گفتگویی کوتاه پیرامون سبک #گفتایینگفتگوگر: #پگاه_آرمانی#پرسش_سوم: سروده گفتایین در روایت چه تفاوتی…

👇👆نکات مثبت ۱. معناگریزی عمق معنا: این تکنیک به شعر عمق و پیچیدگی بیشتری می‌بخشد و به خواننده این امکان را می‌دهد که به تفسیرهای مختلفی از آن برسد. جذب توجه: بازی با معانی باعث جذب بیشتر مخاطب می‌شود و حس کنجکاوی را در او بیدار می‌کند تجربه احساسی: با استفاده از نمادها و ایماژها، شعر می‌تواند احساساتی عمیق‌تری را منتقل کند و ارتباط نزدیک‌تری با خواننده برقرار کند ۲. متن‌گریزی آزادی خلاقیت: این تکنیک به شاعر این آزادی را می‌دهد تا از قواعد سنتی دور شود و شکل‌های جدیدی از بیان بسازد نوآوری: متن‌گریزی می‌تواند منجر به ایجاد فرم‌های جدید و جذاب در شعر شود که تجربه‌های تازه‌ای برای خواننده به ارمغان می‌آورد دسترس‌پذیری: استفاده از زبان روزمره می‌تواند شعر را برای مخاطبان عادی قابل فهم‌تر کند و ارتباط بیشتری ایجاد کند. نکات منفی ۱. معناگریزی ابهام: این تکنیک ممکن است منجر به ابهام و سردرگمی شود و برخی خوانندگان نتوانند به درستی معنا را درک کنند عدم ارتباط: برخی از مخاطبان ممکن است احساس کنند که شعر بیش از حد پیچیده و دور از دسترس است و نتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. ۲. متن‌گریزی شکستن قالب: دور شدن از فرم‌های سنتی ممکن است به برخی از خوانندگان خوش نیاید و احساس کنند که اثر فاقد ساختار و انسجام است. کاهش تأثیر: استفاده بیش از حد از زبان عامیانه ممکن است به کاهش زیبایی ادبی و جذابیت شعر بیانجامد.این دو تکنیک هر یک مزایا و معایب خاص خود را دارند و نحوه استفاده از آن‌ها به سبک و دیدگاه شاعر بستگی داردتهیه و جمع آوری مطالب؛ #امیر #نورمحمدی t.me/amirnormohamadi1976

معناگریزی و متن‌گریزیبدانیم👇 دو مفهوم مهم در تحلیل و نقد شعر هستند. این دو تکنیک شاعرانه به شاعر امکان می‌دهند که به شیوه‌های متفاوتی با معنا و متن شعر خود بازی کنند. بیایید هر کدام را بررسی کنیم ۱. معناگریزیتعریف: معناگریزی به معنای آن است که شاعر از بیان معانی مستقیم و واضح خودداری کرده و به جای آن از تعابیر، نمادها، و ایماژهای پیچیده استفاده می‌کند تا معنای اصلی را پنهان کند. این تکنیک باعث می‌شود که خواننده با آثار شاعر به طور عمیق‌تری ارتباط برقرار کند و تفسیرهای متفاوتی از شعر داشته باشد.ویژگی‌ها: استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ایجاد فضاهای ابهام‌آمیز دعوت به تفکر و تفسیر شخصی ۲. متن‌گریزیتعریف: متن‌گریزی به معنای این است که شاعر از ساختارهای متعارف و قواعد شاعری خارج می‌شود. این تکنیک ممکن است شامل شکست در قاعده‌های وزنی، قافیه، یا حتی استفاده از زبان عامیانه باشد. این امر به شاعر این امکان را می‌دهد تا احساسات و تجربیات خود را به شکلی جدید و متفاوت از قالب‌های سنتی بیان کند.ویژگی‌ها: آزادی در فرم و ساختار استفاده از زبان روزمره یا غیررسمی کاهش الزام به قواعد وزنی و قافیه نتیجه‌گیریمعناگریزی و متن‌گریزی هر دو ابزاری قدرتمند در دست شاعران هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهند تا با آسیب‌پذیری و عواطف انسانی عمیق‌تری بازی کنند. این تکنیک‌ها می‌توانند به عمق شعر افزوده و تجربیات متفاوتی را برای خوانندگان ایجاد کنند.تهیه و جمع آوری مطالب؛ #امیر #نورمحمدی ادامه👇t.me/amirnormohamadi1976

شعر چند ریختی (یا شعر چندگانه) به نوعی از شعر اشاره دارد که در آن شاعر از قالب‌های مختلف و فرم‌های گوناگون شعری استفاده می‌کند. این نوع شعر ممکن است شامل ترکیبی از سبک‌ها، وزن‌ها، قافیه‌ها و حتی مضامین مختلف باشد. هدف اصلی شعر چندریختی ایجاد تنوع، غنای احساسی و ارائه‌ی تجربه‌های چندوجهی به خواننده است.### ویژگی‌های شعر چندریختی:۱. تنوع در فرم: - شاعران چندریختی غالباً از اشکال مختلف شعری استفاده می‌کنند، از جمله شعر آزاد، شعر کلاسیک، و حتی نثر. این تنوع به شاعر امکان می‌دهد تا احساسات و مفاهیم مختلف را به شیوه‌های متفاوت بیان کند.۲. ترکیب مضامین: - این نوع شعر معمولاً شامل ترکیب مضامین مختلف است. به عنوان مثال، شاعری ممکن است موضوعاتی از عشق، تنهایی، جنگ، طبیعت و فلسفه را در یک شعر بگنجاند.۳. اینترتکست: - شعر چندریختی می‌تواند به ارجاعات و تأثیرات متنی از آثار دیگر شاعران، نویسندگان و هنرمندان بپردازد. این نوع ارجاعات می‌تواند به غنای شعر افزوده و خواننده را به تفکر و تأمل بیشتر دعوت کند.۴. استفاده از زبان و سبک‌های متنوع: - شاعران این سبک ممکن است از زبان روزمره، زبان شعر کلاسیک، یا زبان‌های خاص دیگر استفاده کنند. این تنوع زبانی می‌تواند به غنای لحن و احساسات شعر کمک کند.۵. احساسات چندوجهی: - شعر چندریختی عمدتاً به بیان احساسات و تجربیات انسانی به شیوه‌ای چندبعدی و پیچیده می‌پردازد. این نوع احساسات و تجربیات می‌تواند نشان‌دهنده‌ی تضاد و تناقض‌ها در زندگی انسانی باشد.### شاعران و آثار:شاعران معاصر و مدرن بسیاری از تکنیک‌های چندریختی در آثار خود استفاده کردند. به عنوان مثال، شاعران معاصر مانند «سهراب سپهری» و «احمد شاملو» در برخی از آثار خود از این تکنیک بهره گرفته‌‌اند. ### نتیجه‌گیری:شعر چندریختی به عنوان یک ابزار جالب برای بیان تجربیات انسانی و احساسات عمیق، به شاعران این امکان را می‌دهد تا با استفاده از فرم‌های مختلف، تنوع و غنای بیشتری به آثار خود ببخشند. این نوع شعر، خواننده را به دنیای پیچیده‌ای از احساسات و معانی دعوت می‌کند و او را در فرآیند تفسیر و درک شعر مشارکت می‌دهدتهیه و گردآوری#امیر #نورمحمدیhttps://t.me/amirnormohamadi1976t.me/amirnormohamadi1976

چالنگی مانند دیگر حجم گرا ها در کار خود به چند سطح ذهن رسیده است ، یکی به انتزاع برای بُعد و عمق بخشیدن به تصاویر در زبان ، دیگر به انضمام برای راحت تر کردن زبان برای درک بهتر ، اکثر شاعران ، به جر شاعران شعر دیگر و حجم ، به گونه ای تنها به یک سطح ذهن رسیده بودند که به بسط آن ادامه دادند ، اما این تلفیق زبانی شعر چالنگی دو ذهنیت را برای مخاطب به وجود آورد ، یکی اینکه مخاطب در جاهایی از کار با تصاویری کاملا ذهنی و به فضایی از کوبیسم رسیده مواجه اند ، که در برخورد با این گونه تصاویر شاعر را مانند دیگر شاعران بزرگ شعر حجم و دیگر متهم به پراکنده گویی میکنند ، اما این مخاطبان کسانی هستند که به خاطر ذهن تنبل خود به دنبال رابطه های عینی میگیردند ، که درک رابطه ها با حذف خط روایی برایشان دشوار خواهد شد ، و البته کسانی مثل " بورخس " معتقد هستد برای زبان ذهنی ، منتقد نباید دنبال رابطه ی عینی بگردد ، چرا که در ذهن رابطه های ذهنی اتفاق می افتد ، نا گفته نماند که هگل معتقد است : (( ایدئال همانا وحدت ذاتی است ، وحدتی از مضمونش نه صرفا وحدت بیرونی صُوری بلکه وحدتی درون ذاتی )) ( هگل ، 1382 ، 234 ) ، همین مخاطبان در برخورد با زبان عینی و رفتار انضمامی چالنگی با استعارات و کلمات ، او را به نثر متهم میکنند ، که باید در این باره ، متن مستقلی درباره ی زبان شخصی چالنگی نوشت و توضیح داد ، وقتی شاعری به رفتاری شخصی با مولفه های زبان رسیده باشد ، و دستور عرف زبان را درهم شکسته باشد ، به شعر رسیده است ، حالا جاهایی از زبان ممکن است شاعر ، به ضرب المثل ها ، یا نماد های جهان پیرامون پرداخته باشد که ترجیح داده است با این گزاره ها برای درک بهتر مخاطب رفتاری داشته باشد که در زبان معیار رعایت می شود . اما چالنگی به واقعیت های محض نزدیک نمی شود ، چرا که وقتی توانست نظم زبان را درهم بشکند و نظم جدیدی برای خود بریزد ، قطعا اگر به واقعیت ها هم رجوع کند ، آنها را به حالتی کمی متمایز از زبان عرف آنها به کار میگیرد ، و اینکه چالنگی به خوبی میداند ، : (( امکان واقعی ، همانند خرد به مرز های دقیقی محدود می شود ، امکان انتزاعی همانند تخیل بی خد و مرز است . در امکان واقعی کوشیده می شود تا ضرورت و واقعیت ابژه ی آن توضیح داده شود )) ( مارکس ، 1391 ، 56 ) البته مارکس از این برای زبان علم استناد می کند ، اما در شعر کاملا برعکس علم انتزاع مورد علاقه ی مخاطب خواهد بود .t.me/amirnormohamadi1976

نگاهی به شعر دیگر مولفها🌹حفظ ریتم 🌹 آهنگ درونی شعر از طریق دقت و ظرافت در همنشینی واژگان، 🌹یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌های اشعار هوشنگ چالنگی است؛ 🌹اشعاری که در آن‌ها زبان در عین سادگی و نزدیکی به نثر، 🌹از آهنگی درونی پیروی می‌کند و نرم و آهسته پیش می‌رود؛ 🌹گرچه در پشت این آهستگی انگار حادثه‌ای در حال رخ دادن است؛ 🌹حادثه‌ای فشرده‌شده در تصویرهای آهنگین اشعار و گاه تصویرهای شاعر، سخت با طبیعت می‌آمیزند و از دل طبیعت سر برمی‌کنند.🌹 نوعی معماری تصویری وجود دارد 🌹که معنا را در متن شعرها به تعویق می‌اندازد🌹 که باعث از بین رفتن مشخصه‌های تک‌معنایی واژگان می‌شود.🌹با این وجود، زمان در آثار جدیدتر وی به معنای فرصت و امکان نیست بلکه نوعی تعویق و بازآفرینی معنا و فضاست، در حالی‌که تا پیش از این، این نوع رفتارهای شعری را بیشتر در آثار یدالله رؤیایی و بهرام اردبیلی شاهد بوده‌ایمبرگرفته از مطالبی از شعر دیگر(هوشنگ چالنگی)علوم و فنون ادبی @amirnormohamadi1976

🌹 شعر دیگر 🌹شعر دیگر یا آن‌طور که اسماعیل نوری‌علاء آن‌ها را می‌نامد 🌹«شعر موج نوی مشکل»🌹گونه‌ای از شعر نو فارسی است که از شعر موج نو مشتق شده است.ریشه‌های شکل‌گیریانواعاسماعیل نوری‌علاء شعر عده‌ای از شاعران شعر موج نو را از شعر موج نو اصیل نمی‌داند.او معتقد است همهٔ خصوصیات موج نو - به طور کلی - در مورد این شاخه صادق است، با این تفاوت که اگر در شاخهٔ اصیل موج نو کوشش در به وجود آوردن وسایل ایجاد رابطه همچنان برقرار است، در این شاخه، شعر به صورت مشکل و نامفهوم و اصم درآمده و گاه ایجاد رابطه با آن غیرممکن می‌شود. شعر این شاخه از موج نو بیشتر چشم به کوشش‌های شاخهٔ «شعر نوی حاشیه‌ای» دارد و می‌کوشد تا از تجارب دست‌نخوردهٔ آن‌ها استفاده کند.نوری‌علاءشاعران مشکل‌گوی موج نو (یا همان «شعر دیگر») را نیز به دو گروه تقسیم می‌کند:الف. نثرگرایان مشکل‌گوی موج نو؛ که در آن میان ازبهرام اردبیلی، بیژن الهی، پرویز اسلامپور، هوتن نجات، حسین رسائل و حمید عرفان نام می‌برد؛ و دربارهٔ بیژن الهی می‌نویسد:اولین کسی که در این راه قدم می‌زند بیژن الهی است. او که در اشعار نخستین خود تمایلی به ساده‌گویی و ایجاد رابطه با خواننده [داشت] رفته‌رفته از این کار سر باز می‌زند و اشعارش به یک‌باره تبدیل به حجمی سیاه و دست‌نیافتنی می‌گردد.ب. نظم‌گرایان مشکل‌گوی موج نو؛ که به اعتقادنوری‌علاء مهم‌ترین شاعر این شاخه یدالله رؤیاییاست.@amirnormohamadi1976