انجمن اسلامی دانشکده دندانپزشکی برگزار می‌کند:حلقه‌ی ما؛ گفت‌وگویی آزاد درباره‌ی آنچه بر ما گذشت...…

رئیس محترم دانشکده‌ی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانجناب آقای دکتر بهمن سراجبا سلام و احترام؛با توجه به نگرانی‌های ایجادشده درباره‌ی کناره‌گیری و استعفای جناب آقای دکتر محمدعلی کشواد، معاونت فرهنگی دانشکده، به علت فشارهای وارده، از حضرت‌عالی تقاضا داریم ضمن حمایت از ادامه‌ی فعالیت ایشان، تدابیر لازم را برای حفظ این سرمایه‌ی ارزشمند علمی و مدیریتی اتخاذ فرمایید و اجازه ندهید شرایط موجود به توقف همکاری ایشان با مجموعه منجر شود.همه‌ی ما اذعان داریم که ایشان همواره در طول دوران مسئولیت خود علی‌رغم شرایط پیچیده، همیشه جانب انصاف را رعایت کرده‌اند و در جهت اعتلای سطح فرهنگی دانشکده قدم برداشته‌اند. اطمینان داریم که استمرار حضور ایشان، موجب اعتلای سطح فرهنگی دانشکده‌ی دندانپزشکی و دانشجویان آن خواهد بود و موجب حفظ ثبات، کیفیت و پویایی در فضای فرهنگی دانشگاه می‌شود.پیشاپیش از حسن توجه و عنایت حضرت‌عالی سپاسگزاریم.با احترام، جمعی از دانشجویان، اساتید و کارکنان دانشکده‌ی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانپی‌نوشت: اساتید محترم و دانشجویان گرامی دانشگاه علوم‌پزشکی تهران در صورت تمایل می‌توانند با امضا کردن فرم‌هایی که به صورت فیزیکی به دستشان رسیده است یا مراجعه به این لینک، با ارائه کد پرسنلی یا شماره دانشجویی این نامه را امضا کنند.

انجمن اسلامی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران pinned «‍ شکایت‌نامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی و جمعی از دانشگاهیان به هیئت نظارت بر تشکل‌های اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهران بسم الله الرحمن الرحیم ریاست محترم هیئت نظارت بر تشکل‌های اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهران جناب آقای دکتر رئیس کرمی با…»

‍ شکایت‌نامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی و جمعی از دانشگاهیان به هیئت نظارت بر تشکل‌های اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهرانبسم الله الرحمن الرحیمریاست محترم هیئت نظارت بر تشکل‌های اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهرانجناب آقای دکتر رئیس کرمیبا سلامبه استحضار میرساند در روزهای اخیر، بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران، با انتشار یک پست در صفحات رسمی خود و مستمسک قرار دادن محتوای یک یادداشت در صفحه شخصی جناب آقای دکتر کشواد، معاون محترم دانشجویی و فرهنگی دانشکده دندانپزشکی، اقدام به ایراد اهانت و تهمت "رفتار منافقانه" نسبت به ایشان نموده‌اند. در ادامه، این اقدام زمینه ساز حمله گروهی خودسر به مطب شخصی ایشان و دیوارنویسی‌های تهدیدآمیز گشته است. این دست اقدامات خلاف شان دانشجویی، علاوه بر ایجاد تشنج در محیط علمی دانشگاه، ملاحظات رابطه احترام‌آمیز استاد-دانشجو را زیر سوال برده است.مطابق اصل ۲۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، "تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌کس را نمیتوان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد." همچنین، بنابر ماده ۲۸ منشور حقوق شهروندی، "شهروندان از حق نقد، ابراز نارضایتی و نصیحت در مورد عملکرد حکومت و نهادهای عمومی برخوردارند." بر اساس ماده ۵-۱۸ آیین‌نامه هیئت نظارت بر تشکل‌های اسلامی مصوب هیئت نظارت مرکزی وزارتخانه بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، "در صورتیکه تشکل آزادی‌های مشرع و مصرح اشخاص در قانون‌اساسی را نقض نماید یا به ایراد تهمت، افترا، اهانت و معاندت با اصول قانون اساسی اقدام نماید" تخلف انجام داده است؛ لذا رسیدگی به تخلف بسیج دانشجویی در این زمینه در هیئت محترم درخواست میگردد.با احترامانجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانرونوشت به: جناب آقای دکتر پورغریب، معاون محترم دانشجویی و فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی تهرانپی‌نوشت: اساتید محترم و دانشجویان گرامی دانشگاه علوم‌پزشکی تهران در صورت تمایل می‌توانند با مراجعه به دفتر انجمن اسلامی دانشکده دندانپزشکی یا مراجعه به این لینک، با ارائه کد پرسنلی یا شماره دانشجویی این نامه را امضا کنند. لازم به ذکر است اسامی امضاکنندگان متعاقبا منتشر خواهد شد..

در حاشیه‌ی حلقه‌ی امروز؛ «ما» اگر بخوای حست رو راجع به دو واژه‌ی «دی» و «جنگ» در یک کلمه بیان کنی، اون کلمه چیه؟ 🌐 @dentalanjoman

به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری؟جواب داد که آزادگان تهی‌دستند...تهی‌دستی حالا نصیب قلم‌هایمان شده‌ست. نه می‌توان چیزی نگفت و نه چیزی هست که بتوان گفت!ما همیشه اما این‌گونه نبوده‌ایم! سال‌ها جمع شدیم، خواندیم، گفتیم و شنیدیم. نه کم بودیم و نه نادرست. تنها گناهمان این بود که ما را نادیده گرفتند. «یوغ ورزاو بر گردنمان بستند. بر گرده‌مان نشستند و گورستانی چندان بی‌مرز شیار کردند که بازماندگان را هنوز از دیده خونابه روان است.»و ما، این همیشه‌سوگواران، قلم‌هایمان را دوباره به دست می‌گیریم، نه برای برگشت به روزهای قبل از زمستان ۱۴۰۴، بلکه برای ثبت رنج‌هایی که بر این سرزمین روا داشتند؛ برای گفتن از سروهای سبزی که در سرمای دی با رویای ایرانی آزاد به خون سرخ تپیدند. نهال‌هایی که با رویای ایرانی آباد دبستانشان گور دسته‌جمعی‌شان شد. و مادرانی که تا عمر دارند، اشکِ گوشه‌ی چشمانشان خشک نخواهد شد. مانده‌ایم هنوز -اگرچه ناامید- تا از آنان بگوییم.و تا بسراییم از «ماندن» برای اینان که تباهی را زینت تبر و تبر را سزاوار سرو می‌دانند. هم آنان که سرکوب را مقدمه‌ی جنگ و جنگ را بهانه‌ی سرکوب ساختند. و جای ساختن، هر چیز را به دست خرابی سپردند.مرا مخواه سر سفره‌ی ضیافت اینان!که سرو کاشمرم! خسته از خلافت اینان...انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکیتابستان ۱۴۰۵