نوشتن واقعآ کار لذتبخشی است؛ همینکه انسان خودش نباشد؛ ولی در تمام ماجرایی که از آن گفتوگو میشود…
انتشار: 2026/07/02 14:42 UTC
نوشتن واقعآ کار لذتبخشی است؛ همینکه انسان خودش نباشد؛ ولی در تمام ماجرایی که از آن گفتوگو میشود جریان داشته باشد، از آن لذتبخشتر است. مثلا همین امروز من مرد و زنی عاشق و معشوق را با همدیگر سوار بر اسب در جنگل به گردش بردم. بعدازظهر یک روز پاییزی بود، برگ زرد درختان را باد به هر سو میبرد. من در این میان هم اسب بودم، هم سوار، هم برگ بودم، هم باد، هم خورشید قرمزی بودم که پلکهای ایشان را که غرق در عشق بود، نیمه میبستم و هم کلماتی بودم که آن دو بر زبان میآوردند.-گوستاو فلوبر، از کتاب مادام بواری
پستهای تلگرام — وهــمِ ســبــز🌱
‹ آسان گذرانید جهان گذران را. ›‹ آسان گذرانید جهان گذران را. ›
رفت آن سوار و با خود یک تار مو نبرده :)
من به اندازهی چشمانم خوشبختی میخواهم، به اندازهی یک صبح قشنگ، به اندازهی شیشهی کوچکی که آب در آن میخورد و تشنگی را میشوید.-سهراب سپهری
دشوارترین شکنجه این بود که ما یک به یک به درون خویش تبعید شدیم...
.
تو یه بازنده نیستی حتی اگه ببازی. مشکلی نداره دوباره پیداش میکنی. ولی مسئله اینجاست که، اگه لبخندی روی صورتمون نگه داریم وقتی داریم تو دل سختیها میریم بهمون جرئت جنگیدن میده. حتی اگه حسش نکنیم ولی وجود داره. ذهن ما فقط به لبامون نیاز داره که بخندن، اهمیتی نداره اگه واقعی باشه یا نباشه. اولین قدم تو جنگیدن علیه تاریکیه. پس بخند. :)