...که هنوز من نبودم، که تو در دلم نشستی♤ سعدی۱بی عشق، ستارهها، هلاکآباد اند؛هرچند که استعارهٔ م…
انتشار: 2026/08/24 03:39 UTCدریافت: 2026/08/24 19:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 19:45 UTC
...که هنوز من نبودم، که تو در دلم نشستی♤ سعدی۱بی عشق، ستارهها، هلاکآباد اند؛هرچند که استعارهٔ میلاد اندوقتیکه زمان، هنوز قنداقی بود:تا عشقِ تو، لحظهها، هُلَم میدادند۲موجِ عدم از هر سو و ما در کفِ هیچدر یک کفه: ثِقلِ پوچ و در یک کفه: هیچاز زندگی و معنیِ آن پرسیدی؛مشغول شدن به هرچه شد، در صفِ هیچ۳در دستِ جنون، آلتِ قتّاله شدیمدر بدرقهٔ خود، نِیِ خوشناله شدیمقُنداق، اَتلمَتل، الفبا، سرسام؛ما تا بهخود آمدیم، صدساله شدیم۴یکبار، ز چشمِ من، تو را باید دیدمِنهایِ حضورِ تن، تو را باید دیدرفتی که نیایی و نخواهی آمد؛در حالِ نیامدن، تو را باید دید۵سرمایهٔ من، جز این هزارانغم، نیست؛انصاف، اگر دهید، اصلاً کم نیست!از قافیه خواستم ردیفم بکند؛شاکی شد و رفت؛ لعنتی، آدم نیست!۶تو، فرعِ وجود، نیستی؛ اصلی، توهمواره اَبَر ستارهٔ فصلی، توهر جایِ فلک را که بگویی، گشتم؛آخر به کجایِ آسمان، وصلی، تو...!؟□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- رباعی - نو رباعی · تطابق دقیق — ۲ شهریور ۱۴۰۵، ۱۱:۵۰
- اشعار امیرحسین دیبایی · تطابق دقیق — ۲ شهریور ۱۴۰۵، ۱۹:۴۵
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — اشعار امیرحسین دیبایی
اشعار امیرحسین دیبایی pinned «رفتم به عروسیِ چمن، بیدعوت! پرسید بهناز، یاسمن: "بیدعوت...؟" یک شانهبهسر، داد زد: "از اقواماند!" شد مِنبرِ وی، شانهٔ من، بیدعوت... □ امیرحسین دیبایی @amir1972diba»
رفتم به عروسیِ چمن، بیدعوت!پرسید بهناز، یاسمن: "بیدعوت...؟"یک شانهبهسر، داد زد: "از اقواماند!"شد مِنبرِ وی، شانهٔ من، بیدعوت...□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba
♤ غالب دهلوی◇ سدهٔ سیزدهمفرصت،ز دسترفتهو حسرت،فشرده پایکار از دوا گذشته و افسون نکرده کسیارب! به زاهدان چه دهی خُلدِ رایگان؟جورِ بُتان ندیده و دل، خون نکرده کس!؟پیچد بهخود، ز وحشتِ من، پیشبینِ منتشبیهِ من هنوز به مجنون نکرده کس...@amir1972diba
حتی نزدیکترین چیز، رنگی از فاصله دارد.ریلکه@out_of_harmony
اشعار امیرحسین دیبایی pinned «چُنان در آینهها گم شدم که تصویرم: برای یافتنم، جایزه گذاشتهاست! تحمّلِ همگان را چُنان بلد شدهام: که دوست، نامِ مرا، معجزه گذاشتهاست مرا به اسم و قیافه، بهجا نمیآرند؛ زمان، برای کسی، حافظه گذاشتهاست!؟ به عیبِ قافیه منگر! برو شراب بیار! بپرس ساقیِ…»
چُنان در آینهها گم شدم که تصویرم:برای یافتنم، جایزه گذاشتهاست!تحمّلِ همگان را چُنان بلد شدهام:که دوست، نامِ مرا، معجزه گذاشتهاست مرا به اسم و قیافه، بهجا نمیآرند؛زمان، برای کسی، حافظه گذاشتهاست!؟به عیبِ قافیه منگر! برو شراب بیار!بپرس ساقیِ مجلس، مَزه، گذاشتهاست؟□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba