📘برای مادرم؛ اسطورهٔ تلاش و وفا به عهد 🏷مادرم در ۲۸ صفر ۱۴۴۸ق، برابر با ۲۱ مردادماه ۱۴۰۵ش، آسمانی ش…
انتشار: 2026/08/21 12:29 UTCدریافت: 2026/08/22 02:13 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 02:13 UTC
📘برای مادرم؛ اسطورهٔ تلاش و وفا به عهد 🏷مادرم در ۲۸ صفر ۱۴۴۸ق، برابر با ۲۱ مردادماه ۱۴۰۵ش، آسمانی شد. إنالله وإناإلیهراجعون. 🏷روزهای سخت، دستهای پرتوان ما خانوادهای پرجمعیت بودیم؛ پنج برادر و پنج خواهر. خانهمان حیاطی بیش از هزار متر داشت و در آن گاو…🏷میراثی برای مادران امروزاکنون که مادرم دیگر در میان ما نیست، بیش از گذشته به بزرگی فداکاریهایش پی میبرم. او در حالی هزینهٔ تحصیل مرا بر عهده گرفت که خود، زندگی سادهای داشت و بار سنگین خانوادهای پرجمعیت بر دوشش بود؛ اما هیچگاه نگفت که این پول را جای دیگری خرج کنیم و هیچگاه تحصیل دینی مرا هزینهای بیثمر ندانست.برای او، درس خواندن من تنها درس خواندن یک فرزند نبود؛ وفای به عهدی بود که با پدر بسته بود و امیدی بود که برای آیندهٔ من در دل داشت. کتاب، شهریه، رفتوآمد و دیگر نیازهای تحصیلم را با دلِ باز فراهم میکرد، بیآنکه مرا زیر بار منت بگذارد یا احساس سربار بودن به من بدهد.امروز، وقتی به آن سالها میاندیشم، میفهمم که گاهی هزینهای که مادری با سختی برای کتاب و تحصیل فرزندش میپردازد، سالها بعد به دانشی تبدیل میشود که بسیاری از آن بهره میبرند؛ و چهبسا همان، ذخیرهای برای آخرت او باشد. این نیز از میراثهای مادرم بود: اینکه استعداد و علاقهٔ فرزند را باید شناخت، برای بالیدن آن صبر کرد و در راه خیر، از تنگیِ دست نهراسید.🏷وقتی مادر میروداز وقتی جنازهٔ مادر را بر دوش گذاشتم، احساس میکنم دیگر مانند گذشته با زندگان قدم نمیزنم؛ گویی بخشی از وجودم همراه او به دنیای دیگری رفته است. از آن روز، راه رفتن برایم معنای دیگری پیدا کرده است؛ انگار در زمانی قدم میزنم که دیگر با شصت دقیقه اندازهگیری نمیشود و در مسیری راه میروم که دیگر مانند گذشته نمیبینمش.شاید وقتی انسان یکی از عزیزترین کسانش را از دست میدهد، نگاهش به زندگی و دنیا نیز تغییر میکند؛ چیزهایی را میبیند که پیش از آن، با وجود آشکار بودنشان، کمتر به آنها توجه میکرد. و من تازه بیشتر فهمیدهام که مادر برای فرزند فقط یک عزیز نیست؛ دنیای اوست. خداوند در قلب مادر، دنیایی از فرزندانش قرار داده است؛ شادی آنان را شادی او و رنج آنان را رنج او ساخته است.مادرم نیز تمام زندگیاش را برای ما گذاشت؛ برای آسایش ما زحمت کشید، برای آیندهمان از خودش گذشت و تا آخرین روز، دلش با فرزندانش بود.پدرم رفت، اما عهد او ماند؛ و مادر، سالها پس از او، آن عهد را با تمام وجود حفظ کرد. اکنون که مادرم نیز رفته است، بیشتر از همیشه میفهمم که بخش بزرگی از آنچه امروز هستم، حاصل دستهای خسته اما پربرکت اوست؛ حاصل اشکهایی که بیصدا ریخت، دعاهایی که در خلوت کرد، هزینههایی که با سختی فراهم آورد و عهدی که تا آخرین روز زندگی بر سر آن ایستاد.مادر رفت، اما تلاشش، وفایش به عهد، دعاهایش و خاطرهٔ دستهای خسته و مهربانش در جان ما باقی خواهد ماند.خدایا، آن زن مؤمن، پرتلاش و وفادار را که سالها بار سنگین زندگی خانواده را بر دوش کشید، مهمان رحمت بیپایان خود قرار ده.خدایا، پاداش تمام رنجهایی را که برای ما کشید، تمام اشکهایی را که برای ما ریخت و تمام گامهایی را که برای تربیت و آیندهٔ ما برداشت، به بهترین وجه نصیبش فرما.خدایا، ما را از ادامهدهندگان راه خیر او قرار بده و در روزی که دوباره در محضر تو گرد هم میآییم، ما را در کنار او جمع بفرما.اللهم اغفر لها وارحمها، وعافها واعف عنها، وأكرم نزلها، ووسّع مدخلها، واجعل قبرها روضةً من رياض الجنة. اللَّهُمَّ لا تحرمنا أجرها، ولا تفتنّا بعدها.آمین یا رب العالمین.👇📘☘ @Valiallah_rafiie🏷 @Valiallah_rafiie