🍃🍃بیانیهی اتحاد بازنشستگانفریب رهایی با جنگ از بیرون؛ ادامهی سلطه در شکلی دیگر🖌در بزنگاههای بحرا…
انتشار: 2026/06/27 07:33 UTC
🍃🍃بیانیهی اتحاد بازنشستگانفریب رهایی با جنگ از بیرون؛ ادامهی سلطه در شکلی دیگر🖌در بزنگاههای بحرانی، هنگامی که جامعه زیر فشار تورم کمرشکن، فقر تحمیلی، غارت صندوقهای بازنشستگی، سرکوب و خفقان سیاسی خسته و فرسوده میشود، امید به هر روزنهای برای رهایی به نیرویی تعیینکننده بدل میگردد. اما تاریخ بارها ثابت کرده است که قدرتهای امپریالیستی دقیقاً در چنین لحظاتی از فرسودگی اجتماعی و ناامیدی عمومی مردم استفاده میکنند تا پروژههای ژئوپلیتیک خود را با پوشش "حمایت از مردم"، "حقوق بشر" و "گذار به دموکراسی" پیش ببرند.بخشی از جامعه خسته و ناراضی ما، با اتکا به وعدههای مستقیم و غیر مستقیم دولت آمریکا و متحدانش، تصور کرد که نیرویی خارجی در مسیر حمایت از مطالبات مردم قرار گرفته است. پیامهایی نظیر "کمک در راه است"، حمایتهای رسانهای سازمانیافته (اینترنشنال) و القای امکان دخالت رهاییبخش خارجی، در میان برخی نیروهای اجتماعی این امید را ایجاد کرد که شاید این بار قدرتهای غربی در کنار مردم ایستادهاند.اما در واقعیت آنچه پیش آمد، حمایت از مردم نبود، بلکه بازتولید مداخلهگری همیشگی بود یعنی؛ آنچه که از آمریکای لاتین تا افغانستان، عراق، لیبی و سوریه، بارها تجربه شده است.مردم به خیابان آمدند، حکومت با خشونت تمام پاسخ داد، اختلافات ابعاد منطقهای و بینالمللی یافت و خطر جنگ و ویرانی بر زندگی میلیونها انسان سایه افکند. درنهایت نیز همان قدرتهایی که خود به تشدید بحران کمک کرده بودند، این روزها پشت میز مذاکره نشستهاند و بر سر منافع راهبردی، اقتصادی و امنیتی خویش معامله میکنند.امروز برای بخش قابل توجهی از افکار عمومی آشکار شده که شعارهایی نظیر "کمک در راه است" تا چه اندازه میتواند فریبنده باشد. کمک وعده داده شده، نه حمایت از آزادیهای مدنی و حقوق انسانی و لغو اعدامها، بلکه فشارهای اقتصادی، تهدیدهای نظامی، تحریمهای فلجکننده و در صورت لزوم برپایی جنگ بود. ِدولتهایی مانند دولت ترامپ، که کارنامهای مملو از حمایت از حکومتهای اقتدارگرا، سیاستهای ضد مهاجرتی، نژادپرستی و بیاعتنایی به حقوق بنیادین انسانها دارند، اساساً نمیتوانند حامل برنامهای رهاییبخش برای مردم کشورهای دیگر باشند. ادعای دفاع آنان از حقوق بشر، هنگامی که با منافع ژئوپلیتیک و اقتصادیشان در تعارض قرار گیرد، به ابزاری تبلیغاتی شباهت دارد.به محض آنکه بخشی از اهداف استراتژیک آمریکا تأمین شود؛ از کنترل مسیرهای انرژی و تضمین امنیت متحدان منطقهای گرفته تا کسب امتیازات اقتصادی و گشودن بازارهای جدید برای سرمایهگذاری، این مسئله مردم و مطالبات آنان است که به حاشیه میرود. این منطق سرمایهداری و هژمونی جهانی است، نه منطق همبستگی انسانی.چرا در اثر شدت انزجار از وضعیت موجود، نقش آمریکا فراموش شد؟ یکی از عوامل مؤثر، ضعف حافظه تاریخی است، نسلهای پیشین، در بسیاری موارد، تجربههای تلخ مداخلات خارجی را به حافظه جمعی منتقل نکردهاند و بخشهایی از نسل کنونی نیز به دلیل فاصلهگیری از آموزش و فرهنگ، کمتر به مطالعه انتقادی تاریخ معاصر روی آوردهاند و این در حالی است که ما بازنشستگان به عنوان صاحبان چندین دهه تجربه و حافظهی زندهی مبارزات اجتماعی، وظیفه داریم آگاهی تاریخی را به نسل جدید منتقل کنیم. نتیجه آن است که جامعهای که از استبداد داخلی به سطوح آمده گاه به جای سازماندهی مستقل و اتکا به نیروی اجتماعی خود، به قدرتی خارجی امید میبندد که در نهایت خود بخشی از ساختار سلطهی جهانی است.رهایی واقعی نه از بمبافکنها، تحریمها و اتاقهای فکر قدرتهای جهانی، بلکه از دل سازمانیابی مستقل مردم، نهادهای مدنی، جنبشهای اجتماعی، مجمعهای عمومی مستقل، همبستگی صفوف بازنشستگان با سایر لایههای مزدبگیر نظیر؛ کارگران و معلمان و مبارزات خودآگاه و خوداتکای فرودستان شکل میگیرد. تجربه تاریخی نشان داده است که تکیه بر قدرتهای خارجی برای رهایی از یک شر، غالباً جامعه را به دام شری دیگر میاندازد؛ شری که شاید در ابتدا با چهرهای نجاتبخش ظاهر شود، اما در نهایت همان منافع اقتصادی، ژئوپلیتیک و ایدئولوژیک خود را پی میگیرد.درس تاریخ روشن است: هیچ قدرت امپریالیستی، فارغ از شعارها و تغییر دولتها، منافع مردم تحت ستم را بر منافع خویش مقدم نمیداند. جامعهای که خواهان آزادی و عدالت است، باید امکانات رهاییبخش خود را در درون خویش جستوجو کند، زیرا آزادیای که از بیرون و بر شانههای قدرتهای سلطهگر عرضه شود نام دیگری برای وابستگی و بازتولید سلطه است.اتحاد بازنشستگان@etehad_bazn
پستهای تلگرام — اتحاد بازنشستگان
🍃🍃سینما رکس یک جنایت تاریخیآشویتسی در آبادان( ۲۸ مرداد ۱۳۵۷)امروز ۲۸ مرداد، سالگرد یکی از هولناکترین فجایع تاریخ معاصر ایران است؛ شبی که سینما رکس آبادان هنگام نمایش فیلم «گوزنها» به آتش کشیده شد و صدها انسان، زن و مرد و کودک، در میان شعلهها جان باختند. آمار دقیق قربانیان در منابع مختلف متفاوت است، اما شمار کشتهشدگان را چند صد نفر و در برخی گزارشها تا بیش از ۶۰۰ نفر ذکر کردهاند. این فاجعه فقط یک آتشسوزی نبود؛ آتشافروزی عمدی بود که در فضای ملتهب ماههای پایانی حکومت پهلوی، به یکی از تعیینکنندهترین رخدادهای انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد. بلافاصله پس از حادثه، روایتهای متناقضی درباره عاملان آن شکل گرفت؛ از یک سو حکومت پهلوی و نیروهای مخالف انقلاب را متهم میکرد و از سوی دیگر، در فضای انقلابی آن روزها، اتهام متوجه شهربانی و ساواک شد. پس از انقلاب نیز دادگاهی در آبادان تشکیل شد و شماری از مأموران شهربانی و ساواک، مسئولان محلی، کارکنان سینما و دیگر متهمان را محاکمه کرد حسین تکبعلیزاده نیز به عنوان متهم اصلی در این پرونده مطرح و محاکمه شد. با این حال، روند دادرسی، کیفیت تحقیقات و روایتهای متناقض درباره آمران و عاملان حادثه همچنان موضوع مناقشه تاریخی است و نمیتوان همه ابهامهای پرونده را با روایت سیاسی سادهشده توضیح داد. آنچه اما فراتر از همه این اختلافات باقی میماند، حقیقتی تلخ و انکارناپذیر است: صدها انسان بیگناه که برای تماشای یک فیلم به سینما رفته بودند، هرگز به خانه بازنگشتند و خانوادههایشان تا پایان عمر با سوگ آن شب زندگی کردند. این جنایت، پیش از هر چیز، جنایت علیه انسان بود و مسئولیت تاریخی آن متوجه کسانی است که در آن نقش داشتند، چه آمران و چه عاملان و چه کسانی که بعدها حقیقت را پنهان یا تحریف کردند. داغ سینما رکس تنها متعلق به آبادان نیست؛ زخمی بر حافظه جمعی ایرانیان است، زخمی که پس از گذشت نزدیک به پنج دهه هنوز التیام نیافته و یاد قربانیان آن باید مستقل از هر گرایش سیاسی، زنده بماند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn
سینما رکس۲۸ مرداد ۵۷
🍃🍃از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ چه میآموزیمبیستوهشتم مرداد ۱۳۳۲ زخمی عمیق بر پیکره تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که با طراحی و پشتیبانی مستقیم سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و انگلیس و با بهرهگیری از نیروهای خیابانی و عوامل داخلی، دولت قانونی و ملی دکتر محمد مصدق سرنگون شد. اسناد منتشرشده بعدها، بهویژه اسناد سازمان سیا، نقش مستقیم آمریکا در طراحی و اجرای این کودتا را آشکارتر کرد. ۲۸ مرداد فقط سرنگونی یک دولت نبود؛ ضربهای بود به تجربه نوپای حاکمیت ملی و دموکراسی در ایران و نقطه عطفی در شکلگیری نظمی که در سالهای بعد، بیش از پیش بر استبداد سیاسی و وابستگی خارجی تکیه کرد.در داخل کشور نیز بخشی از نیروهای سیاسی و مذهبی، از جمله آیتالله کاشانی، رویکردی اتخاذ کردند که در نهایت به تضعیف دولت مصدق و پیروزی کودتا انجامید. همین واقعیت نشان میدهد که کودتا را نمیتوان صرفاً به دخالت خارجی فروکاست؛ قدرتهای خارجی زمانی میتوانند در سرنوشت یک کشور مداخله کنند که در داخل نیز شکافهای سیاسی، منافع گروهی و نیروهای همسو با آن مداخله وجود داشته باشد. کودتای ۲۸ مرداد از همین جهت درسی مهم درباره نسبت میان استقلال، دموکراسی و دخالت قدرتهای خارجی است.و امروز، بیش از هفت دهه پس از آن واقعه، هنگامی که آمریکا و اسرائیل بار دیگر با حملات نظامی به ایران، حاکمیت و امنیت مردم ایران را هدف قرار دادهاند، یادآوری ۲۸ مرداد معنای دیگری پیدا میکند. گذشته را نباید با امروز یکسان دانست و تاریخ را نمیتوان عیناً تکرار کرد؛ اما یک پرسش همچنان پابرجاست: چرا سرنوشت مردم ایران باید بار دیگر میان استبداد داخلی و مداخله نظامی خارجی گرفتار شود؟ مخالفت با شرایط سیاسی و اقتصادی به معنای پذیرفتن تجاوز خارجی نیست، همانگونه که مخالفت با دخالت خارجی نیز نباید به معنای چشمپوشی از استبداد داخلی باشد. مسئله اصلی، حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خویش است؛ حقی که هم در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پایمال شد و هم امروز نمیتوان آن را قربانی هیچ قدرت داخلی یا خارجی کرد.۲۸ مرداد به ما یادآوری میکند که استقلال و آزادی دو امر جدا از هم نیستند. کشوری که دموکراسی در آن سرکوب شود، در برابر مداخله خارجی آسیبپذیرتر میشود و کشوری که استقلالش زیر حمله قدرتهای خارجی قرار گیرد، بیش از پیش امکان دفاع از حقوق مردم خود را از دست میدهد. نه کودتا و سلطه خارجی راه نجات ایران است و نه استبداد داخلی. آنچه باید از ۲۸ مرداد آموخت، دفاع همزمان از حاکمیت مردم، استقلال کشور و حق ایرانیان برای ساختن آینده خویش است؛ آیندهای که در آن نه بیگانه برای ایران تصمیم بگیرد و نه حکومت، مردم ایران را از حق تصمیمگیری درباره سرنوشت خود محروم کند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۲۸ امرداد سالروز درگذشت سیمین بهبهانی "خلیلی"(زاده ۲۸ تیر ۱۳۰۶ تهران -- درگذشته ۲۸ امرداد ۱۳۹۳ تهران) نویسنده، غزلسرا و از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده است. اشعارش موضوعاتی همچون عشق به میهن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تنفروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر میگیرند. او بهخاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه به «نیمای غزل» معروف است.وی فرزند عباس خلیلی "شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام" بود. میرزاحسین میرزاخلیل مشهور بهحسین خلیلیتهرانی که از رهبران مشروطه، عموی پدر او و ملاعلی رازیخلیلیتهرانی پدربزرگ اوست. پدرش عباس خلیلی بهدو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را بهعربی ترجمه کرده بود و در ضمن رمانهای متعددی را هم بهرشته تحریر درآورد که همگی بهچاپ رسیدند.مادر او فخرعظما ارغون دختر مرتضی ارغون "مکرمالسلطان خلعتبری" از بطن قمرخانم عظمتالسلطنه "فرزند محمد امیرتومان و نبیره امیر هدایت فومنی" بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت. او همچنین از زنان پیشرو و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن زنان وطنخواه عضویت داشت و مدتی هم سردبیر روزنامه آینده ایران بود. او همچنین عضو کانون بانوان و حزب دموکرات بود و بهعنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت میکرد.سیمین در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد و بهنام خانوادگی همسرش شناخته شد. وی از این ازدواج دو پسر با نامهای علی و حسین و یک دختر بهنام امید دارد. ابوالحسن تهامینژاد دوبلور و صداپیشه، داماد اوست. وی درسال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و در همان سال با منوچهر کوشیار که در دوران دانشجویی با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. برخی از کتابهایی بانو بهبهانی که منتشر شده است:سهتار شکسته ۱۳۳۰ جایپا (۱۳۳۵/۱۹۵۴) چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵) مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱) رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱) خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰) دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳) گزینه اشعار (۱۳۶۷) درباره هنر و ادبیات (۱۳۶۸) آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹) کاغذینجامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲) کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳) عاشقتر از همیشه بخوان (۱۳۷۳) شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) با قلب خود چه خریدم؟ (۱۳۷۵/۱۹۹۶) یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵) مجموعه اشعار (۲۰۰۳) یکی مثلاً این که (۲۰۰۵) با مادرم همراه ـ زندگینامه خود نوشت (۱۳۹۰) شعر زمان ما (۱۳۹۱) مجموعه اشعار سیمین بهبهانی (۱۳۹۱)@bargi_az_tarikh@etehad_bazn
"مهسا امینی"، تیغ چشم نابودگران زندگیدر آستانه ماه شهریور ،چهارمین سالگرد به قتل رسیدن #مهسا_امینی، که با جنبش#زن_زندگی_آزادی در تاریخ مبارزات مردم ایران به ثبت رسید، احمد آریایی نژاد نماینده مجلس از ملایر با الفاظ سخیف خشم خود را علیه مهسا امینی و مبارزات مردم بروز داد و بسرعت با واکنش گسترده مردم مواجه و ناچار شد از خبط خود مقابل دوربین از خانواده مهسا و همه مردم عذرخواهی کند. نام مهسا تیغ چشم دشمنان زندگی و آزادی است.حاکمانی که بیش از چهار دهه زنان را به صلابه کشیدند و کمر به نابودی زندگی بستند، از نام مهسا امینی به رعشه می افتند. نام مهسا،یادآور حجاب لگد مال شده در خیابانهاست یاد آور دیوارهای فرو ریخته آپارتاید جنسیتی زیر پای جوانان به رقص و آواز در آمده استنام مهسا یاد آور بانگ زیبای آواز زنان است که شهر را سرود زن ساخته است. نام مهسا مایه سربلندی زنان و مبارزات مردم ایران در برابر حاکمیت پلیدی ها در سراسر دنیاستنام مهسا، یادآور خالی شدن زیر پای جلادان و جنایتکارانی است که بعد از گذشت چهارسال هر روز بیشتر به ورطه نابودی فرو میروند.نام مهسا سرآغاز نابودی حاکمیت تبعیض و زور و فساد است.مهسا امینی، نماد ستم بر زنان و زندگی بر باد رفته انسانها و لگد مال شدن آزادی تحت حاکمیت آپارتاید جنسیتی دزد سالار است نام مهسا، اسم رمز جنبش تحول ساز " زن زندگی آزادی" است و از وجهه و اعتبار جهانی برخوردار است.قتل مهسا نه تنها فریاد آزادی زن را به اوج رساند بلکه دفاع از زندگی و آزادی را به میدان کشید و #زن_زندگی_آزادی را به شعار ملیونها انسان در سراسر جهان بدل کرد..دستاورد های جنبش زن زندگی آزادی آنچنان در زندگی و زیست روزانه مردم زنده است که حاکمان را به خشم واداشته است اکتون در چهارمین سالگرد جنبش مهسا ،جوانان و مردم عزم خود را برای باز پس گیری زندگی و آزادی جزم کرده اند.ما زندگی را از چنگال کثیف نابودگران انسانیت بیرون آورده و سرود آزادی را سر میدهیم!"ندای زنان ایران"ضمن محکوم کردن هذیان گویی عوامل حکومتی علیه مهسا و دیگر جانباختگان راه آزادی، همه انسانهای شریف و آزادیخواه و تشکلهای مردمی را به برگزاری هرچه باشکوهتر چهارمین سالگرد انقلاب مهسا با فریاد زن زندگی آزادی فرا می خواند.نام مهسا ،حدیث ،نیکا،سیاوش، محسن،محمد حسن و غزاله و ..صدها نام زیبای شریف ترین انسانها را که به جرم اعتراض جانباختند را در کوی برزن فریاد میزنیم و دیوارها را با عکسهایشان آذین می بندیم.زندگی را با شادی و آواز و رقص گروهی پاس میداریم و علیه اعدام و مرگ و کشتار حکومتی به صف می شویم.ندای زنان ایران ۲۸ مرداد ۱۴۰۵@etehad_bazn
🍃🍃صبح آزادیاجرای کامل در صفحه گروه آبانموسیقی: بهروز شیریتنظیم قطعه: یونس علمآواز: ویدا احمدیتار: تارا رودگریانسنتور: سام احمدیعود: بهادر مطمئنیاندف: حدیث کرمیتمبک: نستوه درویششعر: ه.الف.سایهاتحاد بازنشستگان @etehad_bazn