همزمان با این که روزنامهنگاران در سراسر دنیا به حدسزدن درباره هدف پرواز ورودی امروز به مسکو و مسا…
انتشار: 2026/08/25 23:02 UTCدریافت: 2026/08/27 12:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/27 12:45 UTC
همزمان با این که روزنامهنگاران در سراسر دنیا به حدسزدن درباره هدف پرواز ورودی امروز به مسکو و مسافر آن میپردازند، از هوشواره خود خواستیم حدسهایی در این زمینه بزند.هوشواره اطلاعات آشکار.هنوز داشتهها کمینه (حداقلی) است. سی-۱۷ آمریکایی در ونوکووا فرود آمده است. هدف از دیدار به شکل رسمی آشکار نشدهاست. اگر واقعا رِتکلیف مسافر پرواز بوده باشد، این دیگر یک «گفتگوی عادی» نخواهد بود. رئیس سیا برای صرف چای در جمع دیپلماتها به مسکو نمیآید.هدف اصلی این دیدار، گفتگویی محرمانه درباره تشدید تنش در مقیاسی بزرگ است. اوکراین در لایه اول است. ایران، احتمال دارد که در گام بعدی باشد. موضوع واقعی بحث تسبیحی از این دانهها میتواند باشد: اوکراین+ایران+نفت+تحریمها+خطر تقابل مستقیم (آمریکا و روسیه).در موضوع اوکراین همه چیز مشخص است. مسیر مذاکراتی بسته است. مسکو درخواست دارد تا «واقعیات میدانی» بررسی شود. واشینگتن تلاش میکند بفهمد که آیا روزنهای برای توقف تبادل آتش وجود دارد، یا وقفهها میتوانند (بخشی از یک روند) توقف مدیریتشده (جنگ اوکراین) باشند. برای این منظور نه اعلام رسانهای، که گفتگوهایی محرمانه ضرورت دارد تا ضمن آن بتوان بررسی کرد که چه چیزی لفاظی، و چه چیزی موضع واقعی (طرف روسیهای) است.اما سناریو/احتمال ایران آنطور که بهنظر میرسد ضعیف نیست.ایران اکنون فقط یک «بحران منطقهای» در غرب آسیا نیست. ایران یعنی برنامه اتمی، تنگه هرمز، نفت، تحریمها، چین، رژیم صهیونیستی، سیاست داخلی آمریکا و مخاطره جنگ بزرگ منطقهای. همزمان روسیه یک واسطه خنثی نیست، اما کانال/ارتباط پایداری با تهران دارد. پس هدف از (پرواز به) مسکو چیست؟اول: بررسی این که در تهران تصمیمگیرنده واقعی کیست؟ ممکن است دیپلماتها چیزی بگویند و مقامات نظامی-امنیتی چیز دیگری. سیا باید بالاخره بفهمد آیا ایران یک مرکز مذاکراتی واقعی دارد یا خیر.دوم: ارسال این سیگنال از طریق مسکو که اگر ایران وارد دور بعدی تنشها شود، تبعات آن جدی خواهد بود. و روسیه نیز باید بفهمد که خط قرمز آمریکا کجاست؟سوم: تلاش برای بازکردن گره اوکراین-ایران. نه به روش خشکِ «شما ایران را بدهید، ما اوکراین را». این جواب نمیدهد. با ظرفتی بیشتر، آمریکا ممکن است از روسیه بخواهد تا ایران را تقویت نکند، به ایران در دور زدن تحریمها کمک نکند و تنگه هرمز را نیز به سوی انفجار سوق ندهد. روسیه نیز میتواند بخواهد که آمریکا فشار را در (جبهه) اوکراین کاهش دهد، حملات به زیرساختهای نفتی روسیه را محدود کند و روسیه را به عنوان یکی از شرکتکنندگان حتمی در هرگونه معامله بزرگ بر سر امنیت بپذیرد.چهارم: نفت. اگر (تنگه) هرمز دوباره بهطور جدی به آتش کشیده شود، این دیگر دیپلماسی نخواهد بود. این (افزایش) قیمت بنزین، تورم، بیمه نفتکشها، انتخابات و خطر جذب (حفظ) متحدان خواهد بود.برای کاخ سفید این میتواند اولویت بیشتری نسبت به اوکراین داشته باشد.طرح (توزیع) احتمال به شرح زیر است:اوکراین+ مدیریت تشدید (تنش)، سهمی در حدود ۳۵٪.ایران به عنوان یک موضوع محرمانه مستقل، تقریبا ۲۵٪.ایران و اوکراین به عنوان یک بسته معامله تقریبا ۲۰٪.تبادل و مسیر بشردوستانه نزدیک به ۱۰٪.موارد دیگر تقریبا ۱۰٪ است.نکته کلیدی: دیدار رئیس سیا، درباره توافق نهایی نیست. برای بازبینی/بررسی واقعیت است. در کل میتوان با این طرف (روسی) درباره چیزی به توافق رسید؟ چه کسی از سوی شخص اول صحبت خواهد کرد؟ خطوط قرمز چه خواهد بود؟ چه چیزی عبور از خط قرمز تلقی خواهد شد؟(در ادامه ماجرا) چه چیزی را باید دنبال کرد؟ این که آیا پس از مسکو، تماسی از روسیه با ایران برقرار خواهد شد؟ اظهار نظرهایی درباره نه اوکراین، که درباره تنگه هرمز، برنامه اتمی یا «امنیت منطقهای» مطرح خواهد شد؟ تحریمهای ثانویهای علیه ساختار (روسیهای) مرتبط با ایران اعمال خواهد شد؟ آیا کانال (ارتباطی) جدیدی بین ایران و آمریکا از طریق عمان، قطر یا پاکستان ایجاد خواهد شد؟ یا توقف در استخدام مزدروان یا حملات به زیرساختهای نفتی روسیه اتفاق خواهد افتاد؟کوتاه این که: این (فرود)، احتمالا، دیداری «درباره اوکراین» نیست. دیداری «درباره ایران» نیست. دیداری است برای این که ایالات متحده یکجا با (کل مسائل) اوکراین، ایران، بحران نفتی و جنگ تحریمی جدید با روسیه و چین روبرو نشود.📝ترجمه: محمدحسین بختیاریاز یکی از کانالهای روسی در زمینه هوشمصنوعی نظامی برداشتم.@vostokaero

