توجه 📣توجه📣‼️‼️کسب امتیاز بازآموزی ‼️‼️@azmoontojihimodavemm✅ کلیه دوره های وبینار✅ کلیه دوره های غ…

🐠🐡 تازه های علمی: یافته‌های یک پژوهش تازه حاکی از آن است که مکمل‌های دوران بارداری عمدتاً حاوی مقدار توصیه‌شده اسیدهای چرب امگا-۳ برای کمک به پیشگیری از زایمان زودرس نیستند:✔️ اکثر مکمل‌های دوران بارداری حاوی مقدار کافی از اسیدهای چرب امگا-۳ نیستند؛ مقادیری که میتوانند به پیشگیری از زایمان زودرس، یعنی تولد نوزاد پیش از هفتهٔ ۳۷ بارداری، کمک کنند. این یافته، نتیجهٔ اصلی مطالعهٔ جدیدی key finding of a new study است که توسط تیم پژوهشی دکتر اسکربوتاکوس، رزیدنت طب خانواده و متخصص تغذیه در دانشکده پزشکی ویرجینیای شرقی انجام شده و در "مجلهٔ پری‌ناتولوژی آمریکا" American Journal of Perinatology منتشر شده است.✔️ دکتر اسکربوتاکوس و همکارانش، با استفاده از پایگاه داده برچسب‌گذاری مکمل‌های غذایی وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، مکمل‌های دوران بارداری را که حاوی اسیدهای چرب امگا-۳ بودند، شناسایی کردند. سپس مقدار اسیدهای چرب امگا-۳ درج‌شده روی برچسب این محصولات را با مقادیر توصیه‌شده در دستورالعمل‌های جدید منتشرشده در مجله American Journal of Obstetrics and Gynecology Maternal-Fetal Medicine مقایسه کردند. این دستورالعمل‌ها، توسط گروهی از متخصصان و نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی فعال در حوزه سلامت مادر و کودک تدوین شده است. بر اساس این دستورالعمل‌ها، میزان توصیه‌شده مصرف اسیدهای چرب امگا-۳ در دوران بارداری، بسته به کافی یا ناکافی بودن میزان دریافت این اسیدهای چرب پیش از بارداری متفاوت است.✔️ اسکربوتاکوس و همکارانش دریافتند که ۷۰ درصد از مکمل‌های دوران بارداری که حاوی اسیدهای چرب امگا-۳ بودند، مقدار توصیه‌شده برای زنان با دریافت کافی این اسیدهای چرب را تأمین می‌کردند. بااین‌حال، مطالعات پیشین نشان داده‌اند که تنها ۵ درصد از زنان باردار و زنان در سنین باروری، مقادیر کافی از اسیدهای چرب امگا-۳ را از طریق رژیم غذایی خود دریافت می‌کنند. بنابراین، برای زنانی که دریافت غذایی ناکافی از امگا-۳ دارند، استفاده از مکمل دوران بارداری حاوی میزان بالاتری از اسیدهای چرب امگا-۳، میتواند سودمند باشد.⁉️ چرا این موضوع اهمیت دارد؟✔️ زایمان زودرس، یکی از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر نوزادان در سراسر جهان به شمار می‌رود. همچنین، زایمان زودرس از عوامل اصلی بروز بیماری‌ها و عوارض دوران نوزادی است که می‌توانند به بستری طولانی‌مدت و پرهزینه در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) منجر شوند. افزون بر پیامدهای جسمانی و اقتصادی، زایمان زودرس بار عاطفی و روانی قابل‌توجهی را نیز بر والدین و خانواده‌ها تحمیل می‌کند. زایمان زودرس همچنین خطر بروز پیامدهای نامطلوب و بلندمدت سلامت را در دوران کودکی و بزرگسالی افزایش می‌دهد. این پیامدها می‌توانند شامل اختلالات شناختی و ناتوانی ذهنی، بیماری‌های مزمن از جمله پرفشاری خون، دیابت و همچنین اختلالات و بیماری‌های روان‌پزشکی در بزرگسالی باشند.✔️ بااین‌حال، گزینه‌های درمانی مؤثری برای زایمان زودرس نسبتاً محدود هستند. در این میان، اسیدهای چرب امگا-۳ میتوانند نقش مهمی ایفا کنند. این اسیدهای چرب با کاهش تولید مولکول‌های پیام‌رسانی که آغاز فرایند زایمان را تحریک می‌کنند، می‌توانند خطر زایمان زودرس را کاهش دهند.✔️ یک مرور کاکرین بر روی ۲۶ کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده نشان داد که مصرف روزانه ۱۰۰۰ میلی‌گرم مکمل اسیدهای چرب امگا-۳ می‌تواند خطر زایمان زودرس را ۱۱٪ و خطر زایمان زودرس زودهنگام (قبل از هفته ۳۴ بارداری) را ۴۲٪ کاهش دهد. با توجه به اینکه مکمل‌های دوران بارداری اغلب حاوی مقدار موردنیاز اسیدهای چرب امگا ۳ نیستند، یک گزینه این است که در کنار ویتامین‌های دوران بارداری، یک مکمل امگا ۳ نیز به‌صورت جداگانه مصرف شود تا کمبود این اسیدهای چرب جبران شده و از فواید آن بهره‌مند شوید.✔️ بااین حال، مصرف مکمل‌های امگا-۳ همیشه ضروری نیست. دستورالعمل‌های جدید توصیه می‌کنند که همه زنان در سنین باروری روزانه ۲۵۰ میلی‌گرم امگا-۳ مصرف کنند. این مقدار را می‌توان با مصرف تقریباً دو وعده ۳ اونسی (حدود ۸۵ گرمی) در هفته از ماهی‌های چرب مانند سالمون، ماهی خال‌مخالی، شاه‌ماهی، ساردین و آنچوی دریافت کرد. وقتی زنان پیش از بارداری مصرف اسیدهای چرب امگا-۳ خود را افزایش می‌دهند، میزان توصیه‌شده مصرف آن‌ها در دوران بارداری کمتر می‌شود. این روش میتواند نیاز به مصرف مکمل‌ها را از همان ابتدا برطرف کند.✅ Prenatal supplements largely lack the recommended amount of omega-3 fatty acids to help prevent preterm birth − new researchtheconversation.com/prenatal-supplements-… دکتر مهدی شاهمیرانیt.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo

⁉️ 🐠🐡 امگا-۳ در بارداری؛ آیا دریافت حداقل ۲۰۰ میلی‌گرم DHA در روز ضروری است؟ توصیه رسمی «انجمن‌های تغذیه آلمان و اتریش» DGE/ÖGE چیست؟✔️ به روزترین توصیه «انجمن تغذیه آلمان و انجمن تغذیه اتریش» DGE/ÖGE: زنان باردار و شیرده باید به‌طور میانگین حداقل ۲۰۰ میلی‌گرم DHA در روز دریافت کنند. این مقدار می‌تواند با مصرف ۱–۲ وعده ماهی چرب در هفته مانند سالمون، ماهی خال‌مخالی، شاه‌ماهی، ساردین و آنچوی نیز تأمین شود. در زنان بارداری که ماهی چرب مصرف نمی‌کنند، مکمل DHA به میزان ۲۰۰ میلیگرم در روز برای دستیابی به این هدف توصیه می‌شود.✔️ دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA)، نقش مهمی در تکامل بینایی و مغز جنین دارد. اگرچه شواهد موجود درباره فواید مصرف مکمل DHA در دوران بارداری بر رشد شناختی کودک یکدست و قطعی نیست، کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده نشان داده‌اند که مصرف DHA می‌تواند خطر زایمان زودرس زودهنگام (early preterm birth) را به‌طور معناداری کاهش دهد. ازاین‌رو، به زنان بارداری که به‌طور منظم ماهی‌های چرب مصرف نمی‌کنند، توصیه می‌شود برای تأمین میانگین دریافت روزانه ۲۰۰ میلی‌گرم DHA ــ که در «مقادیر مرجع تغذیه‌ای آلمان، اتریش و سوئیس (DA-CH)» برای زنان باردار توصیه شده است ــ از مکمل DHA استفاده کنند.✅ dge.de/wissenschaft/referenzwerte/fett-es… dge.de/gesunde-ernaehrung/faq/nahrungserg… دکتر مهدی شاهمیرانیt.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo

🍺❤️ تازه های علمی: یک مطالعه ۳۰ ساله، ارتباطی شگفت‌انگیز میان مصرف الکل، نوع نوشیدنی الکلی با طول عمر و خطر حمله قلبی یافت کرد:✔️ رابطه میان مصرف الکل و سلامت قلبی‌عروقی، پیچیده است. در برخی پژوهش‌ها، الگوی J‌ شکل برای این رابطه گزارش شده است؛ بااین‌حال، نگرانی‌هایی نیز درباره «فرضیهٔ ترک مصرف الکل به دلیل بیماری» “sick quitter” مطرح شده است. همچنین، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد حتی میزان کم مصرف الکل نیز ممکن است با پیامدهای نامطلوبی برای سلامت همراه باشد. افزون بر این، یافته‌های پژوهشی بسته به منطقه جغرافیایی و نوع نوشیدنی الکلی متفاوت هستند.✔️ در مطالعه‌ای اخیر که در ۷ اوت ۲۰۲۶ در "مجله مراقبت‌های اولیه سلامت اسکاندیناوی" Scandinavian Journal of Primary Health Care منتشر شده است، گروهی از پژوهشگران به بررسی ارتباط میان مصرف الکل و نوع نوشیدنی الکلی با بروز انفارکتوس میوکارد (MI)، سکته مغزی و مرگ‌ومیر ناشی از همه علل پرداختند. این مطالعه، مردان سوئدیِ میانسالِ شاغل در صنعت خودروسازی را طی یک دوره ۳۰ ساله مورد پیگیری قرار داده است.✔️ این تحلیل طولی آینده‌نگر از داده‌های مطالعه Coeur استفاده کرد که در سال ۱۹۹۳ در میان ۱٬۱۴۴ مرد ۴۵ تا ۵۰ ساله شاغل در شرکت ولوو در گوتنبرگ، سوئد، آغاز شده بود. پس از کنار گذاشتن افرادی که از مشارکت در مطالعه امتناع کرده بودند، مبتلایان به بیماری، افراد تحت درمان‌های قلبی‌عروقی، یک مورد پرت در میزان مصرف الکل، و همچنین ۲۶ شرکت‌کننده دارای داده‌های ناقص، در نهایت ۹۷۳ مرد در تحلیل وارد شدند. اطلاعات پایه شامل مصرف الکل، فشار خون، آزمونهای آزمایشگاهی، وضعیت سیگار کشیدن، فعالیت بدنی، دیابت، جایگاه شغلی و وضعیت خانوار بود. همچنین، در سال ۱۹۹۵ یک مطالعه فرعی انجام شد که در آن نمونه‌های خون از ۱۷۳ نفر و پرسشنامه از ۸۴ نفر جمع‌آوری شد تا تحلیل‌های تکمیلی انجام گیرد.✔️ میزان کل مصرف الکل بر اساس تعداد نوشیدنی‌های مصرف‌شده در هفته که توسط خود افراد گزارش شده بود و مقدار تخمینی الکل خالص موجود در هر نوشیدنی محاسبه شد: ۶ گرم برای آبجو، ۱۴ گرم برای شراب و ۱۳ گرم برای مشروبات الکلی قوی. شرکت‌کنندگان بر اساس میزان کل مصرف، نوع نوشیدنی، گروه‌های رتبه‌بندی‌شده مصرف و همچنین مصرف پرخطر (حداقل ۱۲۰ گرم در هفته) دسته‌بندی شدند.✔️ پیامدهای مورد بررسی شامل مرگ‌ومیر به هر علت، انفارکتوس میوکارد (MI) و سکته مغزی بودند که با استفاده از ثبت‌های ملی سلامت تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ و بر اساس کدهای طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها (ICD) شناسایی شدند.✔️ پس از ۳۰ سال پیگیری، در میان این گروه از کارگران مرد میانسال صنعت خودروسازی در سوئد، مصرف الکل با طولانی‌تر شدن زمان برآوردشده تا مرگ طی دوره پیگیری و کاهش احتمال مرگ‌ومیر ناشی از همه علل همراه بود. در مقابل، مصرف آبجو با احتمال بیشتر وقوع انفارکتوس میوکارد و نیز وقوع زودهنگام این رویداد قلبی ارتباط داشت. در خصوص ارتباط میان مصرف الکل و سکته مغزی، هیچ رابطه معناداری مشاهده نشد.✔️ با این‌حال، یافته‌های این مطالعه باید با احتیاط تفسیر شوند؛ زیرا جامعه مورد مطالعه عمدتاً شامل مردان میانسال سوئدی با اشتغال پایدار بود، میزان مصرف الکل بر اساس گزارش خود افراد تعیین شد، افراد دارای الگوی پرخطر مصرف الکل در این جمعیت کمتر از حد انتظار حضور داشته‌اند و همچنین ممکن است عوامل مرتبط با سبک زندگی در طول دوره پیگیری تغییر کرده باشند.✔️ با وجود این محدودیت‌ها، پیگیری سه‌دهه‌ای نشان می‌دهد که مصرف الکل و نوع نوشیدنی الکلی ممکن است با طول عمر و خطر بروز سکته قلبی، ارتباطات متفاوتی داشته باشند. با این حال، از آنجا که این یافته‌ها حاصل یک مطالعه مشاهده‌ای هستند، نمی‌توان بر اساس آنها نتیجه گرفت که مصرف الکل ذاتاً دارای اثر محافظتی یا زیان‌بار است.✔️ گروه‌های مصرف‌کننده الکل، همچنین از نظر ویژگی‌های اجتماعی‌اقتصادی تفاوت‌های قابل‌توجهی داشتند و عوامل اندازه‌گیری‌نشده‌ای مانند رژیم غذایی و زمینه‌های فرهنگی ممکن است در ارتباطات مشاهده‌شده نقش داشته باشند. بنابراین، این مطالعه نمی‌تواند اثبات کند که خودِ الکل باعث بهبود بقا شده است یا اینکه مصرف آبجو بطور مستقیم، خطر سکته قلبی را افزایش داده است.✅ Asp, H., & Dimberg, L. (2026). Link between alcohol consumption and myocardial infarction, stroke, and all-cause mortality among Swedish male automotive workers over 30 years. Scandinavian Journal of Primary Health Care. 44(1). DOI: 10.1080/02813432.2026.2712981, tandfonline.com/doi/full/10.1080/02813432… دکتر مهدی شاهمیرانیt.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo

📉⚠️👁️ تازه های علمی: داروی رایج درمان اختلال نعوظ، تادالافیل، با خطر ابتلا به گلوکوم مرتبط است:✔️ یک مطالعه کوهورت چندملیتی که به سرپرستی پژوهشگران بیمارستان دانشگاه ملی تایوان انجام شده و نتایج آن در ۴ اوت ۲۰۲۶ به‌صورت آنلاین در "مجله چشم‌پزشکی بریتانیا" British Journal of Ophthalmology منتشر شده، نشان داد که مصرف تادالافیل، یک مهارکننده فسفودی‌استراز نوع ۵ (PDE5)، برای درمان علائم دستگاه ادراری تحتانی، طی یک دوره ۵ ساله با ۲۲ درصد افزایش خطر ابتلا به گلوکوم در مقایسه با عدم مصرف مهارکننده‌های PDE5 همراه است. همچنین، مصرف تادالافیل با افزایش خطر پرفشاری داخل چشم (Ocular Hypertension)، گلوکوم اولیه با زاویه باز (Primary Open-Angle Glaucoma) و شروع درمان برای گلوکوم نیز ارتباط داشت.✔️ پژوهشگران یک مطالعه کوهورت گذشته‌نگر چندملیتی را با استفاده از پایگاه داده TriNetX انجام دادند تا ارتباط بین مصرف تادالافیل برای درمان علائم دستگاه ادراری تحتانی و خطر ابتلا به گلوکوم را بررسی کنند. در این مطالعه، ۷۳٬۸۵۴ مرد ۴۰ ساله یا بالاتر که بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ دارای علائم دستگاه ادراری تحتانی بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. این جمعیت شامل ۳۶٬۹۲۷ مصرف‌کننده تادالافیل و ۳۶٬۹۲۷ فرد همسان‌سازی‌شده بود که از مهارکننده‌های PDE5 استفاده نمی‌کردند. ✔️ شرکت‌کنندگان تا حداکثر ۵ سال پیگیری شدند؛ پیامد اصلی، بروز گلوکوم بود که پس از تاریخ شاخص ثبت شد. تاریخ شاخص به تاریخ اولین تجویز تادالافیل گفته می‌شود. پیامدهای ثانویه شامل پرفشاری داخل چشم (Ocular Hypertension)، گلوکوم با زاویه باز اولیه (Primary Open-Angle Glaucoma)، گلوکوم با فشار طبیعی (Normal-Tension Glaucoma)، گلوکوم با زاویه بسته اولیه (Primary Angle-Closure Glaucoma) و شروع درمان گلوکوم بودند.✔️ در طول بیش از ۵ سال پیگیری، مصرف تادالافیل در مقایسه با عدم مصرف مهارکننده‌های PDE5 با ۲۲ درصد افزایش در خطر ابتلا به گلوکوم همراه بود. همچنین، مصرف تادالافیل با افزایش بیش از ۳۰ درصدی خطر بروز پرفشاری داخل چشمی، گلوکوم با زاویه باز اولیه و نیز شروع درمان گلوکوم همراه بود.✔️ پژوهشگران گزارش کردند: «این یافته‌ها مصرف تادالافیل را منع نمی‌کنند، اما بر اهمیت ارزیابی پایه چشم‌پزشکی و پیگیری منظم، به‌ویژه در بیماران مبتلا به گلوکوم یا پرفشاری داخل چشم، افراد دارای سابقه خانوادگی گلوکوم، مبتلایان به نزدیک‌بینی شدید یا بیمارانی که به درمان طولانی‌مدت نیاز دارند، تأکید می‌کنند.»✔️ اگرچه این مطالعه ماهیتی مشاهده‌ای دارد و نمی‌تواند رابطهٔ علّی میان مصرف تادالافیل و بروز گلوکوم را اثبات کند، پژوهشگران اظهار دارند که یافته‌های پژوهش، همبستگی مشخصی میان این دو نشان می‌دهد. پژوهشگران همچنین بر ضرورت انجام مطالعات جامع‌تر و تحقیقات عمیق‌تر برای بررسی دقیق این ارتباط تأکید دارند.✅ Risk of glaucoma among patients using tadalafil for lower urinary tract symptoms: a multinational cohort study | British Journal of Ophthalmologybjo.bmj.com/content/early/2026/07/28/bjo-… دکتر مهدی شاهمیرانیt.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo

🔵🧬☀️ تازه های علمی: چاقی شکمی و کمبود ویتامین D، ممکن است ترکیبی خطرناک ایجاد کنند که خطر مرگ را در افراد بالای ۵۰ سال، بیش از دو برابر افزایش می‌دهد:✔️ یک مطالعه گسترده روی بیش از ۵۵۰۰ فرد بالای ۵۰ سال، ترکیب قابل‌توجهی از عوامل خطر را شناسایی کرد: چاقی شکمی همراه با کمبود ویتامین D با افزایش ۱۲۳ درصدی خطر مرگ طی یک دوره شش‌ساله همراه بود. هر یک از این دو وضعیت به‌تنهایی نیز با افزایش خطر مرگ ارتباط داشتند، اما به نظر می‌رسد وجود هم‌زمان آن‌ها می‌تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند؛ به‌گونه‌ای که چاقی شکمی، میزان ویتامین D در دسترس در جریان خون را کاهش می‌دهد و در مقابل، کمبود ویتامین D ممکن است موجب تشدید التهاب و سایر اختلالات مرتبط با سلامت شود.✔️ یافته‌های این پژوهش که در ۶ مه ۲۰۲۶ در مجله Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده‌، نشان می‌دهد که این دو وضعیت در صورت بروز هم‌زمان ممکن است اثرات زیان‌بارتری بر سلامت داشته باشند. اگرچه هر یک از این دو وضعیت به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر همراه بودند، اثر ترکیبی آن‌ها به‌طور قابل‌توجهی بیشتر بود.✔️ تیاگو سیلوا آلکساندر، استاد گروه سالمندی‌شناسی در دانشگاه فدرال سائو کارلوس (UFSCar) در برزیل و هماهنگ‌کننده این مطالعه، توضیح می‌دهد: «چاقی شکمی یک عامل خطر شناخته‌شده است، زیرا با التهاب و اختلالات متابولیک ارتباط دارد. از سوی دیگر، ویتامین D هورمونی است که بر عملکرد اندام‌های مختلف بدن تأثیر می‌گذارد و کمبود آن می‌تواند موجب اختلال در چندین فرایند فیزیولوژیک شود. هنگامی که این دو وضعیت به‌طور هم‌زمان وجود داشته باشند، اثرات یکدیگر را تشدید کرده و در نتیجه، خطر مرگ‌ومیر را افزایش می‌دهند. به همین دلیل، پایش سطح ویتامین D و درمان یا کنترل چربی اضافی ناحیه شکم، از اقدامات مهم برای پیشگیری از مرگ‌ومیر زودرس، به‌ویژه پس از ۵۰ سالگی، به شمار می‌روند.» ✔️ این داده‌ها نشان دادند که کمبود ویتامین D (سطح کمتر از ۳۰ نانومول در لیتر) به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر بیشتری نسبت به چاقی شکمی همراه است. چاقی شکمی در این مطالعه به‌صورت دور کمر بیش از ۱۰۲ سانتی‌متر در مردان و بیش از ۸۸ سانتی‌متر در زنان تعریف شد. در افرادی که تنها دچار چاقی شکمی بودند، خطر مرگ‌ومیر ۴۷ درصد افزایش داشت؛ در حالی که کمبود ویتامین D به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر تا ۹۱ درصد همراه بود. با این حال، در افرادی که هر دو وضعیت را به‌طور هم‌زمان داشتند، خطر مرگ‌ومیر بیش از دو برابر افزایش یافت.✔️ الکساندر معتقد است که چاقی شکمی و کمبود ویتامین D ممکن است اثرات یکدیگر را تشدید کرده و چرخه‌ای معیوب و زیان‌بار ایجاد کنند. بافت چربی شکمی می‌تواند ویتامین D در گردش خون را «به دام انداخته» و آن را در آدیپوسیت‌ها (سلول‌های چربی) ذخیره کند؛ در نتیجه میزان ویتامین D در دسترس، در جریان خون کاهش می‌یابد. این بدان معناست که اگرچه بدن ممکن است این ویتامین را در چربی ذخیره کرده باشد، اما این ویتامین به‌صورت آزاد در خون در دسترس نیست تا بتواند وظایف حیاتی خود را در سایر اندام‌ها و دستگاه‌های بدن انجام دهد.✔️ الکساندر افزود: چاقی همچنین ممکن است در نحوه پردازش ویتامین D در بدن اختلال ایجاد کند. در افراد مبتلا به چاقی، بیان آنزیم‌های دخیل در متابولیسم ویتامین D کاهش می‌یابد؛ در نتیجه، میزان ویتامین D قابل دسترس برای استفاده در بدن نیز محدودتر می‌شود. چاقی شکمی موجب کاهش سطح ویتامین D در گردش خون می‌شود و کمبود این ویتامین نیز با تضعیف عملکرد سیستم ایمنی، التهاب مزمن ناشی از تجمع بیش از حد چربی را تشدید کرده و به‌طور قابل‌توجهی خطر مرگ‌ومیر را افزایش می‌دهد.✅ Joyce da Silva Milliati, Thaís Barros Pereira da Silva, Roberta de Oliveira Máximo, Mariane Marques Luiz, Sara Souza Lima, Andrew Steptoe, Cesar de Oliveira, Tiago da Silva Alexandre. Does the Combination of Abdominal Obesity and Vitamin D Deficiency Increase the Risk of Death in Individuals Aged 50 or Older? Evidence From the ELSA Study. Diabetes, Obesity and Metabolism, 2026; 28 (8): 6607 DOI: 10.1111/dom.70839✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانیt.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo