنکه چنین اقدامی بهعنوان تسلیم شدن در برابر غرب تلقی شود، است.با پیوستن به این پیمان، این مسائل در داخل چارچوب پیمان مورد بحث قرار خواهند گرفت و ایران در قبال آنها پاسخگو خواهد بود؛ در حالی که همچنان کنترل شبهنظامیان خود را حفظ خواهد کرد. هدف، دستیابی به یک صلح کامل و بینقص نیست؛ بلکه ایجاد قواعد بازی بهاندازهای محدودکننده است که ایران پیش از فعال کردن نیروهای نیابتی منطقهای خود، دو بار درباره پیامدهای آن فکر کند.به نظر میرسد این ترتیبات میتواند عملی باشد؛ نه بهتنهایی، بلکه به این دلیل که اکنون ارادهای روشن برای حل گلوگاههایی وجود دارد که گفتوگوها را متوقف کرده بودند. ترامپ این موضوع را میداند و خواهان حل همین گلوگاههاست، اما بدون آنکه آسیب بیشتری به وجهه و تصویر سیاسی او وارد شود.و اسرائیل در این میان چه جایگاهی دارد؟بیشتر بخوانید:💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍کانال پایش در بله @payeshusa
