💥ذبح و توزیع گوسفند نذری شماره 23از طریق کمک های نیکوکاران مجمع خیرین فرهاد داودوندی «بیست و سومین»…

💥بیش از ‌52.000.000.000 ریال( 5 میلیارد و 200 میلیون تومان) کمک به هلال احمر بروجرد🌹«شصت و نهمین» سری کمک های مجمع خیرین فرهاد داودوندی به جمعیت هلال احمر بروجرد🌻همکاری مشترک بین مجمع خیرین فرهاد داودوندی و هلال احمر بروجرد سال‌هاست باعث شده تعداد بسیار زیادی از افراد کم برخوردار و بیمار مشکلات شأن رفع گردد، هلال احمر بروجرد در قبال کمک های مجمع خیرین فرهاد داودوندی کمک های بسیار قابل توجه و انساندوستانه‌ای به خانواده های تحت پوشش ما ارائه می‌کند🌻تاکنون طی 69 سری، بیش از 5 میلیارد و 200 میلیون تومان از طریق مجمع خیرین فرهاد داودوندی به هلال احمر بروجرد لوازم اهدا کرده ام27 مرداد 1405❤️افتخار می‌کنم که عضو بسیار فعال داوطلبان «جمعیت جهانی هلال احمر» در بروجرد و لرستان هستم❤️@farhad90news

❤️اُمیدِ خَلْق بَرآوَر چُنانْ‌که بِتْوانیبه حُکْمِ آن که تو را هَم اُمیدِ مَغْفِرَتَسْتکه گَر زِ پایْ دَرآیی، بِدانی این مَعْنیکه دَسْتْ‌گیریِ دَرْمانْدگان چه مَصْلَحَتَسْت@farhad90news

💥کودک بروجردی از خدا خواست برایش یک دوچرخه بفرستد!🌹کودکی که در خواب از خدا «مرغ و برنج و گوشت و دوچرخه» می‌خواست؛ رؤیایش بلافاصله واقعی شد✍فرهاد داودوندی مادرش پیام داد:آقای داودوندی «پسرم آرزو دارد شب‌ها خوابِ مرغ و برنج ببیند… و از خدا خواسته یک دوچرخه برایش بفرستد.»همین چند کلمه کافی بود تا دل آدم بلرزد…کودکی کم‌سن‌وسال، که از داشتن پدر محروم است، با آرزوهایی که برای خیلی از ما ساده و معمولی‌اند؛ اما برای او، شاید بزرگ‌ترین رویاهای زندگی بودند.به لطف خدای مهربان و از طریق کمک‌های مجمع خیرین فرهاد داودوندی، کمتر از نیم ساعت طول کشید تا این آرزوها رنگ واقعیت بگیرند؛مرغ و گوشت و برنج برای سفره مادر و پسر، و یک دوچرخه برای قلب کوچکی که مدت‌ها چشم‌انتظارش بود…وقتی دوچرخه را دید، باورش نمی‌شد.مگر می‌شود برق شوق را در چشمان یک کودک دید و دل آدم نلرزد؟مادرش گفت:«پسرم، از دایی فرهاد تشکر کن.»نگاهی عمیق و معصومانه به چشمانم انداخت و گفت:«آقای دایی فرهاد، دستت درد نکنه…»همین چند کلمه برای من از هزاران تشکر باارزش‌تر بود.بعد سوار دوچرخه شد، رکاب زد و همراه مادرش راه افتاد…و من ماندم و تصویری که شاید هیچ‌وقت از ذهنم پاک نشود؛کودکی که تا چند دقیقه قبل از خدا آرزوی یک دوچرخه را داشت و حالا با چشمانی پر از شوق، رکاب‌زنان به سمت خانه می‌رفت.گاهی برای نشان دادن بزرگی یک کار،لازم نیست اتفاق عجیبی بیفتد…گاهی فقط کافی است آرزوی یک کودک بی‌پدر را برآورده کنی.شاید برای ما یک دوچرخه باشد،اما برای او…یک دنیا امید بود....@farhad90news